Sezon żużlowy zbliża się wielkimi krokami, choć pogoda nie rozpieszcza sympatyków czarnego sportu wszyscy z ogromną niecierpliwością oczekują na pierwsze poważniejsze ściganie na żużlowej szlace. Inauguracja przewidziana na piąty dzień kwietnia oraz kolejne kolejki przewidziane w wielkanocnym miesiącu nie powinny być zagrożone, bynajmniej nie przez pogodę, a problemy z trwającymi pracami budowlanymi na obiektach m.in. w Zielonej Górze czy Wrocławiu.

Na najbliższy weekend przewidziano kilka spotkań sparingowych, ale ich rozegranie staje pod sporym znakiem zapytania i należy spodziewać  się, że kolejne mecze będą systematycznie odwoływane. Patrząc na prognozy pogodowe wątpliwe, aby coś na polskich owalach działo się przynajmniej do 20 marca, później mam nadzieję wraz z tysiącami fanów, że żużel wróci w pełnej krasie po zimowym śnie.

Nawiązując do kwestii czysto sportowych, nie... - sportowych to złe słowo, kwestii biznesowych związanych z żużlem, bo speedway stał się od kilku lat sportem, o którym w głównym aspekcie decydują wartości materialne. Nie sposób przytoczyć tu przykład z niedalekiej przeszłości dotyczący perturbacji na linii Unia Leszno - team Pawlickich. Nie chodzi mi tutaj o krytykowanie jednej bądź drugiej strony sporu.

Chciałbym się jednak zastanowić nad tym, dlaczego młodzi ludzie, żużlowcy, którzy zachłysnęli się pojedynczymi sukcesami kreują się na gwiazdy światowego formatu, nie tylko pod względem umiejętności, talentu wytrwałości w dążeniu do wyznaczonych przez siebie celów, ale także i co chyba najistotniejsze grubością portfela. Warto zauważyć, że nie zawsze jest to wina tych młodych chłopaków, lecz osób z ich kręgu tzw. dobrych doradców, ponieważ w wielu przypadkach junior w takim wieku nie wiele wie o sprawach poza sportowych, a jak każdy wie pieniążki na wyobraźnię działają jak mało, co w szczególności dużym dzieciom. W normalnym sportowym życiu przebieg kariery powinien przebiegać w ogólnie przyjętym schemacie, czyli treningi - sukcesy - treningi -sukcesy, a w dalszej kolejności materialne korzyści przyjdą same. Ważne jest też to, aby nie spoczywać na laurach po jednorazowych gloriach chwały. Pewnie każdy może powiedzieć, że za coś trzeba żyć i za coś trzeba się rozwijać, ale mogę zapewnić wszystkich, że kluby dają taką możliwości, traktują juniorów jak skarb i właśnie może tutaj się trzeba zastanowić, czy nie mają oni zbyt komfortowych warunków porównując stan sprzed kilkunastu lat z teraźniejszością. W przeszłości początkujący jeźdźcy dochodzili do sukcesów pracą, ciężko pracą, która procentowała później, jednak podejście do tego sportu było inne wtedy liczył się sukces zarówno indywidualny jak i drużynowy, aktualnie chyba priorytetem jest wystawienie faktury po zawodach i ustawienie się w kolejce do klubowej kasy, na pewno nie jest tak w każdym przypadku ale w zdecydowanej większości. To co trzeba zrobić to zaapelować do tych młodych chłopaków i ich, nie wiem jak te osoby zatytułować ... mentorów może, o lojalność, wstrzymanie się z pazernością, chciwością i zachłannością.

Sport zawsze weryfikował wszystko, a żużlowy tor jest bezlitosny. Zwycięzców jest wielu, ale nie liczni zostają w sercach kibiców na lata.