Zmiana barw klubowych przez Krzysztofa Kasprzaka to jeden z najgorętszych tematów zimy. Po latach startów z Bykiem na plastronie, Kasper zdecydował się zmienić otoczenie i trafił na Południe kraju do Tarnowa. Zawodnik eSpeedway Team liczy, że w nadchodzącym sezonie pomoże Jaskółkom w uzyskaniu dobrego rezultatu.

Krzysztof czy możes z zdradzić jak doszło do tego, że znalazłeś się w ekipie Unii Tarnów?
- Pierwotnie miałem dołączyć do Unii Tarnów i być wzmocnieniem dla tego zespołu. Tymczasem okazało się, że Janusz Kołodziej wybrał inną drogę i postanowił spróbować swoich sił właśnie w Lesznie.  Po tym jak rozstałem się z moim macierzystym klubem rozdzwoniły się telefony. Otrzymałem kilka propozycji startów, jednak zdecydowałem się wybrać ofertę z Tarnowa. Już na początku października spotkałem się z Panem Prezesem Gurgulem. Od samego początku widać było, że włodarze tarnowskiego klubu chcą abym startował w tym zespole. To bardzo duży plus, kiedy działacze danego klubu wyrażają taką chęć, podobnie było z Vargarną, znacznie łatwiej można wówczas dojść do porozumienia Jeszcze dwa dni temu zadzwonili do mnie przedstawiciele dwóch klubów i nakłaniali mnie do podpisania kontraktu, odparłem że jestem już po słowie z kierownictwem Unii i oto jestem.

Co sądzisz o składzie jaki udało się skompletować działaczom Unii? Jest w nim wielu nowych zawodników, czy nie boisz się że będzie problem z odpowiednią atmosferą?
- Myślę, że mamy naprawdę ciekawy zespół, mieszankę młodości z doświadczeniem. Sebastian Ułamek będzie zapewne liderem tej drużyny, stać go na to, aby punktować na wysokim poziomie. Mamy Bjarne Pedersena, który już nieraz udowodnił, że może być silnym punktem każdego zespołu i to zarówno na własnym torze, jak i na wyjeździe.  Tomek Jędrzejak to prawdziwy walczak, potrafi zdobywać cenne oczka dla swojego zespołu. Naszą silną bronią będą zapewne juniorzy. Martin Vaculik, Patrick Hougaard i Szymon Kiełbasa należą do czołowych zawodników w tej kategorii wiekowej. Zobaczymy, jaki wynik uda nam się osiągnąć, byłoby znakomicie gdybyśmy się znaleźli w pierwszej czwórce. Nie martwię się o atmosferę w zespole. Startujmy na wielu frontach i wszyscy doskonale się znamy, więc zapewne nie będzie problemu z odpowiednim porozumiewaniem się w trakcie meczów.

Czy będziesz miał swoją bazę w Tarnowie?
- Uzgodniłem z prezesem, że będę miał udostępniony warsztat na terenie stadionu. W piątek lub sobotę będziemy przyjeżdżać na trening i zostaniemy już do niedzielnych zawodów. Potem udam się do Anglii lub do Szwecji na kolejne zawody. Zależy nam na tym, aby to tak zorganizować, by możliwie jak najmniej obciążać organizm.

Startując jeszcze w barwach Unii Leszno, zawsze mieliście problem z dopasowaniem się do tarnowskiego toru. Czy nie masz obawy, że będzie Ci trudno znaleźć odpowiedni setup na tą nawierzchnię?
- To niby łatwy tor, bo jest długi i ma łagodne łuki, jednak istotnie jego nawierzchnia jest dość specyficzna. Zawsze mieliśmy kłopoty z dopasowaniem się do tego toru. Przyzwyczajeni byliśmy do przyczepnych nawierzchni tymczasem tutaj było zwykle bardzo twardo. Mimo iż wygrywałem starty, Marcin Rempała czy Janusz Kołodziej odjeżdżali mi na dystansie. Niewiele mogłem zrobić, aby ich dogonić. Będę musiał przyjechać do Tarnowa i potrenować na tym obiekcie tak, aby odpowiednio spasować się z tym torem przed rozpoczęciem rozgrywek.

W 2008 roku byłeś stałym uczestnikiem cyklu Grand Prix. Zapewne będziesz chciał powrócić do tego grona.
- Wydaje mi się, że każdy z zawodników walczy o to, aby wystartować w tym elitarnym cyklu. Uwaga całego żużlowego światka, ze sponsorami na czele, interesuje się walką o Mistrzostwo Świata, dlatego będę się starał z całych sił, aby ponownie tam zawitać.

Tak jak już wspomnieliśmy masz już za sobą starty w Grand Prix, zapewne zatem będzie ci łatwiej wystrzegać się niektórych błędów.
- W 2008 roku popełniłem ich całe mnóstwo. Przede wszystkim nie znalazłem klubu w Anglii. Jak się później okazało to było podstawowym błędem. Na Wyspach jeździłem przez kolejnych pięć sezonów, nagle okazało się, że pewien rytm startów został zburzony. Zamiast startować, siedziałem w domu. Podczas zawodów Grand Prix robiłem mnóstwo błędów, spalałem się psychicznie, Dopiero, gdy napięcie już puszczało potrafiłem pojechać na dobrym poziomie. Zwykle jednak było już wtedy za późno. Kluczem do sukcesu w Mistrzostwach Świata jest odpowiednie nastawienie psychiczne i pewność siebie. Teraz już wiem jak uniknąć tych błędów.

Podkreślasz, że Twoim podstawowym błędem był brak startów w lidze angielskiej. Tymczasem jest grupa zawodników – np. Martin Vaculik – która twierdzi, że można odpuścić sobie jazdę na Wyspach.
- Gdybym nie pojechał do Anglii to nie byłbym w tym miejscu, gdzie teraz jestem. Pamiętam jak dziś, gdy w 2002 roku zadebiutowałem w meczu Anglia – Reszta Świata, w Poole. Zdobyłem wówczas 12 punktów i byłem o dziwo najlepszym zawodnikiem tego spotkania. Matt Ford od razu podpisał ze mną kontrakt i od tamtego czasy nieprzerwanie startuję w Elite League. Jedynie w 2008 roku występowałem tylko przez jeden miesiąc, kiedy zastępowałem Bjarne Pedersena. Myślę, że gdyby Martin spróbował swoich sił na Wyspach, byłby jeszcze lepszym zawodnikiem. Oczywiście już teraz spisuje się bardzo dobrze, jednak uważam, że starty w Elite League pomogłyby mu w rozwoju kariery. Bez startów w Anglii nie ma Grand Prix. Przekonało się o tym wielu zawodników. Gdy tylko zrezygnowałem ze startów w Belle Vue, już na drugi dzień podpisał tam kontrakt Hans Andersen. Lepiej w czwartek odjechać zawody na Wyspach niż trenować na własnym torze, kręcenie kółek na treningu niewiele daje. Dlatego radzę tym młodym chłopakom, którzy mają po 18 lat, aby spróbowali swoich sił na Wyspach.

W połowie ubiegłego sezonu zostałeś zmuszony do zmiany klubu w Szwecji. Trafiłeś do Vargarny Norrkoping. Między innymi za sprawą Twojej postawy „Wilki” okazały się prawdziwą rewelacją rozgrywek, dopiero w finale uznaliście wyższość Lejonen Gislaved.
- Startowałem w Smedernie przez siedem lat. Niestety w połowie rozgrywek ogłosili upadłość. Wszystko odbyło się w dość dziwnych okolicznościach, klub do tej pory zalega mi ze spłatą należności za moje starty, jednak pewno już się nie doczekam tych pieniędzy. Trafiłem do Norrkoping. Jest tam jeden z najtrudniejszych torów w Elitserien. Menadżer wstawił mnie pod numer pięć, gdyż Adam Shields nabawił się kontuzji. Udało nam się wjechać do finału, zabrakło bodajże ośmiu oczek, aby cieszyć się ze złota. Trochę zawiodłem w tych najważniejszych spotkaniach, jednak prawda jest taka, że cały zespół za wyjątkiem Miedzińskiego i Woffindena pojechał nieco poniżej oczekiwań. Gdyby każdy z nas dołożył po kilka oczek cieszylibyśmy się ze złota.

Postanowiłeś pozostać w Norrkoping. Co o tym zadecydowało?
- Zdecydowałem się pozostać w Vargarnie gdyż tamtejsi działacze zagwarantowali mi odpowiednią ilość startów. Inne klubu złożyły, co prawda lepsze oferty, jednak w przypadku słabszego startu najprawdopodobniej wylądowałbym na ławce. Chcę jak najwięcej startować, to jest moim priorytetem.

Zapowiadasz walkę o udział w cyklu Grand Prix. Co z zawodami niższej rangi? Czy myślałeś już nad wzięciem udziału w Mistrzostwach Europy? Finał tej imprezy zostanie rozegrany właśnie na torze w Tarnowie.
- Udało mi się wywalczyć tytuł Mistrza Europy w 2003 roku w Slanach. Rok wcześniej zdobyłem srebrny medal podczas zawodów finałowych w Rybniku. Po tych sukcesach wspólnie z moim teamem doszliśmy do wniosku, że nie ma sensu abym dłużej startował w tej imprezie, lepiej skupić się na zawodach wyższej rangi. W przyszłym sezonie będzie jednak specyficzna sytuacja, finał odbędzie się w Tarnowie i byłoby miło walczyć o medale przed swoją publicznością. Zobaczę jak będzie wyglądał kalendarz na przyszły sezon, jeśli rozgrywki Mistrzostw Europy nie będą kolidować z zawodami ligowymi w Polsce, Anglii i Szwecji to nie mówię nie.

Podpisałeś w Tarnowie jednoroczny kontrakt. Prezes Twojego macierzystego klubu Pan Józef Dworakowski zaznaczył, że nie jest wykluczone, że w przyszłym roku powrócisz do Leszna. Czy w takim razie Tarnów będzie jednorazowym przystankiem w Twojej karierze?
- Zobaczymy jak ułoży się kolejny sezon. Jeśli wszystko będzie w porządku, będę zdobywał dużo punktów, a władze klubu będą zadowolone, to nie widzę przeciwwskazań, aby pozostać na kolejne lata. Rozmawiałem z wieloma zawodnikami, chwalili sobie atmosferę w Tarnowie, także jestem dobrej myśli. Cieszę się, że tutaj jestem może akurat jest to potrzebne w mojej karierze.

Zapewne szczególnym wydarzeniem będzie dla Ciebie mecz w Lesznie. Po raz pierwszy staniesz tam w roli gościa. Masz jakieś obawy przed tym spotkaniem?
- Wiele osób mi mówi, że gdy teraz przyjadę do Leszna to muszę pokazać, na co mnie stać. Moim zdaniem wcale tak nie musi być. Wiele lat jeździłem dla Leszna i każdy wie, jaka jest moja wartość. Zwykle tak jest, że gdy coś się bardzo chce, to wynik jest kiepski. Dlatego nie podchodzę tak do sprawy. Wystartuję przeciw byłym kolegom, będzie to z pewnością ciekawe spotkanie, ze swojej strony mogę obiecać, że postaram się zdobyć jak najwięcej punktów. Jednak nic na siłę. Oczywiście będzie to dla mnie pewnego rodzaju nowość, w końcu tyle lat startowałem z Bykiem na plastronie. Korzystając z okazji chciałbym podziękować włodarzom leszczyńskiego klubu, Panu Prezesowi Dworakowskiemu, byłemu sternikowi Unii Panu Prezesowi Sokołowskiemu, wszystkim sponsorom kibicom za to, lata współpracy. Do zobaczenia na torze.