Sezon 2009 był debiutanckim dla Kacpra Gomólskiego w rozgrywkach ligowych. W początkowej fazie zmagań o miejsce podstawowego, krajowego juniora w Starcie Gniezno musiał rywalizować z Marcelem Kajzerem. Jednak w dalszej części sezonu wychowanek rawickiego klubu zrezygnował z walki. Jak przyznaje szczególnie zapadł mu w pamięci mecz z PSŻ-em Poznań, było to jego najlepsze spotkanie, zdobył wówczas siedem punktów i dwa bonusy.

Adrian Dolniak: Za Tobą pierwszy sezon, w którym mogłeś startować w rozgrywkach ligowych. Jaki on okazał się dla Ciebie?
Kacper Gomólski: Myślę, ze nie był zły, bo uzyskałem miejsce w składzie. Na początku, co trening, rywalizowałem z Marcelem Kajzerem o pozycję krajowego juniora, ale później on odpuścił sobie i miałem praktycznie z góry zagwarantowane miejsce w drużynie.

Czy jakiś mecz szczególnie zapadł Tobie w pamięci?
- Na pewno spotkanie z PSŻ-em Poznań. Zdobyłem wówczas siedem punktów i dwa bonusy. Ten wynik mógł być jeszcze lepszy, gdybyśmy nie zmieniali ustawień na trzeci bieg. Chcieliśmy, żeby było lepiej, a wyszło gorzej.

A co w czasie tego sezonu było dla Ciebie przykrym doświadczeniem?
W czasie meczu z Unią Tarnów jechałem z Krzyśkiem Słaboniem, lecz jednym atakiem wyprzedził nas Bjarne Pedersen. W parkingu Krzysztof miał do mnie pretensje, że wjechałem na jego tor jazdy, a ja właśnie tym chciałem pokazać mu, że po zewnętrznej napędza się Bjarne. Cała ta sytuacja zakończyła się małą kłótnią.

Wspomniałeś o meczu z Tarnowem, było również jedno wydarzenie, o które kibice z Tarnowa mieli do Ciebie pretensje. Sugerowali oni, że w momencie, gdy Piotr Świderski jadący jako Joker prowadził specjalnie zanotowałeś upadek.
- W tym biegu spadł mi przedni łańcuch. Wówczas było bardzo ślisko, bo padał deszcz. Próbowałem to wszystko jakoś opanować, ale nie udało mi się. Wszystko zakończyło się upadkiem. Szybko próbowałem wstać, ale motor wpadł pod bandę. Wyciągnięcie tak ciężkiego motocykla nie należy do łatwych zadań. Nie zrobiłem tego specjalnie, bo chyba nikt nie chciałbym zanotować upadku w momencie,  gdy jedzie 90 km/h. Jest to na pewno niebezpieczne.

Cieszyć może również fakt, że w pierwszym sezonie w lidze obyło się bez groźnych kontuzji.
- No tak, było dużo upadków wynikających z moich błędów i braku doświadczenia. Później analizowałem z tatą wszystkie złe posunięcia na torze i pod koniec roku było już zdecydowanie lepiej. Zanotowałem może jeden naprawdę groźny upadek. Wraz z Łukaszem Linette przewróciliśmy się i nie było wiadomo, czy pojadę w meczu z Unia Tarnów. Wszystko wróciło na dobry tory i jechałem w meczu.

W wielu meczach tworzyłeś parę z Krzysztofem Słaboniem. Jak Ci się z nim jeździło?
- Muszę powiedzieć, że było kilka nieporozumień. Krzysztof jechał na swoje konto i może raz przez wszystkie mecze obejrzał się gdzie jestem. Jeździ on bardzo indywidualnie. Zdecydowanie lepiej startowało mi się z Krzyśkiem Jabłońskim.

Jak podsumujesz współpracę ze Startem Gniezno?
- Przed sezonem praktycznie nikt na nas nie stawiał, a my jesteśmy w czwórce. Praktycznie wszystkie mecze na swoim torze wygraliśmy. Napsuliśmy sporo krwi faworyzowanym zespołom. Próbowaliśmy walczyć o punkty bonusowe na wyjazdach, ale nie udawało się to zbyt często. Jeśli chodzi o samą współpracę, to nie była ona aż taka zła.

Można powiedzieć, że w sezonie 2010 pierwsza liga będzie rozgrywkami międzynarodowymi. Wystąpi w niej drużyna Speedway Miszkolc i Lokomotiv Daugavpils. Czy myślisz, że to dobry koncepcja, by zespoły zagraniczne mogły startować w Polsce?
- Jeśli jeździły w drugiej lidze, to dlaczego nie mają rywalizować w pierwszej? Orzeł Łódź przegrał praktycznie na własne życzenie awans i dlatego za rok przyjdzie nam walczyć z drużynom Speedway Miszkolc. Nie wiadomo jak to będzie z Lokomotivem, bo przecież przyjdzie im walczyć o awans do Ekstraligi w barażach. Na pewno będzie bardzo ciekawie.

W tym roku miałeś okazję występować w turnieju zaplecza kadry juniorów, liczysz na powołanie do reprezentacji na kolejny sezon?
- Na pewno moim marzeniem jest to, żeby być w kadrze narodowej, przynajmniej w tej dwudzieste, którą poda trener. Będę się bardzo starał, by wystąpić w Indywidualnych Mistrzostwach Europy do lat 19. To jest mój cel na kolejny rok. Jednak na razie trzeba się skupić na zawodach, które pozostały mi do końca tego sezonu, a zimą będę mocno trenował, żebym był w jak najlepszej formie.

Patrząc na Twoje występy indywidualne na pewno sporym sukcesem był awans do finału Brązowego Kasku?
- Na pewno tak. Myślałem, że będzie o wiele lepiej. Pierwszy raz jechałem we Wrocławiu, a dodatkowo mój najlepszy motor, na którym trenowałem dzień przed finałem zatarł się. Nie wiedzieliśmy jakie ustawić przełożenia. Adrian jeździł tam zaledwie raz, a tata również nie miał zbyt wielu okazji do startów na tym torze. Ciężko było nam się spasować.

Ten sezon był również nowym doświadczeniem dla Twojego taty, który do tej pory podróżował z Adrianem, a teraz można było go ujrzeć z Tobą.
- Tata w zeszłym roku pracował u Adriana, ja również mu pomagałem. Jednak teraz, gdy mogę ścigać się w lidze bardziej pomaga mi. Adrian jest już bardziej doświadczonym zawodnikiem, miał swojego mechanika, a tata był częściej ze mną. Sprzęt i pomoc taty to jedno, a drugą sprawą jest to, że ja powinienem jeździć. W tym roku był trochę gorszy sezon, ale myślę, że wszystko odrobię w kolejnym sezonie.

Sezon 2010 nadal w Starcie Gniezno?
- Myślę, że tak. Mam nadal ważny kontrakt. Na pewno dojdziemy do porozumienia z działaczami i zostanę w pierwszoligowym Starcie Gniezno.

W czy planujesz występować w ligach zagranicznych, czy w grę wchodzi tylko Polska?
- Możliwe, że będę jeździł również w Szwecji. Prawdopodobnie będzie to Allsvenskan, która jest odpowiednikiem polskiej pierwszej ligi. Zobaczymy jak to będzie. Najpierw trzeba się dogadać z działaczami jakiejś drużyny. Wiadomo, że są Młodzieżowe Drużynowe Mistrzostwa Polski, Młodzieżowe Drużynowe Mistrzostwa Wielkopolski i zawody indywidualne, to również może pokrzyżować moje plany dotyczące startów w Szwecji.

Sporo młodych zawodników z Polski jeździ w turniejach w Czechach. Nie myślałeś o tym, żeby również tam spróbować swoich sił?
- Otrzymaliśmy już kilka zaproszeń, ale odpuściliśmy sobie. Pod koniec sezonu rozwaliły się dwa moje silniki i w lidze występowałem tylko dzięki Adrianowi, który użyczał mi swojego sprzętu. Praktycznie, gdyby nie Adrian to sezon zakończyłbym w połowie rozgrywek.

Włodarze Startu Gniezno w połowie sezonu zdecydowali się zakończyć współprace z Mirosławem Kowalikiem, a jego miejsce zajął Leon Kujawski. Z którym ze szkoleniowców lepiej Ci się współpracowało?
- Obaj trenerzy dużo mi pomagali. Mówili co robię źle, podpowiadali jak mam jechać. Nie mogę więc na żadnego z nich powiedzieć złego słowa. Na pewno obaj starali się być ze mną, bo wiedzieli, że jestem młodym zawodnikiem, który dopiero zaczyna karierę. Starałem się ze wszystkim sił i walczyłem, ale nie zawsze wychodziło.

Odchodząc od żużla w Twoim wykonaniu, przed nami ostatnia runda Grand Prix. Tomasz Gollob ma siedemnaście punktów straty do Jasona Crumpa. Myślisz, że Australijczyk może już cieszyć się ze złotego medalu?
- Wydaje mi się, że tak. Jason ma teraz trzy tygodnie przerwy, by wrócić do pełni sił po kontuzji. Powinien odpocząć od żużla i na pewno wyzdrowieje. Myślę, że to on zostanie Mistrzem. Drugie miejsce przypadnie Tomaszowi Gollobowi, a trzeci będzie Emil Sayfutdinov.

Mijający sezon na światowych torach to dominacja polskich reprezentacji, zdobyliśmy trzy złote medale w  zawodach drużynowych. Jak myślisz, z czego wynikają tak wspaniałe występy Polaków?
- Po prostu, Polacy są najlepsi w żużlu w zawodach drużynowych. W zawodach indywidualnych nie mamy już tyle szczęścia. Tomek Gollob ciągle jest w czołówce, ale nie może wygrać. Ważne, że jako drużyny jesteśmy najlepsi. To jest dobry prognostyk na przyszłe lata.

Polscy kibice bardzo długo czekają na tytuł indywidualnego Mistrza Świata. Myślisz, że kto może być materiałem na mistrza?
-  Ciężko powiedzieć. Tomasz Gollob jest najlepszym polskim zawodnikiem. Do Grand Prix wraca Jarek Hampel i ja mu bardzo dobrze życzę. On ma duże szansy, by być mistrzem. Jest młodym, ale już doświadczonym zawodnikiem, więc myślę, że może być następcą Tomasza. Jest również wielu młodych zawodników, którzy mają spory potencjał. Myślę, że w kimś siedzi to, żeby być najlepszym żużlowcem. Zobaczymy, dużo pracy przed nami.

Czy chciałbym skierować jakieś specjalne słowa do osób, które bardzo Ci pomagały w tym roku?
- Bardzo chcę podziękować wszystkim, począwszy od moich rodziców, brata Adrianowi, moich mechaników: Marka Nowaka, Pawła Woźnego i Sławomira Dudka. Bardzo dziękuję również moim tunerom. Nie chcę wymieniać sponsorów, żeby nikogo nie pominąć. Bardzo dużo pomógł mi Andrzej Hurysz z firmy "Oskar" oraz państwo Anna i Krzysztof Grenda.  Jeszcze raz, bardzo dziękuję tym, którzy mi pomogli w tym sezonie. Słowa uznania należą się również naszym kibicom. Wiem, że nie zawsze spełniałem ich oczekiwania, ale oni byli ze mną. Dziękuję!