Gorzów ma więcej atutów w grze o milion złotych, bo tyle mistrz Polski ma dostać od Ekstraligi Żużlowej. Stal 31 lat czeka na złoty medal. Teraz sukces jest na wyciągnięcie ręki. Zwłaszcza, że trener Piotr Paluch ma w talii takiego asa jak Bartosz Zmarzlik. Wychowanek klubu w dwóch ostatnich meczach zdobył 35 punktów.

W Gorzowie już mówi się, że takiego talentu klub nie miał od czasów Zenona Plecha. To dzięki Zmarzlikowi, Stal przywiozła dobry wynik z Leszna. - Gdyby nie Bartek, mielibyśmy większą zaliczkę - twierdzi Adam Skórnicki, menedżer Fogo Unii. - On trzymał wynik. Łatwo zauważyć, że straty odrobiliśmy w trzech biegach, w których Zmarzlik nie jechał. Ja takiego dżokera w talii nie mam, ale nie znaczy to, że jesteśmy na straconej pozycji. Stal może zjeść presja. Moim zawodnikom lekko ugięły się nogi tydzień temu, ale całe ciśnienie już zeszło. Teraz to Gorzów musi wygrać, bo czeka na złoto 31 lat. Szampany zamrożone, okolicznościowe gadżety przygotowane. A co będzie jak przegrają? Zamrożą szampana na kolejne 31 lat? - pyta Skórnicki z przekąsem.

Oczywiście w Gorzowie nikt nie zamierza chować wyskokowych trunków do barku, a zawodnicy robią co mogą, żeby odizolować się od zgiełku związanego z finałem. - Jestem poza tym - mówi Zmarzlik. - Mieszkam 30 kilometrów od Gorzowa, fanów nie spotykam, więc nie odczuwam też presji. Dla mnie finał będzie kolejnym meczem, po prostu. Kilka dni temu zdobyłem złoto w Szwecji z Vetlandą Elit, więc tylko utwierdziłem się w przekonaniu, że wszystko ze mną w porządku. Poza wszystkim nie uważam, żeby na mnie ciążyła większa odpowiedzialność niż na innych zawodnikach. To nie jest tak, że mamy jednego lidera. Naszą siłą jest zespół - przekonuje Bartosz, choć wszyscy wokół mówią inaczej.

Bo też Zmarzlik jest w niesamowitym gazie, a jeden z silników przygotowanych przez szwedzkiego tunera Jana Anderssona sprawił, że z 13 ostatnich wyścigów w Enea Ekstralidze, wygrał 11. Prezes Stali Ireneusz Zmora mówi jednak, zresztą słusznie, że nawet znakomity występ Zmarzlika nie da jego drużynie upragnionego złota. - Zespół musi współpracować, jeden musi patrzeć na drugiego. Nic mi nie przyjdzie z tego, jeśli jeden zawodnik będzie wygrywał, ale zachowywał się na torze jak egoista. Zresztą właśnie dlatego Nicki Pedersen nigdy nie był mistrzem Polski - zauważa Zmora.

Skórnicki oparł jednak na Pedersenie całą strategię na finałowy mecz. Duńczyk został umieszczony pod numerem 2, co żużlowy menedżer Sławomir Kryjom określił mianem pokerowej zagrywki. Nicki zacznie występ w Gorzowie od dwóch startów z pól zewnętrznych. - Mamy bardzo skromną zaliczkę z pierwszego meczu, więc musiałem zaryzykować. Trzeba sobie jednak jasno powiedzieć, że my nie mamy lidera. Zanim przyszedłem to nie było też zespołu, ale teraz go mamy. Na szukanie przywódcy jest jednak za późno. Będziemy go próbowali znaleźć w następnym sezonie - mówi Skórnicki.

Warto zwrócić uwagę, że tak Stal jak i Fogo Unia nie są najdroższymi zespołami w Enea Ekstralidze. Stal startowała z budżetem rzędu 9,5, a Unia 8 mln zł. Więcej kasy wydały Unibax - 14 mln zł (poza play-off) i SPAR Falubaz - 11 mln zł. W Gorzowie i Lesznie nie było i nie będzie finansowego szaleństwa. Żaden z klubów nie zamierza płacić ekstra premii za medal. - W finale nie mobilizuje się dodatkowymi pieniędzmi. Nawet jakby prezes chciał to zrobić to poradziłbym mu, żeby się z tym wstrzymał. Zawodnicy mają ustalone warunki, wiedzą że będą mieli zapłacone, ale w niedzielę grają o sławę i prestiż - kończy Skórnicki.