W tym tygodniu prezentujemy Państwu szczególnego czempiona. Mistrza świata z Białym Orłem na plastronie. Dla niego jedyny raz w historii indywidualnych mistrzostw świata rozbrzmiewał Mazurek Dąbrowskiego. Oto Jerzy Szczakiel! Jerzy Szczakiel urodził się w 1949 roku. Pomimo wielu znanych zawodników z kraju nad Wisłą, tylko Jego nazwisko wymienia się wśród polskich indywidualnych mistrzów świata. I choć przed nim i po nim przewijała się cała plejada brylantów polskiego speedwaya, to tylko on był w stanie wdrapać się na sam szczyt światowego żużla. Nie należał do tych zawodników, którzy przez lata jeździli w finałach IM¦. Pan Jerzy w programach IM¦ widniał zaledwie trzykrotnie, z czego raz będąc rezerwowym, ale 2 września 1973 to był Jego dzień, kiedy pokazał całemu światu, że w sporcie nie zawsze wygrywają wielkie gwiazdy. Po raz pierwszy na finał IM¦ Jerzy Szczakiel pojechał w 1970 roku do Wrocławia i choć był tylko rezerwowym, to napewno liczył choć na jedno starcie z najlepszymi. Niestety marzenia musiał odłożyć na rok kolejny. Nie pokazał się publiczności na Stadionie Olmpijskim, pomagał w parkingu kolegom z reprezentacji i podziwiał jazde zwycięzcy tych zawodów, Ivana Maugera. W 1971 roku finał zaplanowano w Goeteborgu. Szczakiel wystąpił w nim już jako pełnoprawny zawodnik. Odjechał w tym turnieju pięć biegów, ale nie dane mu było zdobyć jakiekolwiek punkty. Zerowy dorobek punktowy i piętnaste miejsce. Kto by pomyślał, że ten sam zawodnik za dwa lata będzie odbierał złoty medal!

A jednak! 2 września 1973 roku w obecności 100 tysięcy sympatyków żużla okazało się, że zawody nie zakończą się po XX gonitwach. Mimo, że kibice znali już brązowego medalistę tych zawodów, to niestety nie wiedzieli, kto jest złotym medalistą tego turnieju. Po trzynaście "oczek" miał Ivan Mauger i niespodziewanie nieznany zawodnik gospodarzy, zaledwie 24-letni Jerzy Szczakiel. Aby wyłonić mistrza należało rozegrać biegi dodatkowy pomiędzy dwójką pretendentów. Widownia wstrzymała oddech, znawcy żużla na całym świecie przecierali oczy ze zdumienia! W tym jakże ważnym biegu jak z katapulty ze startu wystrzelił Jerzy Szczakiel! W biegu tym jechał fantastycznie, odpierał ataki szalejącego za jego plecami nowozelandczyka. Na jednym z łuków Mauger przeszarżował nie opanował motocykla i upadł. Szczakiel samotnie dojechał do mety. Polak mistrzem świata!

Więcej na arenie indywidualnych mistrzostw świata już się nie pojawił. Dobrze radził sobie także w innych zawodach międzynarodowych. W 1974 roku znów na torze w Chorzowie sięgnął po brązowy krążek w drużynowych mistrzostwach świata. ¦wietny występ zaliczył wraz z Andrzejem Wyglendą w finale mistrzostw świata par w 1971 roku, zdobywając na torze w Rybniku złoty medal tych rozgrywek pozostawiając w cieniu wielkie sławy.

Kariera Jerzego Szczakiela została brutalnie przerwana w roku 1979 przez kontuzję kręgosłupa. W lidze przez całą swoją karierę był wierny Kolejarzowi Opole.

Panu Jerzemu pozostaje życzyć zdrowia oraz tego aby doczekał drugiego w historii żużla mistrza świata rodem z Polski.


Finały IM¦ z udziałem Jerzego SZCZAKIELA:


Wrocław - 1970

1.Ivan Mauger (Nowa Zelandia) (3,3,3,3,3) 15
2.Pawel Waloszek (Polska) (3,3,3,2,3) 14
3.Antoni Woryna (Polska) (3,3,2,3,2) 13
4.Sören Sjösten (Szwecja) (2,3,1,3,0) 9
5.Henryk Glücklich (Polska) (2,2,3,2,0) 9
6.Valerij Klementiev (ZSRR) (0,1,1,3,3) 8
7.Barry Briggs (Nowa Zelandia) (2,1,0,1,3) 7
8.Andrzej Wyglenda (Polska) (1,0,3,2,1) 7
9.Anders Michanek (Szwecja) (0,1,2,2,2) 7
10.Ole Olsen (Dania) (3,2,0,0,1) 6
11.Jan Mucha (Polska) (1,2,0,1,2) 6
12.Hans-Jürgen Fritz (NRD) (1,0,1,1,2) 5
13.Valerij Gordeev (ZSRR) (2,1,1,0,1) 5
14.Edmund Migoś (Polska) (2,1,1) 4
15.Gennadij Kurilenko (ZSRR) (0,2,0) 2
16.Zygfryd Friedek (Polska)(0,0,2,0) 2
17.Trevor Hedge (Wielka Brytania) (0,0,0) 0
18. Jerzy Szczakiel (Polska) NS


Goeteborg - 1971

1.Ole Olsen (Dania) (3,3,3,3,3) 15
2.Ivan Mauger (Nowa Zelandia) (3,1,3,2,3)12+3
3.Bengt Jansson (Szwecja) (2,3,1,3,3) 12+2
4.Ray Wilson (Wielka Brytania) (3,3,1,3,1) 11
5.Anders Michanek (Szwecja) (2,2,2,3,2) 11
6.Bernt Persson (Szwecja) (3,1,2,1,2) 9
7.Jim Airey (Australia) (2,1,3,2,0) 8
8.Sören Sjösten (Szwecja) (2,2,2,1,1) 8
9.Nigel Boocock (Wielka Brytania) (1,2,1,0,2) 6
10.Ronnie Moore (Nowa Zelandia) (1,2,0,1,1) 5
11.Eric Boocock (Wielka Brytania)(0,0,3,1,0) 4
12.Leif Enecrona (Szwecja) (0,0,0,2,2) 4
13.Jiri Stancl (Czechosłowacja) (0,1,1,0,1) 3
14.Tommy Jansson (Szwecja) (1,0,0,0,0) 1
15.Jerzy Szczakiel (Polska) (0,0,0,0,0) 0
NS.Vladimir Gordeev (ZSRR) (1,3,2,2,3) 11 - zdyskfalifikowany


Chorzów - 1973

1.Jerzy SZCZAKIEL (Polska) (3,3,3,2,2) 13+3
2.Ivan Mauger (Nowa Zelandia) (3,1,3,3,3) 13+2
3.Zenon Plech (Polska) (2,3,2,3,2) 12
4.Ole Olsen (Dania) (1,2,3,2,3) 11
5.Gregorij Khlynovski (ZSRR) (2,3,2,3,0) 10
6.Vladimir Paznikov (ZSRR) (3,1,2,1,1) 8
7.Pawel Waloszek (Polska) (1,2,1,1,3) 8
8.Valerij Gordeev (ZSRR) (2,0,1,3,1) 7
9.Jan Mucha (Polska) (1,1,1,2,2) 7
10.Anders Michanek (Szwecja) (0,3,0,1,2) 6
11.Edward Jancarz (Polska) (3,1,0,2,0) 6
12.Peter Collins (Wielka Brytania) (1,0,2,0,3) 6
13.John Boulger (Australia) (2,2,1,0,1) 6
14.Ray Wilson (Wielka Brytania) (0,2,3,0,0) 5
15.Vladimir Zaplechny (ZSRR) (0,0,0,1,1) 2
16.Bernt Persson (Szwecja) (0,0,0) 0
17.Andrzej Wyglenda (Polska) (0) 0
18.Tommy Jansson (Szwecja) (0) 0


Za tydzień bohaterem naszego cyklu będzie Anders Michanek.