Kontynuujemy cykl „Od van Praaga do Rickardssona”. Dziś kolej na trzeciego czempiona. Prezentujemy państwu sylwetkę Bluey'a Wilkinsona. Zapraszamy do lektury. Arthur George „Bluey” Wilkinson przyszedł na świat w 1911 roku. Od najmłodszych lat uwielbiał prędkość, szybką i brawurową jazdę. Był drugim Australijczykiem, który sięgnął po miano najlepszego żużlowca globu. Był dwukrotnym finalistą Indywidualnych Mistrzostw ¦wiata. Zadebiutował w pierwszym w historii żużla finale mistrzostw świata w 1936 roku. Tego dnia choć był najlepszy, wygrał...Lionel van Praag. Wilkinson został jedynie pokonany przez...system wyłaniania mistrza. Wówczas liczyły się także punkty z eliminacji i mimo kompletu punktów w tych zawodach z łącznym dorobkiem 25 „oczek” został brązowym medalistą IM¦ tracąc w ostatecznym rozrachunku punkt do zwycięzcy. Pech nie opuszczał Wilkinsona także w 1937 roku, gdyż z powodu kontuzji nie mógł wziąć udziału w finałowej batalii, a szkoda bo być może wmieszałby się w „amerykańskie” podium, bo przez wielu uznawany był za faworyta tych zawodów. Co się odwlecze, to nie uciecze albo do trzech razy sztuka, jedno z tych przysłów wziął sobie do serca Australijczyk. W czwartkowy wieczór 1 września 1938 roku na słynnym stadionie Wembley na oczach 93 tysięcy widzów „Bluey” sięgnął po wymarzone złoto pozostawiając w pokonanym polu m.in. tryumfatora mistrzostw z 1937 roku Jacka Milne.

Wilkinson był jednym z najlepszych zawodników w historii brytyjskiego klubu West Ham. To właśnie w latach startów Australijczyka w tym zespole, drużyna odnosiła największe sukcesy.

Oprócz sukcesów w mistrzostwach świata i na torach brytyjskich odnosił także sukcesy w mistrzostwach Australii. Był trzykrotnym mistrzem Australii (1934, 1935, 1938).

Błyskotliwą karierę przerwał wybuch II wojny światowej, a następnie tragiczna śmierć. Bluey zginął w wypadku drogowym 27 lipca 1940 roku w Sydney.

Wyniki finałów IM¦ z udziałem Bluey'a Wilkinsona:

1936 – Wembley:

1.Lionel Van Praag (Australia) 14 (3,3,3,2,3) + 12 = 26+3
2.Eric Langton (Wielka Brytania) 13 (3,3,3,2,2) + 13 = 26+2
3.Bluey Wilkinson (Australia) 15 (3,3,3,3,3) + 10 = 25
4.Cordy Milne (USA) 9 (2,2,1,3,3) + 11 = 20
5.Frank Charles (Wielka Brytania) 8 (3,3,0,2,0) + 12 = 20
6.Dicky Case (Australia) 8 (2,0,3,1,2) + 9 = 17
7.Jack Ormston (Wielka Brytania) 8 (1,1,2,3,1) + 9 = 17
8.Vic Huxley (Australia) 7 (1,2,0,2,2) + 10 = 17
9.George Newton (Wielka Brytania) 4 (0,0,3,1,0) + 12 = 16
10.Jack Milne (USA) 6 (1,2,1,0,2) + 9 = 15
11.Morian Hansen (Dania) 5 (2,1,2,0,0) + 10 = 15
12.Bob Harrison (Wielka Brytania) 5 (0,0,2,0,3) + 10 = 15
13.Wal Phillips (Wielka Brytania) 5 (1,1,0,2,1) + 7 = 12
14.Jack Parker (Wielka Brytania) NS + 12 = 12
15.Ginger Lees (Wielka Brytania) 4 (2,0,1,0,1) + 7 = 11
16.Arthur Atkinson (Wielka Brytania) 3 (0,2,1,0,0) + 6 = 9
17.Bill Pitcher (Wielka Brytania) 2 (0,1,w,0,1) + 6 = 8
18.Norman Parker (Wielka Brytania) 1 (1) + 6 = 7

1937 - Wembley – nie startował z powodu kontuzji

1938 – Wembley:

1.Bluey Wilkinson (Australia) 14 (3,3,3,3,2) + 8 = 22
2.Jack Milne (USA) 14 (3,3,2,3,3) + 7 = 21
3.Wilbur Lamoreaux (USA) 13 (3,1,3,3,3) + 7 = 20
4.Lionel Van Praag (Australia) 11 (3,2,2,1,3) + 7 = 18
5.Bill Kitchen (Wielka Brytania) 9 (2,2,1,2,2) + 6 = 15
6.Cordy Milne (USA) 8 (1,3,3,0,1) + 7 = 15
7.Alec Statham (Wielka Brytania) 8 (2,3,0,0,3) + 5 = 13
8.Eric Langton (Wielka Brytania) 8 (1,2,2,3,0) + 5 = 13
9.Benny Kaufman (USA) 7 (2,1,0,2,2) + 5 = 12
10.Jack Parker (Wielka Brytania) 6 (2,2,2,0,0) + 4 = 10
11.Arthur Atkinson (Wielka Brytania) 5 (1,0,2,1,1) + 5 = 10
12.Tommy Price (Wielka Brytania) 4 (1,0,1,2,0) + 4 = 8
13.Tommy Croombs (Wielka Brytania) 4 (0,1,1,1,1) + 4 = 8
14.George Newton (Wielka Brytania) 2 (0,1,0,1,0) + 5 = 7
15.Geoff Pymar (Wielka Brytania) 2 (0,0,1,0,1) + 5 = 7
16.Jack Ormston (Wielka Brytania) 5 (3,2) + 0 = 5
17.Frank Varey (Wielka Brytania) 0 (0,0,0) + 4 = 4

Finałowy spektakl, po którym mieliśmy poznać najlepszego zawodnika globu w roku 1939 wyznaczony był na dzień 7 września. Gotowe były programy zawodów, a stadion Wembley przechodził ostatnią kosmetykę przed przyjęciem widzów. Wybuch II wojny światowej uniemożliwił przeprowadzenie finału.

Za tydzień przedstawimy państwu sylwetkę pierwszego powojennego mistrza świata Anglika Tommy'ego Prica.