W ostatnim odcinku naszego cyklu przedstawiliśmy Państwu sylwetkę Alfreda Smoczyka. Kolejnym Indywidualnym Mistrzem Polski, którego sylwetkę zaprezentujemy jest Józef Olejniczak - były zawodnik i prezes Unii Leszno, a także trener kadry narodowej.Józef Olejniczak urodził się 3 września 1918 roku w niemieckim Haspe. W wieku dwudziestu jeden lat brał udział w kampanii wrześniowej. W swojej ośmioletniej karierze zawodniczej startował w barwach jednego klubu, a klubem tym była królująca w pionierskim okresie dla polskiego żużla Unia Leszno. Ciekawostką jest fakt, że Olejniczak karierę rozpoczął dopiero w wieku 28 lat, co w dzisiejszym żużlu wydaje się niemożliwe. Mimo tak późnego startu był on jednym z najlepszych polskich żużlowców lat pięćdziesiątych. Kilkakrotnie był najskuteczniejszym jeźdźcem ligi. Józef Olejniczak startował także w meczach reprezentacji Polski. Rywalami „Orłów” byli wtedy żużlowcy z takich krajów jak Holandia, Szwecja czy Czechosłowacja.

Nazwisko Olejniczaka znajduje się na listach triumfatorów m.in. £ańcucha Herbowego Ostrowa Wielkopolskiego (1951,1952) czy Pasa Herbowego Rawicza (1951). Z drużyną Unii Leszno Józef Olejniczak zdobył sześć tytułów Drużynowego Mistrza Polski (1949-1954). Olejniczak królował także w statystykach ligowych. W roku 1950 był najlepszym zawodnikiem pierwszej ligi. Czternaście wyścigów z szesnastu, w których wystartował rozstrzygnął na swoją korzyść. To właśnie w tym roku zdobył tytuł Indywidualnego Mistrza Polski. Rok później ponownie najlepszym zawodnikiem ligi był Olejniczak.

W finałach Indywidualnych Mistrzostw Polski Józef Olejniczak wystąpił sześć razy. Pierwszy jego start w tej imprezie nastąpił w 1949 roku. Jednak tego startu nie mógł zapisać do udanych, gdyż nie zdobył żadnego punktu. Rok później na Olejniczaka nie było już mocnych. Leszczynianin pewnie zwyciężył we wszystkich biegach osiągając najlepsze czasy. Początkowo Olejniczak wywalczył jedynie tytuł wicemistrza kraju, gdyż Mistrzostwo było przyznane pośmiertnie Alfredowi Smoczykowi. Jednak po 33 latach od tego finału władze PZM oficjalnie tytuł Indywidualnego Mistrza Polski na rok 1950 przyznając Olejniczakowi mistrzowską szarfę. Smoczykowi pośmiertnie przyznano natomiast tytuł Honorowego Mistrza Polski.

W kolejnych finałach IMP Olejniczak zajmował następujące miejsca: 1951 – dziewiąte, 1952 – jedenaste, 1953 – ósme, 1954 – ósme. Po zakończeniu sportowej kariery Józef Olejniczak był trenerem wielu czołowych polskich zawodników. Był również członkiem Komisji Sportowej i Komisji Żużlowej PZM w latach 1951-1955. Od 1956 roku działacz Głównej Komisji Sportu Żużlowego. Był wieloletnim przewodniczącym Podkomisji Szkoleniowej PZM. Przez kilka lat prezes Unii Leszno. Współautor budowy stadionu imienia Alfreda Smoczyka w Lesznie a także, współtwórca regulaminów sportu żużlowego. Zmarł 13 marca 2001 roku.

W następnym odcinku cyklu Czapka Kadyrowa zaprezentujemy Państwu sylwetkę Włodzimierza Szwendrowskiego