Kontynuujemy cykl, w którym co tydzień mamy przyjemność prezentować Państwu jednego z mistrzów świata. Dziś przybliżymy nieco sylwetkę szwedzkiego żużlowca Pera Jonssona.Per Jonsson urodził się 21 marca 1966 roku. Był genialnym technikiem. Profesjonalistą każdym calu. W finałach IM¦ wystąpił sześciokrotnie. „Długi Per” jak mawiano na niego ze względu na imponujący jak na żużlowca wzrost przerwał duńską dominację na arenie Indywidualnych Mistrzostw ¦wiata. Szwedzcy kibice oczekiwali mistrza świata od 1974 roku, kiedy to w Goeteborgu po tytuł sięgnął Anders Michałek. Wreszcie po 16 latach udało się. Na torze w Bradford w 1990 roku mistrzem świata został Per Jonsson. Szwecja oszalała ze szczęścia!

Per w indywidualnym czempionacie zadebiutował w 1987 roku w Amsterdamie. Był to turniej dwudniowy. Dobra i równa jazda Szweda (11 punktów w pierwszym i drugim dniu zawodów) pozwoliła zająć mu bardzo dobre jak na debiutanta piąte miejsce. Rok później w duńskim Vojens Per ponownie uplasował się na piątej pozycji. Najpiękniejszym dniem w karierze „Długiego Pera” był jednak 1 wrzesień 1990. Tego dnia właśnie Jonsson sięgnął po najwyższy laur w speedwayu, wygrywając dodatkowy bieg o złoto z Amerykaninem Shawnem Moranem, który później został zdyskwalifikowany za obecność w organizmie niedozwolonych środków. W 1991 roku w Goeteborgu z dorobkiem 7 „oczek” uplasował się na dziewiątej pozycji. Bardzo dobrze pojechał rok później na Stadionie Olimpijskim we Wrocławiu. 11 punktów i drugi w karierze medal IM¦. Tym razem srebrny, ale szkoda pierwszego biegu, w którym przyjechał ostatni. Ostatni raz w mistrzostwach świata wystąpił w niemieckim Pocking, gdzie z siedmioma punktami na koncie został sklasyfikowany na dziewiątym miejscu. Więcej w finale Indywidualnych Mistrzostw ¦wiata już go nie oglądaliśmy.

Szwed wystąpiłby pewnie jeszcze w wielu kolejnych finałach, ale niestety nie było mu to dane. 26 czerwca na stadionie w Bydgoszczy rozgrywane były derby Pomorza pomiędzy miejscową Polonią, a Apatorem Toruń, którego zawodnikiem był Per. W trzech pierwszych startach bezdyskusyjne zwycięstwa i komplet punktów przy jego nazwisku. Dwunasty wyścig także miał wygrać…Na starcie do tej gonitwy stanęli: Zdzisław Rutecki, Krzysztof Kuczwalski, Waldemar Cieślewicz oraz Per Jonsson. Równy start i bardzo ciasno w pierwszym łuku. Kuczwalski trącił Cieślewicza, a ten „spotkał” się ze Szwedem. Obaj szczepili się motorami, obaj upadli. Per miał pecha, został uderzony motocyklem. Diagnoza lekarska złamany kręgosłup i paraliż od pasa w dół. Tak zakończyła się piękna kariera idola wielu toruńskich sympatyków speedwaya. W mieście Kopernika startował bowiem przez cztery sezony (1991-1994) zdobywając wiele punktów dla tego zespołu.

Długi Per nie rozstał się jednak z żużlem. Do dziś jest blisko tej dyscypliny sportu. Pomaga najmłodszym adeptom zgłębiać tajniki żużla. Obecnie jest szkoleniowcem drużyny startującej w Elitserien Bajen Speedway Sztokholm. Po zakończeniu kariery kilkakrotnie odwiedzał Toruń spotykając się z kibicami. W wielu wywiadach podkreślał magiczną atmosferę panującą na trybunach podczas zawodów żużlowych rozgrywanych w Polsce.


Finały IM¦ z udziałem Pera Jonssona



Amsterdam – 1987 (Turniej dwudniowy – podajemy klas. końcową)


1. Hans Nielsen (Dania)
2. Erik Gundersen (Dania)
3. Sam Ermolenko (USA)
4. Jimmy Nilsen (Szwecja)
5. Per Jonsson (Szwecja)
6. Jeremy Doncaster (Anglia)
7. Jan O. Pedersen (Dania)
8. John Cook (USA)
9.Gerd Riss (RFN)
10. Mitch Shirra (Nowa Zelandia)
11. Simon Cross (Anglia)
12. Anotnin Kasper (Czechosłowacja)
13. Chris Morton (Anglia)
14. Roman Jankowski (Polska)
15. Roman Matousek (Czechosłowacja)
16. Henny Krocze (Holandia)
R1. Peter Ravn (Dania)
R2. Wiktor Trofimov (ZSRR)

Vojens - 1988


1. Erik Gundersen (Dania) (3,3,3,3,2) 14+3
2. Hans Nielsen (Dania) (3,2,3,3,3) 14+2
3. Jan O. Pedersen (Dania) (2,2,3,3,3) 13
4. Sam Ermolenko (USA) (3,3,2,1,3) 12
5. Per Jonsson (Szwecja) (w,3,1,2,3) 9
6. Simon Wigg (Anglia) (2,0,3,2,2) 9
7. Kelvin Tatum (Anglia) (2,2,1,2,1) 8
8. Roman Matousek (Czechosłowacja) (1,1,2,3,1) 8
9. Conny Ivarsson (Szwecja) (1,3,1,0,2) 7
10. Chris Morton (Anglia) (3,0,0,1,2) 6
11. Antal Kocso (Węgry) (1,2,2,0,1) 6
12. Sandor Tihanyi (Węgry) (1,0,0,1,1) 3
13. Zenon Kasprzak (Polska) (0,0,2,1,0) 3
14. John Jorgensen (Dania) (0,1,d,2,ns) 3
15. John Davis (Anglia) (2,1,w/u,d,0) 3
16. Roman Jankowski (Polska) (0,1,1,0,ns) 2
17. Andrzej Huszcza (Polska) - NS
17. Simon Cross Anglia - NS


Bradford - 1990


1. Per Jonsson (Szwecja) (3,3,2,2,3) 13+3
2. Shawn Moran (USA) (1,3,3,3,3) 13+2 (wykluczenie)
3. Todd Wiltshire (Australia) (3,3,2,1,3) 12
4. Hans Nielsen (Dania) (3,1,3,2,2) 11
5. Jimmy Nilsen (Szwecja) (2,1,2,3,2) 10
6. Henrik Gustafsson (Szwecja) (3,2,3,0,1) 9
7. Kelvin Tatum (Wielka Brytania) (2,3,0,3,1) 9
8. Armando Castagna (Włochy) (0,2,1,3,2) 8
9. Rick Miller (USA) (2,2,3,1,0) 8
10. Richard Knight (Wielka Brytania) (1,2,1,2,1) 7
11. Martin Dugard (Wielka Brytania) (2,0,1,0,3) 6
12. Roman Matousek (Czechosłowacja) (1,0,0,2,2) 5
13. Zdenek Tesar (Czechosłowacja) (0,0,2,0,0) 2
14. Ronnie Correy (USA) (1,0,0,1,0) 2
15. Antonin Kasper (Czechosłowacja) (0,0,1,1,0) 2
16. Zoltan Adorjan (Węgry) (1,0,0,1,0) 2

Goeteborg - 1991


1. Jan O Pedersen (Dania) (3,3,3,3,3) 15
2. Tony Rickardsson (Szwecja) (2,3,3,2,2) 12
3. Hans Nielsen (Dania) (2,3,1,3,2) 11+3
4. Tommy Knudsen (Dania) (3,1,1,3,3) 11+2
5. Jimmy Nilsen (Szwecja) (0,2,2,3,3) 10
6. Paul Torp (Wielka Brytania) (3,2,2,2,1) 10
7. Sam Ermolenko (USA) (2,3,2,0,2) 9
8. Kelvin Tatum (Wielka Brytania) (1,2,3,2,0) 8
9. Per Jonsson (Szwecja) (1,2,0,1,3) 7
10. Ronnie Correy (USA) (3,0,0,1,2) 6
11. Armando Castagna (Włochy) (1,1,3,1,0) 6
12. Billy Hamill (USA) (2,T,2,1,1) 6
13. Mitch Shirra (Nowa Zelandia) (0,0,1,2,1) 4
14. Roman Matousek (Czechosłowacja) (0,1,1,0,0) 2
15. Jeremy Doncaster (Wielka Brytania) (1,1,0,0,0) 2
16. Gerd Riss (Niemcy) (0,0,0,0,1) 1
17. Mikael Blixt (Szwecja) (0) 0

Wrocław – 1992


1. Gary Havelock (Anglia) (3,2,3,3,3) 14
2. Per Jonsson (Szwecja) (0,3,2,3,3) 11
3. Gert Handberg (Dania) (3,2,3,2,0) 10
4. Henrik Gustafsson (Szwecja) (1,0,2,3,3) 9
5. Tommy Knudsen (Dania) (3,3,0,1,2) 9
6. John Jorgensen (Dania) (2,1,0,3,2) 8
7. Jimmy Nilsen (Szwecja) (3,w,3,0,1) 7
8. Sam Ermolenko (USA) (1,3,1,w,2) 7
9. Kelvin Tatum (Anglia) (0,0,3,1,2) 6
10. Mitch Shirra (Nowa Zelandia) (2,1,1,2,0) 6
11. Rick Miller (USA) (0,2,2,2,w) 6
12. Sławomir Drabik (Polska) (d,3,2,1,w) 6
13. Ronnie Correy (USA) (2,2,0,1,1) 6
14. Zdenek Tesar (Czechosłowacja) (1,1,1,2,0) 5
15. Tony Rickardsson (Szwecja) (2,1,1,0,1) 5
16. Brian Karger (Dania) (1,0,0,0,3) 4
17. Antal Kocso (Węgry) - NS
18. Martin Dugard (Anglia) - NS

1993 – Pocking


1. Sam Ermolenko (USA) (3,3,3,3,0) 12
2. Hans Nielsen (Dania) (3,3,2,0,3) 11+3
3. Chris Louis (Wielka Brytania) (3,2,1,2,3) 11+2
4. Henrik Gustafsson (Szwecja) (3,1,0,3,3) 10
5. Andy Smith (Wielka Brytania) (0,2,3,2,3) 10
6. Gary Havelock (Wielka Brytania) (2,2,3,1,2) 10
7. Tomasz Gollob (Polska) (1,3,2,2,0) 8
8. Peter Karlsson (Szwecja) (2,0,3,2,1) 8
9. Per Jonsson (Szwecja) (0,3,2,1,1) 7
10. Billy Hamill (USA) (2,1,1,1,2) 7
11. Gerd Riss (Niemcy) (0,0,1,3,2) 6
12. Armando Castagna (Włochy) (1,0,1,3,0) 5
13. Joe Screen (Wielka Brytania) (1,1,2,0,1) 5
14. Tony Rickardsson (Szwecja) (1,2,0,0,1) 4
15. Leigh Adams (Australia) (0,1,0,1,2) 4
16. Greg Hancock (USA) (2,0,0,0,0) 2

Za tydzień przedstawimy Państwu postać Jana Osvalda Pedersena.