Dziś przedstawiamy Państwu jedną z legend duńskiego speedwaya. Jeden z najbardziej utytułowanych zawodników w historii żużla. Prezentujemy trzykrotnego Indywidualnego Mistrza ¦wiata - Erika Gundersena.

Erik Gundersen urodził się w 1959 roku. Gdy z toru po długiej i pełnej sukcesów karierze zjeżdżał Ole Olsen, nadchodziła nowa wielka era duńskiego żużla. ¦wietnie poczynali sobie Hans Nielsen, Tommy Knudsen, Jan O. Pedersen oraz właśnie Erik Gundersen. W latach 80. ubiegłego stulecia wygrywali praktycznie wszystko, byli bezkonkurencyjni w Drużynowych Mistrzostwach ¦wiata. Nikt nie miał wątpliwości, Ole zostawił godnych następców. Erik jeździł znakomicie technicznie, stąd na jego koncie wiele sukcesów. Był aż trzy razy IM¦. Po raz pierwszy w 1984, później w 1985 oraz w 1988 roku.

W finałach IM¦ zadebiutował w 1981 roku na Wembley kończąc zawody na czwartym miejscu, w pokonanym polu zostawiając m.in. takie gwiazdy jak Egon Muller, Michael Lee, Hans Nielsen czy Edward Jancarz. Znawcy speedwaya twierdzili zgodnie, jego czas nadchodzi. W kolejnym finale indywidualnych mistrzostw świata wystąpił w 1983 roku w Norden, gdzie z dorobkiem dziesięciu punktów zajął czwartą pozycję. Sukcesywnie piął się w górę żużlowej hierarchii. Po pierwszy tytuł mistrzowski sięgnął w 1984 roku w Goeteborgu. Po drugi tytuł sięgnął w 1985 roku w Bradford wygrywając dodatkową gonitwę o tytuł mistrzowski ze swoim rodakiem Hansem Nielsenem. Słabiej poszło mu w 1986 roku na polskim torze. Chorzowska arena nie była dla niego szczęśliwa, Erik został sklasyfikowany na dziesiątym miejscu, a bezkonkurencyjni tego dnia byli inni Duńczycy Hans Nielsen i Jan O. Pedersen odpowiednio złoty i srebrny medal w tych zawodach. W 1987 roku zawody zaplanowano w egzotycznym jak na żużel Amsterdamie. Był to finał dwudniowy, Erik po pierwszym dniu zajmował pierwsze miejsce, ale w drugim dniu pojechał nieco słabiej i zamiast kolejnego tytułu mistrzowskiego było wicemistrzostwo, wywalczone jeszcze po biegu dodatkowym z Amerykaninem Samem Ermolenko. W 1988 roku finał odbył się w ojczyźnie Gundersena, dokładniej w Vojens. Miejscowym nie wypadało wpuścić kogokolwiek na podium i tak też się stało. Pierwsze miejsce Erik Gundersen, na drugim miejscu Hans Nielsen, a na najniższym stopniu podium stanął Jan O. Pedersen. Po raz kolejny w tym finale o złotym medalu zadecydował bieg dodatkowy i znowu Erik był przed Hansem Nielsenem. Po raz ostatni Duńczyk w indywidualnym czempionacie wystąpił w 1989 roku w Monachium zajmując miejsce tuż za podium.

Kariera Gundersena została brutalnie przerwana. Erik uczestniczył w karambolu podczas finału DM¦ w 1989 roku w Bradford. Kontuzja kręgosłupa uniemożliwiła mu powrót na tor.


Finały IM¦ z udziałem Erika Gundersena:



Wembley – 1981


1. Bruce Penhall (USA) (3,3,3,3,2) 14
2. Ole Olsen (Dania) (2,2,3,2,3) 12+3
3. Tommy Knudsen (Dania) (3,2,2,2,3) 12+2
4. Erik Gundersen (Dania) (2,3,0,3,3) 11
5. Kenny Carter (Anglia) (3,2,3,d,3) 11
6. Egon Muller (RFN) (1,1,3,2,2) 9
7. Jan Andersson (Szwecja) (1,2,1,3,2) 9
8. Dave Jessup (Anglia) (3,3,d,d,1) 7
9. Hans Nielsen (Dania) (2,0,0,2,2) 6
10. Michael Lee (Anglia) (0,3,2,0,u) 5
11. Chris Morton (Anglia) (2,1,1,1,0) 5
12. Edward Jancarz (Polska) (1,1,1,1,1) 5
13. Larry Ross (Nowa Zelandia) (0,w,1,3,0) 4
14. Jiri Stancl (Czechosłowacja) (1,1,0,0,1) 3
15. Zenon Plech (Polska) (u,0,2,1,0) 3
16. Ales Dryml (Czechosłowacja) (0,0,2,0,1) 3
17. Henryk Olszak (Polska) (0) 0
18. Preben Eriksen (Dania) NS

Norden - 1983


1. Egon Muller (RFN) (3,3,3,3,3) 15
2. Billy Sanders (Australia) (3,3,2,2,2) 12
3. Michael Lee (Anglia) (3,2,0,3,3) 11
4. Erik Gundersen (Dania) (3,0,2,3,2) 10
5. Ole Olsen (Dania) (1,3,1,2,3) 10
6. Kenny Carter (Anglia) (2,3,3,1,1) 10
7. Hans Nielsen (Dania) (2,2,2,3,d) 9
8. Dennis Sigalos (USA) (2,1,3,0,2) 8
9. Karl Maier (RFN) (1,1,1,2,3) 8
10. Chris Morton (Anglia) (2,1,3,1,0) 7
11. Mitch Shirra (Nowa Zelandia) (1,2,2,0,2) 7
12. Lance King (USA) (0,2,0,2,0) 4
13. Phil Collins (Anglia) (0,1,1,1,1) 4
14. Antonin Kasper (Czechosłowacja) (0,0,1,1,1) 3
15. Jiri Stancl (Czechosłowacja) (0,0,0,0,1) 1
16. Zenon Plech (Polska) (1,0,0,0,0) 1
17. Peter Ravn (Dania) NS
18. Henny Kroeze (Holandia) NS

Goeteborg – 1984


1.Erik Gundersen (Dania) (2,3,3,3,3) 14
2.Hans Nielsen (Dania) (3,3,3,1,3) 13+3
3.Lance King (USA) (3,3,2,3,2) 13+2
4.Kelly Moran (USA) (2,2,2,2,3) 11
5.Mitch Shirra (Nowa Zelandia) (3,2,1,1,3) 10
6.Simon Wigg (Wielka Brytania) (3,1,2,3,0) 9
7.Bo Petersen (Dania) (2,1,2,2,2) 9
8.Shawn Moran (USA) (1,0,3,1,2) 7
9.Karl Maier (RFN) (0,3,1,2,1) 7
10.Jan Andersson (Szwecja) (0,2,3,0,1) 6
11.Billy Sanders (Australia) (1,2,1,0,1) 5
12.Alan Grahame (Wielka Brytania) (3,2) 5
13.Kai Niemi (Finlandia) (1,1,0,2,0) 4
14.Petr Ondrasik (Czechosłowacja) (2,0,0,0,1) 3
15.Egon Müller (RFN) (0,1,1,1,0) 3
16.Jiri Stancl (Czechosłowacja) (1,0,0,0,0) 1
17.Vaclav Verner (Czechosłowacja) (0,0,0) 0

Bradford – 1985


1.Erik Gundersen (Dania) (1,3,3,3,3) 13+3
2.Hans Nielsen (Dania) (3,3,3,1,3) 13+2
3.Sam Ermolenko (USA) (2,3,3,2,3) 13+1
4.Kai Niemi (Finlandia) (2,3,2,3,0) 10
5.Shawn Moran (USA) (3,1,1,3,2) 10
6.Tommy Knudsen (Dania) (2,2,1,2,3) 10
7.John Cook (USA) (0,2,3,3,1) 9
8.Kelvin Tatum (Wielka Brytania) (3,0,1,2,2) 8
9.Jan O Pedersen (Dania) (3,1,1,1,1) 7
10.Jan Andersson (Szwecja) (1,1,2,1,2) 7
11.Lance King (USA) (0,2,2,1,1) 6
12.Egon Müller (RFN) (2,1,0,2,0) 5
13.Armando Castagna (Włochy) (0,2,2,0,0) 4
14.Zoltan Adorjan (Węgry) (0,0,0,0,2) 2
15.Viktor Kuznetsov (Szwajcaria) (1,0,0,0,1) 2
16.Karl Maier (RFN) (1,0,0,0,0) 1

Chorzów – 1986


1. Hans Nielsen (Dania) (2,3,3,3,3) 14
2. Jan O. Pedersen (Dania) (3,3,2,3,2) 13
3. Kelvin Tatum (Anglia) (2,2,2,3,3) 12
4. Jimmy Nilsen (Szwecja) (3,1,3,2,2) 11
5. Wiktor Kuźniecow (ZSRR) (3,2,2,2,1) 10
5. Tommy Knudsen (Dania) (1,3,3,w/u,3) 10
7. Sam Ermolenko (USA) (1,2,1,3,2) 9
8. Chris Morton (Anglia) (2,1,0,2,3) 8
9. Neil Evitts (Anglia) (2,3,1,1,1) 8
10. Erik Gundersen (Dania) (3,0,3,1,0) 7
11. Ryszard Dołomisiewicz (Polska) (1,2,0,2,1) 6
12. Karl Maier (RFN) (0,0,1,0,2) 3
13. Marvyn Cox (Anglia) (0,1,2,0,0) 3
14. Antonin Kasper (Czechosłowacja) (0,0,1,0,1) 2
15. Armando Castagna (Włochy) (1,1,0,ns,ns) 2
16. Mitch Shirra (Nowa Zelandia) (0,0,0,1,0) 1
17. Petr Vandirek (Czechosłowacja) (1,0) 1
18. Jan Andersson (Szwecja) - NS

Amsterdam – 1987 (Turniej dwudniowy – podajemy klas. końcową)


1. Hans Nielsen (Dania)
2. Erik Gundersen (Dania)
3. Sam Ermolenko (USA)
4. Jimmy Nilsen (Szwecja)
5. Per Jonsson (Szwecja)
6. Jeremy Doncaster (Anglia)
7. Jan O. Pedersen (Dania)
8. John Cook (USA)
9.Gerd Riss (RFN)
10. Mitch Shirra (Nowa Zelandia)
11. Simon Cross (Anglia)
12. Anotnin Kasper (Czechosłowacja)
13. Chris Morton (Anglia)
14. Roman Jankowski (Polska)
15. Roman Matousek (Czechosłowacja)
16. Henny Krocze (Holandia)
R1. Peter Ravn (Dania)
R2. Wiktor Trofimov (ZSRR)

Vojens - 1988


1. Erik Gundersen (Dania) (3,3,3,3,2) 14+3
2. Hans Nielsen (Dania) (3,2,3,3,3) 14+2
3. Jan O. Pedersen (Dania) (2,2,3,3,3) 13
4. Sam Ermolenko (USA) (3,3,2,1,3) 12
5. Simon Wigg (Anglia) (2,0,3,2,2) 9
5. Per Jonsson (Szwecja) (w,3,1,2,3) 9
7. Kelvin Tatum (Anglia) (2,2,1,2,1) 8
8. Roman Matousek (Czechosłowacja) (1,1,2,3,1) 8
9. Conny Ivarsson (Szwecja) (1,3,1,0,2) 7
10. Chris Morton (Anglia) (3,0,0,1,2) 6
11. Antal Kocso (Węgry) (1,2,2,0,1) 6
12. Sandor Tihanyi (Węgry) (1,0,0,1,1) 3
13. Zenon Kasprzak (Polska) (0,0,2,1,0) 3
14. John Jorgensen (Dania) (0,1,d,2,ns) 3
15. John Davis (Anglia) (2,1,w/u,d,0) 3
16. Roman Jankowski (Polska) (0,1,1,0,ns) 2
17. Andrzej Huszcza (Polska) - NS
17. Simon Cross Anglia - NS

Monachium – 1989


1. Hans Nielsen (Dania) (3,3,3,3,3) 15
2. Simon Wigg (Anglia) (1,3,3,3,2) 12+3
3. Jeremy Doncaster (Anglia) (3,2,1,3,3) 12+2
4. Erik Gundersen (Dania) (2,3,d,3,3) 11
5. Kelvin Tatum (Anglia) (3,3,2,2,w/u) 10
6. Andy Smith (Anglia) (1,2,2,2,3) 10
7. Mitch Shirra (Nowa Zelandia) (2,2,3,2,1) 10
8. Tony Olsson (Szwecja) (1,1,3,1,2) 8
9. Gerd Riss (RFN) (3,1,1,0,w/u) 5
10. Roman Matousek (Czechosłowacja) (0,2,0,1,2) 5
11. Karl Maier (RFN) (2,1,1,0,1) 5
12. Olli Tyrvainen (Finlandia) (0,0,2,0,2) 4
13. Ronnie Correy (USA) (0,0,1,2,1) 4
14. Troy Butler (Australia) (2,0,2,0,0) 4
15. Zoltan Adorjan (Węgry) (1,1,0,1,1) 4
16. Bohumil Brhel (Czechosłowacja) (0,0,0,1,0) 1
17. Peter Ravn (Dania) - NS
18. Jozsef Petrikovics (Węgry) - NS


Za tydzień bohaterem naszego cyklu będzie Hans Nielsen.