Jest kolejny pomysł na zreformowanie finansów w Enea Ekstralidze. Prezesi chcą płacić żużlowcom mniej za podpis pod umową. W ubiegłym roku nie udało się wprowadzić limitów finansowych, pomysł został zablokowany przez prezesa Polskiego Związku Motorowego Andrzeja Witkowskiego. Szefowie klubów szykują jednak nowy projekt uzdrowienia finansów.

Chcą go powiązać z obowiązkowymi ubezpieczeniami, które mają wejść w życie od 2014 roku. Ciężar opłacania składek spadnie na żużlowców. Ich wysokość zostanie uzależniona od kwoty inkasowanej za podpis pod kontraktem. Dlatego prezesi wpadli na pomysł, żeby kwoty za podpis do 200 tysięcy włącznie były wolne od składki. Liczą, że zmusi to zawodników do zmiany polityki negocjacyjnej.

- Ubezpieczenia miały wejść w życie w tym roku i na przykład Grzegorz Walasek skarżył się, że przy kwocie za podpis rzędu 700 tysięcy musi płacić składkę w wysokości 70 tysięcy złotych. Przy nowym projekcie stanie przed wyborem. Będzie mógł wziąć za podpis kwotę wolną od ubezpieczenia, a resztę zarobić dzięki dzięki zdobywanym punktom - mówi dla Przeglądu Sportowego jeden z prezesów.

W tym roku kluby wydały na podpisanie kontraktów 19 milionów złotych, co przy łącznej sumie budżetów na poziomie 80 milionów stanowi około 25 procent. Działacze chcieliby jednak obniżyć stawki, tak żeby liga jeździła w myśl zasady "kasa leży na torze". Oczywiście wszystko leży w gestii władz Ekstraligi. - Nie chciałbym na razie zabierać głosu w sprawie projektu obniżenia stawek za podpis - mówi nam Wojciech Stępniewski, prezes Enea Ekstraligi. - Jeśli będzie taka potrzeba, porozmawiamy o tym na zgromadzeniu wspólników. Nie łączyłbym natomiast tego tematu z ubezpieczeniami, bowiem jeszcze nie wiemy, w jakim kształcie wejdą one w życie. Na razie pracujemy nad tym, żeby kwestia ubezpieczeń została wyjaśniona przed otwarciem okna transferowego 2014 - dodaje.

Przegląd Sportowy informuje, że prezes Stępniewski jest przeciwko nowemu projektowi. Kiedy ustalano regulamin na lata 2013-15, ostro krytykował on pomysł limitu finansowych wydatków. Podkreślał, że jak ktoś nie ma pieniędzy, niech po prostu płaci mniej, zamiast wymyślać sztuczne regulacje.

Kluby na pewno jednak nie odpuszczą tematu wynagrodzeń. Borykają się z coraz większymi problemami z pozyskiwaniem sponsorów. Wiele drużyn już teraz ma kłopot z utrzymaniem płynności finansowej. Honorowy prezes Stali Gorzów Władysław Komarnicki wysłał niedawno kilku działaczom wiadomość, w której polecał przeczytanie tekstu o cięciu wydatków w lidze szwedzkiej. Wygląda na to, że próbuje on skonsolidować środowisko i ustalić wspólny front działania.

- Sądzę, że mamy kolejny niepoważny pomysł - mówi Krzysztof Cegielski, przewodniczący stowarzyszenia zawodników "Metanol". - O jakiej reformie mówimy, skoro obowiązuje regulamin ustalony na trzy lata? Tego się trzymajmy, bo inaczej wpadniemy w błędne koło zmian. Jak ktoś chce płacić tylko 200 tysięcy złotych za podpis, to niech po prostu tyle zapłaci, zamiast stosować jakieś tanie chwyty. Kluby muszą usiąść i rozmawiać z zawodnikami. Przekonać ich, że dysponują określoną pulą pieniędzy i więcej nie mogą wydać. Poza tym każdego żużlowca należy traktować indywidualnie. Jednemu można zapłacić 100 tysięcy złotych ryczałtem za mecz i być pewnym, że ten zawodnik zrobi, co do niego należy. W wielu przypadkach wypłacenie jakiejkolwiek kwoty będzie ryzykowne - uważa Cegielski.

W cennikach zawodników, jakie krążyły przed tym sezonem po klubach, można wyczytać, że Nicki Pedersen chciał za podpis 1,2 mln zł, Greg Hancock, Matej Žagar i Grigorij Łaguta po 800 tys., Emil Sajfutdinow 700 tys., a Fredrik Lindgren 500 tys.