Dziś walentynki. Dzień, który ma dla mnie mniej więcej takie znaczenie jak dzień hutnika i szklarza (z całym szacunkiem dla ich profesji). Dzień ten zawsze uważałem, za bezsens biorąc pod uwagę, że dla ludzi którzy się naprawdę kochają każdy dzień jest jak walentynki. Jednak po przez ilość impulsów docierających dziś do człowieka nie można nie dać się wkręcić w rozważania ze słowem kocham. A dlaczego to już piszę. Z pasją i zamiłowaniem obserwuje wydarzenia sportowe w TV. Jest to zajęcie ciekawe i pouczające, a w moim wymarzonym zawodzie wprost konieczne. Teraz w ramówkach programów i na pierwszych stronach gazet króluje zimowa olimpiada. Dla mnie jest to przykre i absurdalne. Wydarzenie rozdmuchiwane co 4 lata na cały świat ma opinię mega sportowego wydarzenia. Mega to może, ale ewentualnie mega medialne. W olimpiadzie zawiera się mnóstwo dyscyplin, które nie mają racji bytu i są zbędne w życiu sportowym świata. Jedyną dyscypliną, która ma jakiś sens to hokej choć ma opinie dyscypliny brutalnej to można powiedzieć, że to sport.

Olimpiada pokazuje rzecz smutną i przykrą. Pokazuje w całej okazałości kompleksy naszego narodu. Oto cieszymy się z miejsc polskich reprezentantów w pierwszych dziesiątkach. Uznajemy je za sukces, a bynajmniej jest on tak kreowany przez media. Tak sobie myślę co by było jakby TV kochała Speedway. Mielibyśmy nowy sport narodowy znany na świecie. Uważacie, że to niemożliwe? Jeśli można wykreować coś tak ,,fascynująco odmiennego’’ jak olimpiada zimowa to można wszystko. Poza tym można wykorzystać polskie kompleksy, które są widoczne jak na dłoni tylko się wstyd do nich przyznać.

Weźmy takie skoki narciarskie. Sport który zawsze wygląda tak samo tylko zmieniają się Ci co wygrywają. Gdzie tu emocje, napięcie, rozrywka. Jednak o dziwo jakiś Polak zaczął wygrywać. Fakt ten wykorzystała TV. Nigdy nie zapomnę z jaką pasją skoki były pokazywane w telewizji. Ciągłe bloki reklamowe, piosenki poświęcone Małyszowi. Nic tylko upaść na kolana, unieść wzrok ku niebu i płakać ze śmiechu. Polska tak potrzebuje jakichkolwiek sukcesów, że na ,,ojca narodu’’ kreuje się skoczka narciarskiego. Resztki socjalistycznego myślenia zaś powodują, że zaczynamy myśleć, że będzie on wieczny jak Breżniew. Nikt nie zwrócił uwagi, ile trwa kariera skoczka narciarskiego na tzw. ,,topie’’. I tak trwała długo jak na skoczka w przypadku Małysza.

Skoki narciarskie pokazują zaś wielką hipokryzję mediów wobec żużla. Wielokrotnie słyszałem wypowiedzi, że żużel jest sportem nie medialnym. Nie wiadomo ile będą trwać zawody itp. Nie zliczę ile razy zawody skoków narciarskich się nie odbyły, bo komuś wiatr się nie podobał. Wyobrażam sobie co by stało się gdyby odpowiednio naświetlić drużynowe sukcesy Polaków w sezonie 2005. Pokazujemy całej Polsce, że mamy najlepszą reprezentację na świecie w czymś. Rozgłos medialny. Dzieciaki hurtem zapisujące się do szkółek żużlowych. Naród polski leczący swoje kompleksy chodząc na mecze żużlowe i żyjąc w przekonaniu, że mają najlepszą ligę świata. Nie wiem czemu nie można promować z sukcesami marki ,,polski speedway’’. Może przydałby się na wysokich stanowiskach w TV, kto kochałby żużel. Ktoś kto zmieniłby image żużla ze sportu niszowego na sport dla całego narodu. Jednak do tego może jeszcze długo nie dojść. Nikt mi nie powie, że Małysz jest bardziej medialny jak Gollob. Przecież teraz mamy wspaniały towar na sprzedaż. Najsilniejszą ligę świata. Zapomniane turnieje indywidualne mogą teraz odzyskać dawną barwę i świetność. Jednak może to i lepiej, że jest jak jest. Gdy widzę na jakim poziomie mam komentatorów i dziennikarzy w telewizji pokazującej ,,olimpiadę’’ to chciałbym płakać ze szczęście, że nie komentują żużla.

I tak żużel jako sport promowany i medialny wciąż pozostaje w strefie moich marzeń. Pomarzyć dobra rzecz. Skoro dziś walentynki i wszyscy mówią kocham to ja też to powiem. Kocham moich wspaniałych czytelników. I dlatego pójdę im dzisiaj na rękę. Nigdy nie lubiłem tego robić, ale skoro niektórym trzeba. Pisząc te słowa na moich ustach pojawia się uśmiech, który mówi: ,,bawią mnie ludzie i to co dzieje się w ich głowach’’. Niektórzy byli zaskoczeni, że oceniłem siłę poszczególnych drużyn Ekstraligi tak, a nie inaczej w moim ostatnim tekście. Ci którzy mnie znają, wiedzą, że nie lubię typować i ciężko mnie namówić na coś takiego. To dlatego, że jestem filozofem - idealistą sportu. Wierzę, że każdy może wygrać z każdym, nawet w sporcie tak zdominowanym przez pieniądze i czynnik mechaniczny jak żużel. Uważam, że każdy może wygrać z każdym Jednak Ci co mnie znają krócej mogą tego nie wiedzieć. Wyjątkiem jest nasz rodzinny ,,typer’’ gdzie obstawiamy skład wielkiego finału poszczególnych rund Grand Prix. Tak więc w moim ostatnim tekście, nie rozdałem medali, ani nic nie zaklepałem. Po drugie jak ktoś by się dobrze wczytał w treść to by zauważył, że pierwowzór autora tylko słuchał, a nie wypowiadał się. No cóż.... można czytać, a można szukać by się przyczepić, a że robię błędy to wiem. W końcu jestem tylko człowiekiem. Dlatego życzę wszystkim udanych walentynek. Wszystkim, którzy kochają ten sport.