Tomasz Gollob jak wino - im starszy, tym lepszy. Trzydziestoośmioletni zawodnik po wielu bezowocnych latach, w których nie potrafił zdobyć medalu Indywidualnych Mistrzostw Świata, powrócił na szczyt i ostatnie dwa sezony przyniosły mu w elitarnym cyklu Grand Prix brąz i srebro. Najlepszy polski żużlowiec jest pełen nadziei przed nadchodzącym sezonem i uważa, że stać go na wywalczenie najcenniejszego, złotego medalu.

Jeśli wierzyć liczbom, w przyszłym sezonie pochodzący z Bydgoszczy żużlowiec sięgnie po tytuł Mistrza Świata. W sezonie 2007 jeździec przywdziewający plastron Stali Gorzów zajął w Grand Prix najgorsze dla sportowca, czwarte miejsce, rok później był już na najniższym stopniu podium, a w minionym sezonie musiał uznać wyższość tylko Jasona Crumpa, jednak nadzieja na końcowy triumf tliła się do ostatnich zawodów i polski żużlowiec do samego końca dreptał po piętach rudowłosemu Australijczykowi. Wszyscy Polscy kibice mają nadzieje, że Gollob zdobędzie w końcu upragnione złoto i zostanie pierwszym złotym medalistą IMŚ od 1973 roku, kiedy po historyczny, złoty medal sięgnął Jerzy Szczakiel. - W 2008 zająłem trzecie miejsce, rok później byłem drugi, więc do mistrzostwa pozostał mi tylko jeden krok - mówi optymistycznie nastawiony Gollob, który w swojej kolekcji ma już sześć medali, cztery brązowe i dwa srebrne.

Zawodnik eSpeedway Team jest uważany za jednego z najlepszych żużlowców spośród tych, którzy nigdy nie uplasowali się w klasyfikacji generalnej cyklu Grand Prix na pierwszym miejscu, ale jak twierdzi, na osiągnięcie ambitnego celu ma jeszcze czas. - Zakończyłem niedawno realizację dziesięcioletniego planu i własnie wprowadzam w życie kolejny. Mówiąc poważnie, sądzę, iż wielu żużlowców zbyt wcześnie kończy kariery. Tacy zawodnicy jak np. Greg Hancock powinni ścigać się z powodzeniem przynajmniej do 45 roku życia - twierdzi najlepszy polski zawodnik.

Popularny Chudy od kilku lat regularnie startuje wyłącznie w ligach polskiej i szwedzkiej. Przed laty młodszy z braci Gollobów występował w angielskim Ipswich, jednak zrezygnował z występów na Wyspach i aktualnie brytyjscy kibice mogą go oglądać jedynie przy okazji Grand Prix w Cardiff lub kiedy przywdziewa plastron z orzełkiem i reprezentuje Polskę podczas zawodów międzynarodowych. Kibice Wiedźm lubią przywoływać we wspomnieniach lata, kiedy ich barwy przywdziewał kapitan naszej reprezentacji. Polak znacznie przyczynił się do wzbogacenia klubowej gabloty, wygrywając w swoim debiutanckim sezonie z ekipą z Foxhall Stadium rozgrywki Elite League, Knock-Out Cup oraz Tarczę Cravena. - Przez lata kiedy startowałem w Anglii nauczyłem się bardzo wiele, startując na trudnych, technicznych torach. Wygrałem wszystko co było możliwe do zdobycia, dlatego nie było już nic, do czego mógłbym dążyć i walczyć - mówi. - W tym samym czasie startowałem w Grand Prix oraz w rozgrywkach w Polsce i Szwecji. Było naprawdę wiele tych zawodów. Teraz wiem, że startów nie może być za dużo, a poza tym chcę pobyć czasami w domu, wraz z moją rodziną - zakończył.