- Dokładnie miesiąc temu powiedziałem Markowi o swoich planach. Stwierdziłem, że najwyższy czas na zmianę warty - mówi Tomasz Gollob, który zrezygnował z występów w żużlowej reprezentacji Polski i nie pojedzie w finale Drużynowego Pucharu Świata w Pradze.

Finał Drużynowego Pucharu Świata w Pradze bez Tomasza Golloba? Trudno nam w to uwierzyć.
Tomasz Gollob: A jednak, to prawda. W sobotę w Częstochowie, kiedy po opadach deszczu sędzia przełożył półfinał na niedzielę, pogadaliśmy z trenerem Markiem Cieślakiem. Selekcjoner zapytał, czy w powtórce półfinału odstąpiłbym miejsca Patrykowi Dudkowi. Argumentował, że Australia jedzie bez Chrisa Holdera, że Rosja jest słaba, więc mamy wręcz wymarzoną okazję, żeby dać szansę młodemu, zdolnemu zawodnikowi. Marek przekonywał mnie, że Dudek da sobie radę i tak też się stało. A zwycięskiego składu się nie zmienia.

W kuluarach mówi się jednak, że już co najmniej od miesiąca dojrzewał pan do decyzji o rezygnacji z jazdy w reprezentacji Polski.
Tomasz Gollob: Dokładnie miesiąc temu powiedziałem Markowi o swoich planach. Stwierdziłem, że najwyższy czas na zmianę warty. Myślałem, żeby zorganizować jakąś miłą uroczystość, na której przekazałbym opaskę kapitana Jarkowi Hampelowi. Od pewnego czasu obserwuję naszych młodych zawodników na zgrupowaniach, widzę ich ogromny entuzjazm i zapał do pracy, a potem ta ich pozytywna energia gdzieś zanika, bo w tym wąskim składzie kadry brakuje dla nich miejsca. Na dłuższą metę taki rozwój zdarzeń zniechęca.

Podzielił się pan swoimi przemyśleniami z Cieślakiem?
Tomasz Gollob: Tak i trener w pierwszym odruchu, bez namysłu odpowiedział, że nie widzi możliwości realizacji tego planu, bo jestem tej reprezentacji potrzebny. Wtedy jednak wszystko wskazywało, że już w półfinale przejdziemy ciężką rozprawę z Rosjanami i Australijczykami. Kiedy jednak okazało się, że rywale wystąpią poważnie osłabieni, wspólnie uznaliśmy, że to zdecydowanie najkorzystniejszy moment na wcielenie w życie mojego pomysłu. Tym bardziej że dodatkowo dopadł mnie kłopot z kręgosłupem i mój występ byłby obciążony pewnym ryzykiem. Zresztą do środy jestem na zwolnieniu lekarskim.

Czyli w sobotę w Czechach mógłby pan pomóc reprezentacji?
Tomasz Gollob: I pomagam jej tą decyzją. Jakby to wyglądało, gdybym teraz, po dobrym występie chłopaków w Częstochowie, nagle wskoczył do tej drużyny i zabrał komuś miejsce? Poza tym jest jeszcze coś takiego jak odpowiedzialność za przyszłość żużla w Polsce. Młodzi zawodnicy muszą kiedyś zacząć, a jeśli ja ciągle będę startował, jedno miejsce w kadrze pozostanie zajęte. Wiem, że nie musiałem tego robić, ale postanowiłem oddać miejsce Dudkowi i obejrzeć zawody z pozycji widza. Oczywiście będę trzymał kciuki. Zresztą zaraz po półfinale wysłałem trenerowi i chłopakom SMS-y z gratulacjami. Życzyłem też złota w Pradze.

Tomasz Gollob rezygnuje z kadry i robi miejsce swoim młodszym kolegom

Złota bez Golloba? W trudnych momentach zawsze pomagał pan zespołowi wstać z kolan.
Tomasz Gollob: Pojedzie Jarek Hampel, jest też Krzysiu Kasprzak, który coraz dzielniej radzi sobie w Grand Prix. Teraz to oni muszą brać sprawy w swoje ręce. Ja już swoje zrobiłem. Nie mógłbym jeździć w przeświadczeniu, że zabieram miejsce młodym, że coś blokuję. Moje przemyślenia sprzed miesiąca i sugestia Marka ruszyły lawinę. Trener dał sygnał, z którym ja się w stu procentach zgadzam. Trochę żałuję, że nie ogłosiliśmy tego już miesiąc temu, ale to już nie ma znaczenia. Wszystko zostało załatwione z dużą kulturą i nie ma żadnych kwasów między mną, Markiem czy którymś z zawodników.

Jakoś jednak nie możemy sobie wyobrazić reprezentacji bez jej kapitana.
Tomasz Gollob: Ta drużyna ma kapitana, jest nim Jarek. Pamiętajmy, że mam już 42 lata i swoje kilometry przejechałem. Dawałem z siebie wszystko, kiedy zespół tego potrzebował. Proszę zrozumieć, że dla mnie decyzja o rezygnacji z jazdy w Drużynowym Pucharze Świata nie była łatwa, bo mocno się z reprezentacją utożsamiam. Jednak mamy zdolną młodzież, której zwyczajnie trzeba ustąpić miejsca.

I już nigdy nie wystąpi pan w reprezentacji?
Tomasz Gollob: Nigdy nie mówię nigdy, ale lata lecą i młodszy już nie będę. Skoro teraz swoją decyzją zwalniam miejsce dla młodego żużlowca, trudno będzie za rok wrócić do tej reprezentacji. Zrobiłem krok we właściwym kierunku. Wysłałem sygnał, a osoby będące blisko kadry powinny wiedzieć, co z tym fantem począć. Swoje zrobiłem, a miejsca nikomu blokować nie chcę.

Na jaki wynik możemy liczyć w sobotnim finale?
Tomasz Gollob: Myślę, że powalczymy z Duńczykami o złoto. Plan minimum to chyba drugie miejsce, bo trzecie oznaczałoby, że wyprzedziliśmy jedynie niezbyt silny zespół gospodarzy. Oczywiście chcę, żebyśmy okazali się najlepsi i żeby ta drużyna pokazała, że jest rozwojowa. Łatwo oczywiście nie będzie, ale w sporcie nigdy nic łatwo nie przychodzi.

Jakie ma pan plany na drugą połowę sezonu?
Tomasz Gollob: Na pewno liga, mistrzostwa Europy i Grand Prix. W tej ostatniej imprezie jadę już na naprawdę dużym luzie. Już nie zawracam sobie głowy brakiem szczęścia w losowaniu numerów startowych. Limit pecha już dawno wyczerpałem, więc teraz jeden zły numer więcej lub mniej nie ma znaczenia. Do końca jednak będę walczył z torami i ze sprzętem. Zobaczymy, co z tego wyniknie. Najważniejsze, że po ostatnich zabiegach i zastrzykach czuję, że z moim kręgosłupem już wszystko w porządku.

Rozmawiał: Dariusz Ostafiński

Gollob swoje zrobił i nie chce nikomu blokować miejsca w kadrze