Kontuzja? Finansowe żądania klubu? Problemy z urzędem skarbowym? Nowe pomysły Speedway Ekstraligi? Co zadecydowało o podjęciu tak drastycznej decyzji? W całej tej sprawie jedno jest pewne. Po 28 latach przygody z żużlem Ryan Sullivan powiedział: pas.

Ryan Geoffrey Sullivan urodził się 20 stycznia 1975 roku w Melbourne w Australii. W przeciwieństwie do wielu żużlowców z Antypodów nie pochodził ze sportowej rodziny. Nikt z jego bliskich nie interesował się żużlem, ani żadnym innym sportem motorowym. Jak zatem Sullivan trafił na tor? Wszystko przez pewne święta Bożego Narodzenia. Rodzice kupili mu na gwiazdkę motocykl i tak to się zaczęło. Jego zainteresowania były szersze, starał się poznać i spróbować swoich sił także w innych sportach motorowych, m.in. w crossie. Jednak ostatecznie wybrał speedway i na początku lat 90-tych rozpoczął starty jako junior w zawodach młodzieżowych rozgrywanych w Australii.

Skok na głęboką wodę
Na pierwsze sukcesy nie musiał zbyt długo czekać. Już w tym samym roku w Bibra Lake Speedway zdobył srebrny medal Indywidualnych Mistrzostw Australii w kategorii do 16 lat. Lepszy okazał się tylko Jason Crump. Rok później „Saletra” był już złotym medalistą wśród szesnastolatków. W 1993 r. ponownie wygrał, tym razem w kategorii do 21 lat.
Po licznych sukcesach na krajowym podwórku w 1995 r. „Sully” wypłynął na głębokie wody. W finale Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów w fińskim Tampere zdobył brązowy medal. W 1996 r. Sullivan osiągnął kolejny sukces w młodzieżowym czempionacie. W niemieckiej miejscowości Olching zdobył srebrny medal, przegrywając jedynie z Piotrem Protasiewiczem. W tym samym roku ponownie był najlepszy w mistrzostwach juniorów do 21 lat w Australii. Po sukcesach w gronie juniorów w 1997 r. Sullivan wygrał finał interkontynentalny eliminacji IMŚ i rok później zadebiutował w cyklu Grand Prix. W swoim pierwszym roku startów raz stanął na podium. W Bydgoszczy przegrał tylko z Tomaszem Gollobem. Ostatecznie w klasyfikacji generalnej zajął siódme miejsce. Rok później ponownie  swój najlepszy występ zanotował na stadionie Polonii. Tym razem zajął trzecie miejsce, a w całym cyklu był 10. Początek XXI wieku przyniósł dziewiąte miejsce w generalce oraz jedno „pudło”. Tym razem był drugi w Grand Prix Wielkiej Brytanii. O pierwszy medal IMŚ otarł się w 2001 r., kiedy to zajął najbardziej nielubiane przez sportowców czwarte miejsce. Jednak co się odwlecze, to nie uciecze. Rok później świętował swój największy sukces indywidualny, brązowy medal IMŚ. Na uwagę zasługuje fakt, że w tym samym roku odniósł dwa zwycięstwa w turniejach GP, w Cardiff, które było jego debiutem na najwyższym stopniu podium oraz w Krsko. Niestety przyszłość pokazała, że w zawodach o IMŚ sezon 2002 był zarazem najlepszym w jego karierze. W kolejnych latach nie wiodło mu się najlepiej. W klasyfikacji generalnej najczęściej zajmował miejsca w okolicy 10. W 2006 r. po raz pierwszy nie zmieścił się w elicie i został rezerwowym. Nikt się nie spodziewał, że rozgrywane w tym roku Grand Prix Czech będzie zarazem jego ostatnim. W latach 2007 i 2009 był jeszcze na liście rezerwowej, ale ani razu nie pojawił się na torze. Ostatecznie starty w IMŚ zakończył z jednym brązowym medalem, czterema zwycięstwami w turniejach GP oraz 10 wizytami na podium.

Od złota do skandalu
Obok występów w Grand Prix, które nie do końca mógł zaliczyć do udanych, Sullivan reprezentował także barwy Australii najpierw w Drużynowych Mistrzostwach Świata, a następnie w Drużynowych Pucharze Świata. W 1999 r. w Pardubicach wywalczył złoty medal. Po roku przerwy „Saletra” wraz ze swoimi kolegami z reprezentacji zaczął zdobywać medale niemal seryjnie. W latach 2001-2008 do swojej kolekcji dołożył kolejne dwa złota. Oprócz tego na jego szyi zawisły srebrny i brązowy krążek. W 2009 r. wystartował w pierwszym półfinale DPŚ w angielskim Peterborough. Na turniej barażowy do Leszna nie otrzymał już powołania. Na swojej oficjalnej stronie internetowej żużlowiec wytłumaczył tę zaskakującą dla wszystkich sytuację.
- Boyce powiedział mi, że Crump chciał mnie wywalić z drużyny, ponieważ moja twarz do niej nie pasuje. Zatem zgadzam się, żeby zostać w domu, aby ich uszczęśliwić, jednocześnie życząc im szczęścia. Boyce również zauważył, że zostałem rozstawiony w najgorszy sposób w Peterborough, startując dwukrotnie z pola 3 tuż po równaniu toru. Nie uważam, że zechcą mojego udziału w finale, jednakże zawsze jestem gotowy walczyć dla Australii! - napisał Sullivan...

Cały tekst w gazecie Super Speedway. Sporą cześć najnowszego magazynu zajął ,,Żużlowy Skarb 2013'' prezentujący zespoły ekstraligi oraz I i II ligi. Oprócz tego bohaterami artykułów są m.in.: Darcy Ward, Ryan Sullivan,  Jakub Jamróg, legendarny żużlowy fotograf Mike Patrick. Przedstawiono także nową listą płac żużlowców, a w cyklu niespełnione nadzieje polskiego speedway'a przedstawieni zostali zawodnicy Apatora Toruń. Kibiców zainteresuje też z pewnością to co w ostatnim czasie wstrząsnęło polskim i światowym żużlem.

Gazetę można nabyć m.in. w salonach Empiku, kioskach Ruchu, Garmond, Relay, InMedio, Kolportera, klubowych sklepach, w prenumeracie oraz w sprzedaży wysyłkowej – tel. 65 526 14 81.