Fatalnie zakończył się dla Niemca Sonke Petersena półfinał Drużynowych Mistrzostw Świata Juniorów w Abensbergu w 2009 roku. Młody żużlowiec zaliczył fatalnie wyglądający upadek po którym natychmiast został przetransportowany helikopterem do szpitala. Sonke został sparaliżowany i teraz walczy o to, aby znów stanąć na nogach.

1 czerwca 2009 roku w Absenbergu trwają Drużynowe Mistrzostwa Świata Juniorów. W jednym z biegów na tor upada Niemiec Sonke Petersen. Już na tor nie miałeś czucia w nogach i w szpitalu te informacje się potwierdziły. Złamałeś pierwszy kręg lędźwiowy. Od tego upadku minęło sporo czasu, jak się teraz czujesz?
- Czuje się dobrze. Trenuję każdego dnia bo moim celem jest znów chodzić. Czasami jest ciężko, ale tak samo jest jak w żużlu i w życiu czyli są wzloty i upadki. Mam wyznaczony cel i ciężko pracuję, aby go zrealizować. Każdego dnia mam około trzech godzin rehabilitacji pomimo mojego zmęczenia. Dodatkowo jestem studentem do czerwca przyszłego roku i jest mi bardzo ciężko, bo nie jestem cały czas obecny. Jest tak, że jestem dwa lub trzy tygodnie i wyjeżdżam, bo jestem w Pforzheim na rehabilitacjach z dobrze wyszkolonymi terapeutami. Muszę później nadrabiać wszystkie materiały. W sumie nie ma co się jednak skarżyć, bo mam wiele przyjaciół i powodzenie u dziewczyn (śmiech). W sumie dobry styl życia, nadal tak aktywny jak wtedy gdy jeździłem na żużlu.

Po twoim wypadku bardzo wiele osób m.in. też z Polski włączyło się w pomoc dla Ciebie. Pomagały także kluby z Gdańska czy Zielonej Góry. Nadal otrzymujesz wsparcie od polskich klubów i kibiców?
- Tak, po moim wypadku było bardzo wiele miłych wiadomości i telefonów do mnie. Było także wielu ludzi z całego świata, którzy wpłacali pieniądze. Mam bardzo wiele ładnych książek z mojego polskiego klubu Wybrzeża Gdańsk. Wpisało się tam bardzo wiele osób, a ponadto jestem w kontakcie z kilkoma klubami. Pomagam także trochę polskim młodym zawodnikom dostać się do któregoś klubu w Niemczech w zamian mogę liczyć na kontakt do polskich klubów w celu rozmów nt. niemieckich zawodników. Nie ma znaczenia, gdzie jestem bo wszędzie mnie znają. Polska to idealny kraj i speedway tam jest genialny, a dziewczyny piękne.

Czy jest szansa, że będzie możliwość spotkać się z tobą na którymś polskim stadionie, bądź zobaczyć Cię jeszcze na torze?
- No pewnie, że jest! Jestem w stałym kontakcie z Tobiasem Kronerem, Kai'em Huckenbeckiem, Kevinem Woelbertem i teoretycznie także inni niemieccy zawodnicy to moi dobrzy przyjaciele. Często zdarza się okazja, że zabierają mnie ze sobą, wspólnie oglądamy także Grand Prix czy spotkania w Polsce. Zobaczymy jak będzie w nowym sezonie, co on nam przyniesie.

Jak myślisz dlaczego niemieccy żużlowcy nie są w stanie z dobrym skutkiem rywalizować z zawodnikami na arenach międzynarodowych np. w Grand Prix czy w rozgrywkach ligowych w Polsce, Szwecji lub Wielkiej Brytanii?
- To jest łatwe do wyjaśnienia. Niemieccy zawodnicy nie mają odpowiedniej ilości treningów, startów czy też wsparcia. Wiosną w marcu odbywają treningi raz w tygodniu, czasem też co jakiś czas w weekendy. Nasi zawodnicy nie ścigają się regularnie w trakcie np. tygodnia i nie mają także treningów. Nie każdy ma takie wsparcie z klubu jak to jest w Polsce. W Niemczech nie każdy junior ma taki kontrakt jak np. Maciej Janowski we Wrocławiu. Mamy tylko jedną ligę, nie mamy także żadnego sponsora, a ludzie nie są zainteresowani, aby odwiedzać stadiony tak jak to jest u was w Polsce. Tutaj speedway nie jest popularny. Mamy wielu młodych zdolnych zawodników, ale mają oni za mało okazji do nabierania doświadczenia. Dodatkowo wielu musi chodzić do szkoły i nie mogą skupić się wyłącznie na żużlu. Dodatkowo wielu, aby jeździć musi pracować, a to nie jest korzystne i taka kolizja sprawia, że zawodnicy kończa kariery jak np. Erik Pudel czy Rene Deddens.

Na koniec mam pytanie odnośnie Grand Prix. Czy zaskoczyło Cię zdobycie złotego medalu Indywidualnych Mistrzostw Świata przez Grega Hancocka?
- Wiosną nikt nie pomyślał, że Greg może to zrobić, ale pokazał na co go stać. Wszystko w jego zespole było fantastycznie dograne, on na to zasłużył. Wiele lat pokazywał świetny speedway, a dodatkowo to bardzo sympatyczny koleś, który jest perfekcjonistą. Miał także świetne motory, a jego sposób bycia profesjonalistą bardzo mi się podoba.

Dziękuję Sonke za rozmowę i że znalazłeś chwilę czasu.
- Również dziękuję i pozdrawiam wszystkich polskich kibiców! Do zobaczenia! 

Sonke Petersen od dwóch lat bierze udział w najważniejszym wyścigu w życiu