W sobotę startuje cykl Grand Prix – zawody o tytuł najlepszego żużlowca świata. W żużlu mamy do czynienia z pewnym ewenementem. Otóż zwykle jest tak, że najważniejsza impreza w danej dyscyplinie, wiąże się z dużymi profitami finansowymi. Ma to podkreślić wagę zawodów, a także, w pewien sposób, zmobilizować sportowców do jak najlepszej postawy. W sporcie żużlowym natomiast, na zawodach Grand Prix, wcale nie zarabia się tak dużo.Za zwycięstwo zawodnik otrzymuje nieco ponad 10 tysięcy dolarów, oczywiście można policzyć, że ci najlepsi zarabiają w całym cyklu około 50 tys. dolarów, w dodatku dochodzą pieniądze od sponsorów. Ale trzeba też wziąć pod uwagę wydatki na sprzęt, a wiadomo, że ten na Grand Prix przygotowuje się wyjątkowo pieczołowicie. Suma sumarum wychodzi na to, że w zawodach o tytuł najlepszego zawodnika na świecie, zarabiają nieźle tylko zawodnicy z ścisłej czołówki. A i tak są to pewnie zarobki mniejsze, od tych chociażby, które mogą otrzymać za starty w polskiej lidze. Taki Billy Hamill zrezygnował ze startów w Grand Prix, ponieważ stwierdził, że bez dobrych sponsorów nie jest w stanie im podołać finansowo i odpowiednio się do nich przygotować. Czyli mówiąc wprost – start w zawodach o mistrzostwo świata się nie opłaca!

Ale dlaczego o tym wspominam? Wcale nie dlatego, by podkreślić, że działacze z FIM i BSI robią z Grand Prix parodię. Chodzi mi raczej o to, że pomimo tego, że cykl zawodów o tytuł mistrza świata nie jest najbardziej opłacalny, to w nim własnie zawodnicy dają z siebie wszystko, to on dla najlepszych jest najważniejszy. To na Grand Prix żużlowcy szykują najszybsze maszyny, to w tych zawodach, walczą najbardziej zaciekle. Taki Rickardsson w lidze przegrywa czasami z żużlowcami, z którymi teoretycznie powinien bez problemu wygrać. W Grand Prix takie wpadki zdarzają mu się niezwykle rzadko. Dlaczego? Ano dlatego, że to do tych zawodów Szwed podchodzi maksymalnie skoncentrowany, to w nich wznosi się na wyżyny umiejętności. Ile to razy widzieliśmy, kiedy żużlowcy zdenerwowani po biegu rzucali goglami, odpychali kamerzystów, czy prowadzili ze sobą ożywione dyskusje? To dlatego, że w zawodach o Wielką Nagrodę wyzwalają się w żużlowcach największe emocje, to na nich im najbardziej zależy.

Skoro więc zawodnicy nie walczą o wielkie pieniądze, to o co? O to by być najlepszym wśród najlepszych, o honor, o prestiż. I to jest właśnie w zawodach SGP wspaniałe, to stanowi wartość. W coraz bardziej skomercjalizowanym sporcie, trzeba to docenić. Żużlowców często nazywa się rycerzami. Rycerze czarnego sportu – to brzmi dumnie. Ale patrząc na przykład, chociażby zawodów o Grand Prix, nie jest to taka wielka przesada.