Marian Rose to legenda toruńskiego klubu. Karierę popularnego Marysia, przerwał tragiczny w skutkach wypadek podczas meczu w Rzeszowie 19 kwietnia 1970 roku, kiedy to miejscowa Stal podejmował drużynę z Torunia. Teraz, gdy wraca się do tego wypadku, zawodnicy którzy widzieli to zdarzenie na własne oczy twierdzą, że zachowanie torunianina jeszcze przed rozpoczęciem spotkania wyglądało tak, jakby przeczuwał tragedię...

Marian Rose to legenda toruńskiego klubu, a ku jego pamięci stadion żużlowy w Toruniu nosi jego imię. To właśnie on w latach 60-tych był najbardziej wyrózniającym się toruńskim zawodnikiem. Został zauważony i powołany nawet do kadry narodowej na Drużynowe Mistrzostwa Świata w 1956 roku. To właśnie ten sezon był dla niego najlepszym w karierze. Wywalczył wówczas srebrny medal Indywidualnych Mistrzostw Polski, a z reprezentacją Polski Drużynowe Mistrzostwo Świata, co bez wątpienia można uznać za jego największy sportowy sukces.

Jego karierę przerwał tragiczny wypadek na torze w Rzeszowie, 19 kwietnia 1970 roku. Już w inauguracyjnej gonitwie meczu pomiędzy miejscową Stalą, a ekipą z Torunia doszło do tego tragicznego zdarzenia. Rose był najszybszy spod taśmy i na wejściu w pierwszy łuk prowadził. Jadąc na prowadzeniu, na szczycie pierwszego łuku, nieatakowany nagle zrobił klasyczny "uślizg". Wyminęli go po zewnętrznej Jankowski i Ciepiela, nie zdołał natomiast tego uczynić Zdzisław Hap, dla którego po prostu zabrakło już miejsca. - Pamiętam, że kiedy zobaczyłem leżącego Marysia, wyprostowałem tylko motocykl myśląc, że go ominę. Nie udało się jednak, poczułem uderzenie i po chwili sam wylądowałem pod bandą. Kiedy się podniosłem dowiedziałem się od kolegów, że z Marianem Rose jest źle, nie przypuszczałem jednak, że aż tak. Po kilkunastu minutach, już w parkingu dowiedziałem się, że Rose nie żyje - mówi dla dziennika "Nowości", Zdzisław Hap.

Za śmierć torunianina obwiniano właśnie Hapa. Zastanawiać jednak może to, dlaczego tak doświadczony zawodnik jak Rose, nagle nieatakowany upada na tor? To może być spowodowane złym stanem toru i właśnie nawierzchnia rzeszowskiego owalu w tym dniu nie była idelana.

O jakości nawierzchni, jaka była tamtego dnia, opowiadał Józef Batko - rzeszowski żużlowiec, który tamtego dnia miał startować w drugim wyścigu. Opowiadał też o dziwnym zachowaniu Mariana przed meczem, kiedy to zawodnicy schodzili po prezentacji do parkingu. Najpierw Ciepiela powiedział Rosemu, żeby ten zwrócił uwagę na place mokrej nawierzchni na szczycie pierwszego łuku i poprosił go, aby w tym miejscu uważał. Potem, kiedy już zawodnicy wchodzili do parkingu, zarówno Batko, jak i Ciepiela w żartach ciągnęli Rosego za ręce, bo ten sprawiał wrażenie jakby nie chciał rozpoczynać zawodów. Czyżby miał jakieś złe przeczucia? - Pamiętam tę sytuacją dokładnie, bo zaraz potem Marian Rose wręczył mojej żonie kwiaty, które otrzymał podczas prezentacji - powiedział Batko.