Wczoraj, w wielkim finale Elite League, drużyna Wolverhampton Wolves przegrała ze Swindon Robins 41:52, ale w dwumeczu okazał się lepsza, wygrywając 95:90 i zdobywając czwarty w historii klubu mistrzowski tytuł. Poprzedni drużyna z Landbroke Stadium wywalczyła w 2002 roku. Z faktu wywalczenia krążka z najcenniejszego kruszcu niezmiernie usatysfakcjonowany jest Fredrik Lindgren (na zdjęciu), szwedzki internacjonał Wilków.

We wczorajszym finale najlepiej w zespole gości spisali się właśnie Lindgren i młodziutki Tai Woffinden, zdobywając po dziesięć punktów. Dzielnie wtórował im Peter Karlsson. Czterdziestoletni Szwed wywalczył siedem oczek. Swindon tytuł przegrało, a może raczej Wolves go zdobyło w pierwszym spotkaniu obu ekip, które zostało rozegrane piątego października w Wolverhampton, wygranym przez miejscowych 54:38. Ten właśnie mecz był popisem jazdy ze strony Freddy Lindgrena, zdobywcy czternastu punktów, który przyćmił największą gwiazdę Rudzików i cyklu Grand Prix Leigh Adamsa.

Po zwycięskim finale bardzo szczęśliwy był najlepiej punktujący zawodnik drużyny w całym sezonie a także, można rzec, wychowanek Wolverhampton Wolves, Fredrik Lindgren, który do zespołu obecnego mistrza Anglii dołączył w 2003 roku. Wilki są pierwszym zespołem dwudziestoczteroletniego zawodnika Falubazu Zielona Góra i jak do tej pory jedynym. Lindgren był blisko przejścia do Poole Pirates w 2005 roku. Transfer ówczesnego juniora z wizją wielkiej przyszłości, związany był z problemami z opanowaniem trudnej, technicznej jazdy na Monmore Green, domowym torze Wolverhampton.

Teraz Szybki Freddy, jak nazywają go Anglicy, wie, że pozostawienie Midlanders w 2005 roku, byłoby olbrzymim błędem- To była specjalna noc dla nas wszystkich- mówi Lindgren. Wilki są moją pierwszą drużyną w Anglii i jak do tej pory jedyną, tym smakowitsze wydaje się zdobycie złota właśnie z nimi- dodaje. Na początku mojej kariery nie szło mi specjalnie dobrze na torze w Wolverhampton. Miał on zbyt wiele nieodgadnionych przeze mnie ścieżek i sztuczek, których nie mogłem opanować. Przyzwyczajony byłem do większych szwedzkich torów. Postanowiłem jednak zostać w klubie i tego nie żałuję- wspomina sympatyczny Szwed.

W trakcie finału rozgrywek na Wyspach, a ściślej rzecz ujmując, podczas rewanżowego spotkania, w trzynastym biegu, kiedy ważyły się losy tytułu, Lindgren wziął udział w bardzo kontrowersyjnych wydarzeniach, które według fanów Swindon rzucają cień na złoto Wolves w tym sezonie. Wszystko rozegrało się dwukrotnie w tym samym miejscu. Najpierw Fredrik czołgał się do taśmy, start przegrał z własnej winy i miał dużą stratę do prowadzącej podwójnie pary Swindon, gdy sędzia przerwał bieg i nakazał jego powtórkę w pełnym składzie. Arbiter umotywował tę decyzję "nierównym startem".

W powtórce Szwed nie dotykany przez rywali, gdy nie zmieścił się między nimi na pierwszym wirażu, upadł i spowodował upadek Petera Karlssona. Sędzia znów podjął kontrowersyjną decyzję i postanowił puścić w trzeciej odsłonie trzynastki całą stawkę- Na pierwszym wirażu było bardzo ciasno. Skończyło się tak, że upadłem i wpadł na mnie jeszcze Peter, na szczęście nic się nie stało nikomu. W powtórce wygrałem start i bieg, co dało nam tytuł- kończy Lindgren.