Po emocjach związanych z Drużynowym Pucharem Świata i Indywidualnymi Mistrzostwami Polski poza na podsumowanie rozgrywek ligowych. Za nami faza zasadnicza zmagań, która obfitowała w niespodzianki. Niezwykle ciekawa była w szczególności końcówka potyczek.

Niezłomny lider Unibax Toruń dostaje łupnia najpierw w Lesznie, a potem jeszcze większego w Zielonej Górze. Unia Leszno gromi Toruń, zdobywa bonusa w Zielonej Górze, by przegrać u siebie z Włókniarzem Częstochowa. Ten zaś, tydzień przed tym niespodziewanym zwycięstwem, dostaje przed własną publicznością zimny prysznic od Stali Gorzów. Stal natomiast, po sprawieniu sensacji w Częstochowie, nie radzi sobie w Bydgoszczy. Truizmem jest powiedzieć, że bogaczem jest już ten, kto właśnie takie rozstrzygnięcia wytypował u bukmacherów. I kto w takiej sytuacji zasługuje na tytuł?

Unibax Toruń
    Niepokonany przez długą część rozgrywek, okazał się nie taki straszny, jak początkowo się wydawał. Co prawda, najtrudniejsze wyjazdy miał on na sam koniec ligowych zmagań, ale klęski w Zielonej Górze i Lesznie to kompromitacja. Formę stracili Ryan Sullivan i Robert Kościecha, a wpadki notują również Wiesław Jaguś i Chris Holder. Niespodziewanie najrówniejszymi zawodnikami są rewelacja rozgrywek Adrian Miedziński i sprowadzony przed sezonem junior Matej Kus. Z taką formą na wyjazdach o mistrzostwie nie mają co marzyć, jeśli nie będą w stanie odrobić strat na własnym stadionie, nawet gdy są na nim niepokonani. O ile powinni sobie spokojnie poradzić w derbowym dwumeczu z Polonią Bydgoszcz, do w półfinałach muszą wrócić do formy z początku sezonu. Fenomenem drużyny jest to, że nie posiada w swoich szeregach zawodnika z cyklu Grand Prix, a mimo to wygrała rundę zasadniczą Ekstraligi.

Falubaz Zielona Góra
    Niespodziewanie uplasował się na drugiej pozycji po sezonie zasadniczym. Główna zasługa w tym, że jest to najrówniejsza drużyna ligi. Nie chodzi tylko o najrówniejszy skład, ale też najrówniejszą formę z pośród zespołów, które awansowały do play- off. Podobnie jak Toruń, zawodnicy z Grodu Bahusa mieli bardzo ciężką końcówkę rozgrywek. Uporali się jednak u siebie z leszczyńskimi bykami, a dwa dni później upokorzyli anioły z Torunia. Siła drużyny opiera się na solidnych krajowych liderach w osobach Grzegorza Walaska, Rafała Dobruckiego i Piotra Protasiewicza, z których każdy jest w stanie pociągnąć wynik drużyny, oraz juniorze Grzegorze Zengocie. Formy z Grand Prix wciąż nie mogą przenieś na polskie tory Skandynawowie, choć dobre starty miewa Fredrik Lingren, bo do mizerii Nielsa Kristiana Iversena wszyscy zdążyli się już przyzwyczaić. Walka o medale w play- off.

Włókniarz Częstochowa
    Wydawało się po play off- ach sezonu 2007 i 2008, że ta drużyna wyczerpała już limit pecha na kilka sezonów, ale nic bardziej mylnego. Przed startem zmagań ligowych, nie był pewny start  w nich liderów zespołu Nickiego Pedersena i Grega Hancocka. Ten pierwszy i tak z powodu licznych kontuzji wystartował zaledwie w kilku spotkaniach, a w dodatku nie można było za niego zastosować zastępstwa zawodnika. Ponadto, nieobecność Amerykanina w Zielonej Górze i Lee Richardsona oraz Taia Woffindena w Bygdoszczy nie pozwoliła na podjęcie walki w tych spotkaniach. Porażka z Gorzowem była jednak na ich własną prośbę. Rośnie natomiast forma Tomasza Gapińskiego, dzięki czemu Lwy wygrały sensacyjnie w Lesznie i u siebie z Falubazem. Rewelacją częstochowskiego toru jest w dodatku weteran Sławomir Drabik. Może i lepiej, że problemy nasiliły się w fazie zasadniczej, niż gdyby miało się to wydarzyć w decydującej części rozgrywek.


Unia Leszno
    Największe rozczarowanie rozrywek. W pierwszej kolejce ledwie zremisowali z osłabioną Częstochową, a w kolejnych meczach również nie radzili sobie na wyjazdach. Po rozgromieniu Unibaxu Toruń wydawało się, że wszystko wraca do normy, ale potem przyszły porażki w Zielonej Górze, klęska z Włókniarzem i przegrana w Gorzowie. Zaowocowało to dopiero czwartym miejscem na koniec rozgrywek. Spowodowała to średnia forma liderów: Leigh Adamsa, Jarosława Hampela i Krzysztofa Kasprzaka oraz kontuzja Adama Shieldsa i beznadziejna forma Damiana Balińskiego. Nie zachwyca również rezerwowy Troy Batchelor. Nadzieją drużyny są juniorzy, wśród których do formy zdaje się wracać Jurica Pavlić. Już w pierwszej rundzie play off czeka ich trudny pojedynek z Lwami, z którymi tak niedawno przegrali u siebie. Wciąż jednak jeden z głównych faworytów do medalu.

Stal Gorzów
    Typowy ligowy średniak. Drużyna spokojnie utrzymuje się w lidze, ale nie liczy się w walce o czołowe pozycje. Ostatnie kolejki pokazały jednak, że tym razem może być inaczej. Zespół Stanisława Chomskiego dobrze radził sobie z drużynami z czołówki. Stal wygrała sensacyjnie w Częstochowie i pokonała u siebie drużynę Unii Leszno. Skazą pozostaje porażka w Bydgoszczy, która uniemożliwiła jej wyższe rozstawienie w play off i konfrontację z drużyną z pod Jasnej Góry. Byłoby to dla nich korzystniejsze, gdyż tamtejszy rywal najwyraźniej im pasuje. Liderami drużyny byli krajowi jeźdźcy: Tomasz Gollob, Rune Holta i Słoweniec Matej Zagar wsparci coraz lepszym juniorem ze Szwecji Tomasem Jonassonem. Skład uzupełniają pozostali Szwedzi: doświadczony Peter Karlsson i David Ruud, który miał być tylko zmiennikiem dla Rafała Okoniewskiego. W play off czeka ich pojedynek z rywalem zza miedzy- Falubazem Zielona Góra.

Polonia Bydgoszcz
    Zawodnicy z gryfem na piersi swoje zadanie już wykonali. Beniaminek, choć ciężko ich tak nazwać, utrzymał się w lidze. Zapewniły im to zwycięstwa z wyżej notowanymi drużynami Włókniarza i Stali. O tym, że zawodnicy są już myślami na wakacjach może świadczyć ostatni mecz we Wrocławiu, w którym nie pojawił się lider Bygdoszczan Andreas Jonnsson. Siłę drużyny stanowili oprócz niego, powracający po zakończeniu kariery Antonio Lindbaeck oraz czołowy zawodnik Grand Prix Emil Sajfutdinow. Z meczu na mecz rosła forma Polaków: Tomasza Chrzanowskiego i Krzysztofa Buczkowskiego. Kompletnie zawiódł natomiast trzeci ze Szwedów w barwach Polonii Jonas Davidsson, za którego w końcówce sezonu jeździł Marcin Jędrzejewski. Trudno by nawiązali walkę w derbowym pojedynku z Unibaxem Toruń, który zdobył 2 i pół raza więcej punktów w fazie zasadniczej i z którym przegrali ostatnio 22 punktami.

Wybrzeże Gdańsk
    Zespół znad morza przegrał walkę z Polonią Bydgoszcz o awans do play off, a tym samym o utrzymanie się w lidze. Zawodnicy Lotosu nieźle radzili sobie w konfrontacjach z wyżej notowanymi rywalami. Wygrali u siebie z Unią Leszno i osłabionym Włókniarzem zdobywając dodatkowo bonusa. W końcówce sezonu mieli ciężkie wyjazdy. Polegli bez Kennetha Bjerre w Toruniu i bez Hansa Andersena w Gorzowie. W dramatycznych okolicznościach obronili bonus z Wrocławiem, ale to było za mało. Liderem drużyny był bezapelacyjnie Kenneth Bjerre. Rewelacją rozgrywek był również Martin Vaculik. Przeciętnie jeździli Skandynawowie: Hans Andersen i Magnus Zetterstroem. W ostatniej kolejce świetny występ miał Renat Gafurow, ale kompletnie zawiódł mistrz Polski Adam Skórnicki. Zapowiada się ciekawa walka o baraż z Atlasem.

Atlas Wrocław
    Wzmocnienia miały zapewnić drużynie Marka Cieślaka walkę w play off. Dziś te zapowiedzi brzmią śmiesznie. Davey Watt jeździ równie słabo jak rok temu, a Scott Nicholls jest jeszcze gorszy, co wydawało się niemożliwe. Na 14 meczów drużyna odniosła zaledwie 4 zwycięstwa: z Gdańskiem, Lesznem, Zieloną Górą i w ostatniej kolejce w pojedynku o pietruszkę z Bydgoszczą. To, że WTS będzie najsłabszą drużyną fazy zasadniczej, okazało się tydzień wcześniej, gdy przegrał minimalnie z bezpośrednim rywalem o utrzymanie walkę o bonus. Gwiazdą zespołu był oczywiście lider kwalifikacji Grand Prix Jason Crump, ale sam nie mógł wiele zdziałać. Próbowali go wspierać Polacy: Tomasz Jędrzejak, Daniel Jeleniewski i młody Maciek Janowski. Atlas ma teraz trochę czasu na przygotowanie się do walki o utrzymanie. Ewentualny spadek będzie wielkim ciosem dla Dolnego Śląska.