W niedzielne popołudnie Grupa Azoty Unia Tarnów pokonała Polonię Bydgoszcz 59:31 na inaugurację Nice 1. Ligi Żużlowej. Na pomeczowej konferencji pojawili się Kierownik drużyny gości, Andrzej Matkowski i Wiktor Kułakow oraz ze strony gospodarzy - trener Paweł Baran i Kenneth Bjerre.

Andrzej Matkowski (Kierownik Polonii Bydgoszcz): – Jadąc do Tarnowa wiedzieliśmy, że jest to rywal z najwyższej półki, w tej pierwszej lidze. Spodziewaliśmy się zatem ciężkiej przeprawy. Chodziło nam głównie o to, żeby zawodniczy  powalczyli i zrobili trochę „show” dla kibiców. Myślę, że w paru biegach to wyszło. Mieliśmy też takie kłopoty – jeszcze przed meczem połamał nam się drugi podstawowy junior, a tak naprawdę pierwszy – Tomek Orwat. Z konieczności musieliśmy przyjechać w sześcioosobowym składzie. Rosjanie, a szczególnie Wiktor od początku ten wynik „ciągnął” i wygrywał kolejne biegi. Pod koniec dołączył do niego również Andriej, także można powiedzieć, że ta rosyjska para – taka uderzeniowa, swoje zadanie spełniła. Reszt zawodników, starała się tutaj jechać w miarę możliwości. Było troszeczkę kłopotów z dopasowaniem do toru. Ten tor jest specyficzny, jeśli chodzi o ustawienia. Gospodarze są na nim świetnie spasowani, tak że ciężko czasami za nimi nadążyć. Cieszymy się jednak, że dla kibiców parę ciekawych wyścigów było. Wynik zadowala gospodarzy, zatem kibice wracają do domu szczęśliwi. Myślę, że u nas też wszyscy są cali i zdrowi po tym meczu, także też spokojnie wracamy do siebie i jedziemy dalej. Różne są pomysły, jeśli chodzi o tę rosyjską parę i ich ewentualne rozdzielenie. Myślę, że przed każdym meczem będziemy to analizować i będą zapadały różne decyzje, ale w tej chwili jest jeszcze za wcześnie, aby o tym mówić.

Wiktor Kułakow (Polonia Bydgoszcz, 12 punktów + bonus): – Tak naprawdę niczego nie pamiętam z dnia, w którym trenowałem w Tarnowie. Jedynie same miłe wspomnienia, bo przyjechałem wtedy do ekstraligowego klubu i wtedy pierwszy raz zobaczyłem, jak to w ogóle wygląda. Nie jeździłem wtedy meczu, ale pojeździłem trening. Bardzo dobrze mnie tutaj przywitano i mam z tym miejscem po prostu same dobre wspomnienia. Jeśli chodzi o ustawienia, to naprawdę nie wiedziałem nic, o co tutaj chodzi. Widziałem, że ten tor jest naprawdę specyficzny i jego geometria jest inna, taka ciężka, bo są długie proste i jest na nim prędkość. Udało mi się dobrze pojechać kilka biegów. W tym ostatnim trochę się „zepsułem”, bo przegrałem start. Zauważyłem, że Andirej się „goni”, to nie chciałem mu też w tym przeszkadzać, bo wiedziałem, że może coś z tego wyjdzie, ale jak widać Kenneth jest szybki na tym torze.

Paweł Baran (trener Grupa Azoty Unii Tarnów): – Odnośnie zaległego finału Mistrzostw Polski Par Klubowych – zawsze powtarzam, że człowiek planuje, a tor weryfikuje i tak było w Rawiczu. Jeśli chodzi o mecz, to każdy u nas, tu w środowisku wie, że sparing sparingiem, trening treningiem, a mecz jest meczem. Jest potencjał, cieszymy się, że mecz wygraliśmy wysoko. Dziękuję gościom za „podjęcie rękawicy”. Nie przestraszyli się. Co mieli do stracenia? Mogli dzisiaj tylko walczyć i choćby nawet Wiktor udowodnił to, że tor jest weryfikatorem. Na pewno po tym meczu są jakieś wnioski, coś się nasuwa na myśl. Mimo tego, że wynik jest wysoki, to zawodnicy też wiedzą nad czym muszą pracować i po prostu co trzeba zmienić, żeby było jeszcze lepiej.

Kenneth Bjerre (Grupa Azoty Unia Tarnów, 12 punktów): – Nie wiem, dlaczego zanotowałem defekt. Miało to miejsce na pierwszym okrążeniu nie wiem zatem, czy coś było nie tak z tylną oponą, czy kołem. Czasami to się zdarza, jednak dzisiaj byłem naprawdę wkurzony, że to miało miejsce, ponieważ mogłem zdobyć komplet 15 punktów. Dla mnie jednak lepiej, że stało się to dzisiaj, niż choćby w kwalifikacjach do Grand Prix, jednak nigdy nie chcę zatrzymywać się w trakcie  biegu. Zobaczymy, jak mi pójdzie następnym razem w Krakowie, mam nadzieję że uda nam się wygrać kolejne spotkanie. Teraz startowałem 5 dni pod rząd, jednak w kolejnym tygodniu nie mam występów aż do piątku, gdy pojadę w Belle Vue Aces, a następnie w Krakowie. Teraz wracam pełen energii do Anglii, a później do Krakowa w poniedziałek Wielkanocny. To będzie inne spotkanie, na wyjazdowym torze. Wiemy, że jesteśmy silni „u siebie”. W Tarnowie później również czekają nas trudne pojedynki. Musimy upewnić się, że utrzymamy tę formę i jeszcze ją podniesiemy, gdy będziemy startować na wyjeździe tak, aby do Krakowa pojechać po zwycięstwo. To będzie mój pierwszy raz na tym torze. Myślę, że widziałem w telewizji jedno ze spotkań w Krakowie. Może zadzwonię do Patricka Hougaarda i zapytam go, jednak nie sądzę, że powie mi cokolwiek (uśmiech). Przyjadę tam, przyjrzę się torowi i pojadę zawody.