Sezon 2007 zbliża się „wielkimi krokami”. Kibice Unii Tarnów z niecierpliwością oczekują wyjazdu swoich ulubieńców na żużlowy owal. Wszyscy zastanawiają się czy drużyna jaką skompletowali działacze Unii będzie w stanie powtórzyć sukces z lat 2004-2005, tym bardziej, iż zespół poddano sporej przebudowie.
Pierwsza linia...

Tarnowianie przez trzy sezony jeździli w prawie niezmienionym składzie. Przez ten cały czas trzon zespołu tworzyli: Tony Rickardsson, Tomasz Gollob oraz Janusz Kołodziej. Już przed rozpoczęciem sezonu 2006 wiadomym było, iż będzie to ostatni rok startów sześciokrotnego Mistrza ¦wiata – Tony Rickardssona. Włodarze klubu mieli wiec czas by znaleźć potencjalnego następcę Szweda. W jaki sposób jednak można zastąpić tak wielką indywidualność? Tym bardziej, iż rynek obcokrajowców prezentujących wysoki poziom ciągle się kurczy. Oczywiście można było przedłużyć kontrakt ze Scott’em Nichollsem, który do tej pory był zastępcą Rickardssona. Ta opcja szybko jednak „upadła” przyczynił się do tego sam Anglik, który swoimi fatalnymi występami w Rybniku i Bydgoszczy zamknął sobie drogę do składu „Jaskółek” w nadchodzącym sezonie. Dylemat tarnowskich działaczy pomogli rozwiązać... włodarze ościennego klubu z Rzeszowa, którzy weszli w ostry spór z Norwegiem Rune Holtą. Zawodnik ten publicznie zapowiedział, iż na pewno nie przedłuży kontraktu na Podkarpaciu. W taki oto sposób otworzyła się furtka do tego by sprowadzić Holtę do Tarnowa. I faktycznie działacze Unii zaskakująco szybko doszli do porozumienia z ex-Rzeszowianinem. Co prawda samo parafowanie kontraktu nastąpiło nieco później, jednak obecność Norwega z polskim paszportem w składzie Unii Tarnów stała się faktem. Warto przypomnieć, że zawodnik ten występował już w barwach Unii w latach 1997-1998.


Kolejnym priorytetem było zatrzymanie w składzie „Jaskółek” Tomasza Golloba i Janusza Kołodzieja. To właśnie ta dwójka wespół z Rune Holtą miałaby stanowić o głównej sile uderzeniowej „Jaskółek”. Dość szybko udało się sfinalizować umowę z Kołodziejem. Natomiast nieco bardziej skomplikowanie wyglądała sprawa młodszego z braci Gollobów. Jak co roku bowiem kilka klubów ekstraligowych „ostrzyło sobie apetyt” na zakontraktowanie najlepszego polskiego żużlowca. Szczególnie mocne sygnały dochodziły z Grodu Kopernika. Tamtejszy klub przejął bowiem jeden z najbogatszych ludzi w Polsce – Romana Karkosik to właśnie dzięki jego pieniądzom Gollob miał trafić na Pomorze. Co rusz pojawiały się artykuły w ogólnopolskich gazetach wieszczące rychły kontrakt „Chudego” z toruńskim zespołem. Efekt tego był taki, iż Tomasz Gollob czwarty już rok będzie przywdziewał plastron z Jaskółka na piersi.


Druga linia

Zawodnicy tzw. „drugiego rzutu” szczególnie zawiedli w minionym sezonie, to właśnie ich punktów zabrakło w ostatecznym rozrachunku do tego aby Unia stanęła na podium DMP w 2006 roku. Marcin Rempała nie mógł się odnaleźć po przejściu do kategorii seniorów. Jacek Gollob miał najgorszy sezon od kiedy przestał być juniorem. Stanisław Burza przez cały sezon nie mógł „dogadać się” ze swoimi motocyklami. Lukasowi Drymlowi sporo czasu zajęło przystosowanie się do realiów polskiej ekstraligi, kiedy już wreszcie zaczął punktować należycie, makabryczny wypadek przytrafił się starszemu z braci Drymlów – Alesowi i zawodnik „Jaskółek” zawiesił swoje występy na torze.
Konieczne były więc pewne zmiany personalne wśród zawodników stanowiących „druga linię”. Przed rozpoczęciem się na dobre „karuzeli transferowej” głośno mówiło się o tym, że tarnowski zespół opuści najmłodszy z klanu Rempałów – Marcin. Tymczasem popularny „Władek” jako pierwszy przedłużył kontrakt na nadchodzący sezon być może wiedział o tym co ma nastąpić w niedalekiej przyszłości. 13 grudnia ukazała się informacja o powrocie do Tarnowa jednego z najbardziej utalentowanych wychowanków w historii Unii Tarnów – Jacka Rempały. Najstarszy z żużlowej rodziny Rempałów opuścił „swoje korzenie” w 1998 kiedy tarnowski żużel znajdował się „na ostrym wirażu”. Odkąd „Jaskółki” powróciły do I ligi w 2002 r. Co sezon praktycznie pojawiała się plotka o tym jakoby Jacek miał powrócić do Tarnowa. Lata mijały, a Rempała ciągle występował w innych zespołach. Wydawało się więc, że nie powróci już nigdy do swego macierzystego zespołu, życie jednak lubi przynosić niespodzianki i w nadchodzącym sezonie po 9 latach kibice tarnowscy będą mieli okazje oglądać Jacka Rempałę w barwach Unii.


Z zespołem Unii Tarnów pożegnał się Lukas Dryml, który trafił pod „Jasną Górę”. W jego miejsce działacze pozyskali Szweda Petera Ljunga, który w ubiegłym sezonie bronił barw częstochowskich „Lwów”. Trudno jednoznacznie ocenić, który z zespołów lepiej na tym wyjdzie, obydwaj zawodnicy prezentują bowiem zbliżony poziom. Swego czasu Ljung uważany był za kandydata na przejęcie schedy po Rickardssonie. Niestety kariera tego zawodnika nie rozwinęła się na miarę talentu Szweda. Być może jednak starty w tarnowskim zespole spowodują progresję wyników u tego zawodnika.


Kolejnym seniorem w składzie „Jaskółek” został Jacek Gollob, który podobnie jak brat będzie występował już czwarty sezon w barwach Unii Tarnów. Włodarze klubu obdarzyli Jacka olbrzymim kredytem zaufania po jakże nieudanym sezonie 2006, być może „Jaca” zdołał przekonać kierownictwo „Jaskółek” swoim ostatnim występem ubiegłego sezonu, kiedy bez większego wysiłku zdobył dziewięć oczek w pojedynku z Polonią Bydgoszcz. Niemniej jednak starszego z braci Gollobów czeka ostra walka o miejsce w składzie Unii.
Kiedy wydawało się już, że seniorski skład został definitywnie zamknięty w ostatnich dniach stycznia doszło do podpisania ostatniego kontraktu. Do zespołu po rocznej przerwie powrócił Robert Wardzała. Czy będzie on w stanie udźwignąć wysokie wymagania jakie stawia ekstraliga? Czas pokaże jedno jest pewne powrót Roberta do Tarnowa jeszcze bardziej zaostrzy walkę o miejsce w podstawowej siódemce.


Jak co roku wielu zawodników decyduje się podpisać ze swoimi macierzystymi klubami tzw. „umowę warszawską” czyli kontrakt bez gwarancji finansowych. Z takiej właśnie opcji skorzystali Grzegorz Rempała, Stanisław Burza oraz Paweł Baran. Pierwszy z nich ciągle jeszcze nie powrócił na tor po groźnej kontuzji jakiej doznał ponad rok temu na toruńskim torze, coraz głośniej mówi się zresztą o tym, że prawdopodobnie zakończy swoją karierę. Paweł Baran ciągle szuka klubu dla siebie i również nie wyklucza zakończenia swoich występów na żużlowych torach. Nieco bardziej skomplikowanie przedstawia się sytuacja Stanisława Burzy. Zawodnik ten dostał ofert m. in. z Lublina i Poznania ciągle jednak nie podjął ostatecznej decyzji.

Juniorzy...

Zawodnicy do lat 21 którzy prezentują poziom ekstraligowy to obecnie „towar” deficytowy na rynku transferowym. To też odkąd wiek juniorski ukończyli Kołodziej i Rempała poszukiwano zawodnika, który choć w części wypełnił by lukę po wyżej wymienionej dwójce. W ubiegłym sezonie udało się zakontraktować wychowanka gorzowskiej stali – Pawła Hliba. Zawodnik ten miał być gwarantem zdobyczy punktowej w biegach z udziałem juniorów. „Hlipek” wypełnił zadania jakie postawili przed nim włodarze tarnowskiego zespołu Gdy wydawało się, iż kolejny sezon Hliba w ekstralidze będzie jeszcze lepszy od minionego, zawodnik zdecydował się wrócić do rodzinnego Gorzowa by wspomóc tamtejszą Stal w walce o awans do najwyższej klasy rozgrywkowej. Tarnowianie zostali więc bez podstawowego juniora umowę z klubem parafowali co prawda Zieliński i Ciesielski, jednak ta dwójka to zdecydowanie za mało by myśleć o skutecznej rywalizacji szczególne podczas meczów wyjazdowych. Dość szybko udało się porozumieć z niezwykle obiecującym Szwedem – Thomasem Jonassonem. Niestety zawodnik ten w ostatniej chwili rozmyślił się i jak sam przyznał stwierdził, iż ekstraliga to jeszcze za wysoki poziom dla niego. Ostatecznie kierownictwu Unii Tarnów udało się zakontraktować dwójkę juniorów zagranicznych: Daniła Ivanowa z Rosji oraz Czecha - Hynka Stichauera. Dla tego pierwszego będzie to absolutny debiut na polskich torach. Warto dodać, że zawodnik ten wystartuje w tegorocznym cyklu zawodów o Mistrzostwo ¦wiata (Grand Prix) w lodowej odmianie speedwaya. Stichauer natomiast startował w ubiegłym sezonie na drugoligowym froncie broniąc barw Kolejarza Rawicz. Jego wyniki nie były jednak oszołamiające ukończył rozgrywki ze średnią 1,278.

Podsumowanie...

Z całą pewnością można stwierdzić, iż okres transferowy nie został przespany w Tarnowie. Do zespołu dołączyło wielu nowych zawodników: Rune Holta, Jacek Rempała, Peter Ljung, Robert Wardzała, Danił Ivanow oraz Hynek Stichauer. Olbrzymim atutem Unii będzie bardzo szeroka kadra jaką dysponować będzie w nadchodzącym sezonie trener Wardzała. Warto także zaznaczyć, iż średnia wiekowa żużlowców Unii będzie jedną z najwyższych w całej ekstralidze, tak więc na brak doświadczenia w tarnowskim zespole na pewno nie trzeba będzie narzekać. Na co stać w takim razie zespół Unii Tarnów w nadchodzącym sezonie? Wydaje się że skład „Jaskółek” prezentuje się całkiem solidnie - mocna pierwsza linia: T. Gollob, R. Holta i J. Kołodziej to żużlowcy którzy są w stanie zdobywać po 12-13 punktów w każdym spotkaniu. Młodszy z braci Gollobów to ciągle numer jeden polskiego żużla. Holta przez szereg sezonów nie schodzi poniżej pewnego wysokiego poziomu, z kolei Kołodziej to zawodnik o olbrzymi potencjale, który wciąż się rozwija jeżeli nie będą mu przeszkadzać kontuzje może osiągnąć w nadchodzącym sezonie bardzo wiele. Druga linia zespołu wydaje się być bardzo wyrównana. Bracia Rempałowie, J. Gollob, P. Ljung to zawodnicy, którzy są w stanie zapewnić zdobycze punktowe w granicach 6-8 oczek. W drużynie jest jeszcze przecież Robert Wardzała, który zapewne uczyni wszystko, aby dorównać wyżej wymienionej grupie. Po raz pierwszy od niepamiętnych czasów szykuje się olbrzymia rywalizacja o miejsce w składzie, do obsadzenia są bowiem jedynie dwa miejsca w podstawowym składzie. Największą niewiadomą stanowią juniorzy i to właśnie ta część drużyny będzie prawdopodobnie „piętą achillesową” tarnowskiego zespołu. Zieliński, Ciesielski, Ivanow i Stichauer to może być nieco za mało szczególnie w rywalizacji z zespołami z Torunia, Wrocławia czy Bydgoszczy.