Na zapleczu Ekstraligi nie miał sobie równych. Był najskuteczniejszym zawodnikiem pod względem średniej biegopunktowej, wyprzedzając m.in. takie gwiazdy jak Andreas Jonsson czy Bjarne Pedersen. O Kim mowa? Oczywiście o Piotrze Świderskim. Przed kolejnym sezonem, wychowanek WTS-u Wrocław postanowił zmienić otoczenie i podpisał kontrakt z Unią Tarnów.

Sezon 2008 przechodzi już do historii. Dla Ciebie był to niezwykle udany okres, znakomicie sobie radziłeś na wszystkich trzech frontach w Polsce, Anglii i Szwecji. Skąd taka progresja wyników?
Muszę powiedzieć, że jest to pytanie niemal standardowe (śmiech). Tak jak już wspominałem wielokrotnie, na sukcesy nie składają się pojedyncze czynniki tylko ciężka praca. I nie myślę tutaj o okresie przedsezonowym, ale o dłuższym cyklu. Przez wiele lat budowałem swoją formę, może na początku nie było tego widać, ale ta praca zaczęła się już dość dawno. Oczywiście na mój wynik wpłynęła także dobrze przepracowana zima. Duża zasługa w tym doktora Misiaka, który czuwał nad wszystkim. Później już systematyczna jazda, systematyczne starty. To wszystko zaprocentowało takim a nie innym wynikiem.

Skład, jaki udało się skompletować działaczom Jaskółek jak na pierwszą ligę, wydaje się piekielnie mocny. Jak Ty oceniasz swoich nowych kolegów?
No tak, znam wszystkich zawodników, z którymi tutaj będę startował. Z niektórymi miałem przyjemność startować wcześniej w jednym klubie, innych z kolei znam ze Szwecji czy Anglii. No cóż, to może tylko pomóc. Skład jest bardzo obiecujący, stać nas naprawdę na wiele. Choć trzeba pamiętać, że jak pokazuje historia nie zawsze te najsilniejsze zespoły wygrywały. Wierzę jednak, że w tym przypadku będzie inaczej i to my będziemy się cieszyć na koniec sezonu. Oby tylko kontuzje omijały nas szerokim łukiem to wynik powinien być naprawdę zadowalający.

Pytam o skład, ponieważ w przyszłym sezonie będziesz startował wspólnie z Januszem Kołodziejem. Jeszcze parę lat wstecz, jako juniorzy ostro rywalizowaliście ze sobą. Jak obecnie dogadujesz się z kapitanem Jaskółek?
Nie ma żadnego problemu. Jeśli jest jakakolwiek rywalizacja to jest to zdrowe współzawodnictwo. Ścigamy się już parę lat, jesteśmy w podobnym wieku i wielokrotnie spotykaliśmy przy różnych okazjach i to zarówno rangi młodzieżowej jak i teraz w gronie seniorów. Znamy się bardzo dobrze. Myślę, że kibice, którzy widzieli nas w wyścigach mogą na ten temat wiele powiedzieć. Janusz, podobnie jak ja, jest bardzo walecznym zawodnikiem, dlatego nasze pojedynki wzbudzały tyle emocji. Obecnie jesteśmy jednak w jednej drużynie i wspólnie będziemy pracować na wynik całego zespołu.

Żużel angielski przechodzi niewątpliwy kryzys. Ostatnio nawet Scott Nicholls zrezygnował z występów w Elite League. Jakie Ty masz przemyślenia odnośnie występów na Wyspach?
Nie chcę się wypowiadać za kolegów i to, że podjęli taką a nie inną decyzję poparte było pewno jakimś większymi przemyśleniami. Trzeba pamiętać, że czołówka światowa ma turnieje Grand Prix, dodatkowo jest jeszcze liga rosyjska. Jeśli chodzi o mnie to decyduje się na występy w Anglii, bo dają mi naprawdę wiele. Jest ta systematyczność startów, której potrzebuje, nie robię tego przeciw sobie tylko dla siebie.

No właśnie, ostatnio było trochę zamieszania wokół Twojego kontraktu na Wyspach. Chciałbyś nadal pozostać w Ipswich?
(chwila zamyślenia)... Chciałbym pozostać w Ipswich. Przeżyłem tam dobry sezon, nie widzę powodów żeby zmieniać klimat i to tyle na ten temat.

Wespół z Twoimi kolegami z Lejonen Gislaved zdobyłeś Mistrzostwo Szwecji. To naprawdę wspaniała sprawa zważywszy na fakt, iż byliście beniaminkiem Elitserien.
Tak, to coś niesamowitego, dało mi to naprawdę olbrzymią radość. Co ciekawe wcale nie mieliśmy najmocniejszej kadry, były zespoły znacznie silniejsze od nas jak choćby Dackarna Malilla czy Vastervik. Jednak to My zostaliśmy mistrzem, tak naprawdę gromiąc rywali. Podczas sezonu wygraliśmy wszystkie spotkania na własnym torze. Ukoronowaniem był dwumecz finałowy, który dwukrotnie rozstrzygnęliśmy na swoją korzyść. Dla mnie jest to pierwsze mistrzostwo w Szwecji. Wcześniej, miałem złoto w Anglii i w Polsce wspólnie z Atlasem. Teraz dorzuciłem złoty krążek ze Szwecji, mam, więc komplet i cieszą się, że mogłem w tym uczestniczyć.

Przed nami sezon 2009. Na wstępie już został zadeklarowany cel, jaki ma osiągnąć Twoja drużyna. Co jednak z występami indywidualnymi? Czy zakładasz sobie jakieś wyzwania przed kolejnymi rozgrywkami?
Myślę, że każdy zawodnik na początku swej kariery marzy o tytule Mistrza Świata także moje marzenia idą w tym kierunku. Chciałbym spróbować swoich sił w Grand Prix. Także moim celem na przyszły sezon jest występ w Grand Prix Challenge i walka o przepustkę do grona najlepszych żużlowców Świata.

Czego Ci serdecznie życzę i dziękuję za wywiad.
Dziękuję.