Ostatnia niedziela była pracowita dla Piotra Pawlickiego. Na torze w Lesznie najpierw w Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostwach Polski, wywalczył srebrny medal, aby kilka godzin później wziąć udział w zmaganiach o Mistrzostwo Polski Par Klubowych, w których z kolegami z Leszna zgarnął złote medale.

Losowanie pól startowych przed juniorskim finałem sprawiło, że dwaj czołowi zawodnicy turnieju zmierzyli się ze sobą już w pierwszym biegu. Kto wie, jakby wyglądała rywalizacja, gdyby do tego starcia doszło później. W kolejnych wyścigach bowiem leszczyński junior z dużą przewagą pokazywał plecy rywalom, jednak w pierwszym musiał uznać wyższość Bartka Zmarzlika. – Pierwszy bieg zaważył o tym, kto zdobędzie złoty, a kto srebrny medal. Bartek wyjechał w nim lepiej ze startu. Może nie tyle lepiej, co pokonał łatwiej pierwszy łuk, miął szybszy motocykl. Ja popełniłem błąd z przełożeniem. Nie ma co się nawet tłumaczyć, po prostu był lepszy, wygrał ten finał. Ja zdobyłem srebrny medal. Dodatkowo miałem już tytuł mistrza Polski i to może być dzisiaj moje jedyne wytłumaczenie (śmiech). Pierwszy bieg był kluczowy. Zmieniłem niepotrzebnie przełożenie, na którym zawsze tutaj jadę. Tor wydawał się twardszy i po prostu przegrałem ten wyścig. Bartek okazał się lepszy - mówił po zawodach srebrny Piotr Pawlicki.

Być może kwestia pierwszego biegu skończyłaby się inaczej, gdyby nieco inaczej przygotowano leszczyńską nawierzchnię. Ta w pierwszym turnieju była twardsza niż przeważnie podczas zawodów rozgrywanych na stadionie im. Alfrefda Smoczyka. – Tor nie był przyszykowany pod nas tylko pod wszystkich zawodników i może dlatego zdołałem wywalczyć 14 punktów, a nie 15 punktów. Jestem nauczony startować na przyczepnym torze, ale żaden tor nie jest dla mnie zagadką. Na twardym torze potrafię jeździć, ale preferuję jazdę na torze przyczepnym. Liczyłem na to, że tor będzie przygotowany bardziej pod leszczyńskich zawodników zwłaszcza, że jechałem na domowym torze o Młodzieżowe Indywidualne Mistrzostwo Polski przeciwko Bartkowi Zmarzlikowi - dodał.

Kilka godzin po finale MIMP Piter wraz z Tobiaszem Musielakiem i Grzegorzem Zengotą stanął do boju o MPPK. Tym razem leszczynianie okazali się najlepsi i młodszy z braci Pawlickich założył na szyję złoty krążek. Po drugim, skróconym przez deszcz o 7 biegów turnieju, przyznał, że nie odczuwał jednak większego przemęczenia. – Nie było widać po mnie zmęczenia, ale wiadomo, że ciężko jest objechać dwie imprezy jednego dnia, jednak czasami się tak zdarza. Jesteśmy żużlowcami i nie mamy w zwyczaju odpuszczać i narzekać. Mimo deszczu fajnie, że te zawody się odbyły. W 14. biegu wygraliśmy 4:2 z Gorzowem i to dało nam zwycięstwo w Mistrzostwach Polski Par Klubowych. Cała drużyna pojechała dobre zawody. Może dzięki temu, że jechałem w Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostwach Polski to w MPPK ten tor był dla mnie mniejszą zagadką. Dzięki temu, że Grzegorz Zengota i Tobiasz Musielak dorzucili swoje punkty udało nam się wygrać z czego jestem bardzo szczęśliwy. Wcześniejsze srebro delikatnie mnie rozjuszyło i musiałem udowodnić, że umiem wygrać z Bartkiem Zmarzlikiem - podkreślił zawodnik.

Organizacja dwóch finałów rangi mistrzowskiej jednego dnia spotyka się jednak z większą dezaprobatą. Wszystko to powoduje bowiem, że nieco "na siłę" rozgrywane są w ciągu jednej niedzieli dwa turnieje, których ranga powinna być jednak o wiele wyższa, co miało miejsce w poprzednich latach. – Dla mnie to jest bez sensu. Nie wiem, co sądzą inni zawodnicy i co pomyślą o mnie, gdy tak mówię, ale według mnie to całkowicie bez sensu. Mamy cały rok, jeździmy cały sezon i naprawdę takie mistrzostwa Polski juniorów oraz dodatkowy finał par, dla mnie i dla Bartka, który startował trzykrotnie w ciągu doby, to jest trochę przesada - zaznaczył stanowczo.

Kilka tygodni temu Piotr wraz z bratem Przemysławem uzyskał we włoskim Terenzano awans do Speedway Grand Prix Challenge. Drzwi do tego elitarnego cyklu stoją teraz przed nim otworem, a decydujący turniej rozegrany zostanie w Rybniku. Sam zainteresowany przyznaje jednak, że owal w tym mieście nie jest jednym z jego ulubionych. – Raz jeździłem na tym torze i faktycznie nie jest on fajny, jest kwadratowy, nie jest do ścigania. Wygrywa się tylko starty i się jedzie. Nic dobrego o tym torze nie można powiedzieć. Jednak ja nie myślę do końca tak, jak teraz mówię. Jestem zawodnikiem i muszę się nastawiać pozytywnie na każde zawody, które są i mimo wszystko nawet gdy mam w głowie, że tor mi nie leży, to wmawiam sobie, że mi leży (uśmiech). Zatem tak to już jest - przyznał.

W cyklu SGP miejsce Jarosława Hampela zajął Peter Kildemand. Pierwszym oczekującym na wskoczenie do stawki na pojedynczy turniej jest teraz właśnie leszczynianin. Być może będzie dane mu w jednej lub kilku odsłonach serii pokazać się organizatorom, którzy nieco przychylniejszym okiem będą patrzeć na niego przy przyznawaniu pojedynczych lub stałych "dzikich kart" na zmagania w walce o tytuł najlepszego żużlowca globu. – Chcę wreszcie tam jechać i chcę co niektórym niedowiarkom tutaj z Polski i niektórym trenerom coś udowodnić. Chociaż nie muszę nawet nic udowadniać, tylko chcę pokazać im, że to, iż nie jestem może zawsze jakimś mega lubianym zawodnikiem w naszym sporcie i w naszym środowisku, to nie znaczy, że nie mogę na przykład jechać w Pucharze Świata, czy w innych zawodach. Nie rozumiem w ogóle takich decyzji. Trzy lata jestem, można powiedzieć, nawet nie przechwalając się, na jakiejś „małej fali”. Co roku jestem na końcu sezonu nagradzany, jako drugi najpopularniejszy żużlowiec w Polsce. Przychodzi Puchar Świata, gdzie mogłem jechać i na przykład takie Grand Prix. W tamtym roku zdobyłem tytuł Mistrza Świata juniorów, wicemistrza Polski. Tak szczerze to cały czas jestem za tym jednym zawodnikiem, który jest najbardziej zauważany spośród juniorów. Mimo tego, że jesteśmy na równym poziomie, bo teraz to jest kwestia szczęścia, wygrania startu i potem się jedzie. Wygrywamy na zmianę, raz on i raz ja, więc to jest właśnie trochę chore, że cały czas muszę być trochę odstawiany z tyłu, bo nikt mnie też nie potrafi docenić - zakończył nieco zniesmaczony Piotr Pawlicki.