Per-Olof Serenius to żywa legenda wyścigów motocyklowych na lodzie. Szwed dwukrotnie zdobywał tytuł Indywidualnego Mistrza Świata, ostatni triumf świętował w wieku 54 lat, od 17 lat będąc ostatnim Mistrzem Świata spoza Rosji. Karierę zakończył dopiero w wieku 67 lat. Co ciekawe, Szwed nadal nie rozstał się z motocyklami.

71-letni "Posa" zakończył karierę kompletem punktów w 2015 roku wygrywając na Horst Dohm Eisstadion w Berlinie turniej o Indywidualne Mistrzostwo Niemiec. Cztery lata później, na tym samym obiekcie, przyznał naszemu korespondentowi, że jazda na motocyklach nie zniknęła z jego życia. - Jest w porządku, ale będąc w moim wieku wszystko się może zdarzyć. Mam oddanych przyjaciół. Cieszę się każdym dniem, a moje ciało ma się dobrze. Trochę jeżdżę na enduro, czasem siadam na motocykl lodowy. Tej zimy nie miałem okazji. Może za rok pojeżdżę, ale tylko dla zabawy. Nie w zawodach - zaznacza.

O ile na lodowej tafli pojawia się rekreacyjnie i nie podejmuje już ścigania, to pociąg do rywalizacji nie może go opuścić. Sereniusa można podziwiać na trasach enduro. - Mamy w Szwecji taki wielki rajd enduro, nazywa się Gotland Grand National. Odbywa się na wyspie (Gotlandia - należąca do Szwecji największa wyspa Morza Bałtyckiego, w stołecznym mieście - Visby siedzibę ma klub żużlowy Bysarna - dop.red.). Bierze w nim udział 3 tysiące zawodników. Impreza jest dwudniowa. Łącznie przez cztery godziny jeździmy starając się przejechać jak najwięcej okrążeń mierzących 2,5 mili szwedzkiej, czyli 25 kilometrów. Jeśli przejedziesz trasę sześciokrotnie jesteś bardzo dobry. Ja przejeżdżam cztery okrążenia. Ten rajd przynosi wiele zabawy - zapewnia.

Emerytowany strażak z Gävle, łącznie pięciokrotny Mistrz Świata prywatnie przyjaźni się z jednym z najwybitniejszych żużlowców świata, Ove Fundinem. Obaj mimo zaawansowanego wieku podejmują się wyzwań, jakie do głowy w ogóle nie przyszłyby do głowy większości młodych ludzi. Panowie wspólnie przemierzają ogromne odległości na drogowych motocyklach. Na przykład przejechali niemal całą Eurazję. - Zaczęliśmy w Korei, jechaliśmy przez Władywostok do Mongolii, z powrotem do Rosji, potem do Kazachstanu i już przez Rosję do Szwecji. To bardzo interesujące doświadczenie. Zwłaszcza Mongolia jest ciekawym krajem do pokonania na motocyklu. Podróż trwała 2 miesiące. Praktycznie cały ten czas spędziliśmy na naszych maszynach - wspomina Serenius.

Uwielbienie do długotrwałego przebywaniu za sterami motocykla i dobre rezultaty na trasach rajdów enduro prowokuje do nieco żartobliwego pytania, czy Szwed nie myśli o wzięciu udziału w Rajdzie Dakar. - (śmiech) Jestem na to za stary. Na Dakar trzeba być świetnie wytrenowanym. Teraz jeżdżę tylko dla zabawy - odpowiada rozbawiony.

Pomimo zakończenia czynnej kariery "Posę" można było zobaczyć na wszystkich tegorocznych dotąd rozegranych zawodach rangi Indywidualnych Mistrzostw Świata i w planach ma obecność na pozostałych etapach. - Pomagam Ove Ledströmowi. Byłem z nim w Rosji i Kazachstanie przez miesiąc. Biorę na siebie część obowiązków kierowcy i mechanika. Służę mu też radą - skromnie wyjaśnia.

- Staram się też pomagać innym szwedzkim zawodnikom tak dużo ile jestem w stanie - podsumował.

Artur Pisarek