Patryk Dudek, zawodnik Stelmet Falubazu Zielonej Góry w ostatnim meczu z PGE Marmą Rzeszów zdołał wywalczyć sześć punktów i bonus (w trzech biegach). Młodzieżowiec jest optymistycznie nastawiony do następnych spotkań. Twierdzi, że w końcu odnalazł się sprzętowo. W nieregularniku "Tylko Falubaz" ukazał się wywiad z Duzersem, którego fragmenty prezentujemy poniżej.

W końcu zagrało. Sześć punktów i bonus w trzech biegach, wygrana z Harrisem, to dobry występ na rzeszowskim torze, dwa dni później komplet podczas Ligi Juniorów i wygrana w Rzeszowie. Znaczy, że jesteś już na fali wznoszącej?
– Nie idzie mi w lidze tak, jak chcę. To nie ulega wątpliwości. Ale nowe regulacje są takie, że nawet jak jest w porządku, to często jadę tylko trzy razy i nie mam możliwości więcej. Szczególnie w takich sytuacjach, jak w minioną niedzielę, gdzie cała drużyna zaprezentowała się naprawdę fajnie. To akurat nie jest powód do narzekań. Oby tak dalej! A przede mną jeszcze kawał sezonu i sporo najważniejszych zawodów, więc nie stawiajcie jeszcze na mnie kreski.

W poprzednim sezonie długo miałeś problem z wstrzeleniem się, ale jak już zaskoczyłeś, byłeś nie do zatrzymania. Teraz jest podobnie. Cały czas nie jest jednak tak, jakbyś Ty i pewnie kibice, trener tego oczekiwali. Gdzie tkwi przyczyna?
– Nie wiem... Gdybym wiedział, co jest nie tak, to pracowałbym nad rozwiązaniem tego problemu. Chciałbym wskoczyć na lepszą falę jazdy, ale niestety nie doświadczyłem tego jeszcze w tym sezonie, może poza pojedynczymi występami. Ciężko powiedzieć, co się dzieje w tym roku. Wydaje mi się, że trochę leżymy sprzętowo, bo nic dobrego nie mam pod tyłkiem. Zmieniłem trochę technikę jazdy, ale to nie przynosi wyników. Trzeba liczyć na lepsze czasy. Mam nadzieję, że nadejdą one w play-offach i zaskoczę rywali. Oby od zawodów w Rzeszowie z każdym występem działo się tylko lepiej.

Pewnie nie istnieje złoty środek, jakaś receptura, by wyjść z takiego dołka, bo stosowaliby ją wszyscy, ale co robi się w takiej sytuacji?
– Wszystko zależy od przyczyny. Mój team i ja jesteśmy obecnie w trakcie realizacji zamówienia silnika u jednego z tunnerów. Lada dzień go dostaniemy i wtedy będziemy sprawdzać i dopasowywać go do naszego toru. Kiedy rozmawiamy o tym w swoim gronie, to wydaje nam się, że przyczyna leży po właśnie po stronie sprzętu, dlatego cały czas szukamy tego właściwego.

Nie da się ukryć, że nadal główną osobą w twoim teamie jest tata. Myślałeś kiedyś, że może się to zmienić?
– Jak na razie radzimy sobie z tatą całkiem nieźle. Do tej pory więcej zależało od niego, ale dochodzimy teraz do takiego momentu, że sam decyduję o przełożeniach w czasie jazdy. Tata tylko przytakuje delikatnie i stara się jak najmniej wtrącać, żebym jak najwięcej decyzji podejmował samodzielnie. To ma sprawić, bym w przyszłości się nie pogubił w natłoku obowiązków i w odpowiedniej kolejności podejmował trafne decyzje. Stąd coraz częściej usamodzielniam się, aby przyszłość była dla mnie w jeszcze lepszych barwach.

A propos przyszłości, która niezwykle szybko staje się teraźniejszością. Czy układając sezon zakładasz konkretnie, co masz osiągnąć w wybranych imprezach?
– Przed sezonem takich planów nie ma. To wychodzi w trakcie. Nie kalkuluję przed. To jeszcze nie ten etap. Pojawiają się eliminacje i półfinały i zawsze chce się awansować. Nie myślę: te zawody odpuszczę, bo po co w nich w ogóle uczestniczyć? Na razie indywidualnie jest bardzo dobrze, bo znalazłem się we wszystkich finałach juniorskich i dodatkowo seniorskich. Pary już mam za sobą, zarówno juniorskie, jak i seniorskie. Pozostają zawody indywidualne i przede wszystkim liga.

Jako jeden z nielicznych zawodników już na początku sezonu zaakceptowałeś wszystkie zmiany regulaminowe, nie podnosiłeś żadnego larum, wiedziałeś że protesty niewiele wskórają?
– To moja praca i rzeczywistość, do której trzeba było się dopasować. Mam jeździć i nie moją rolą jest ocena zmian w regulaminie. Nie wiadomo, co będzie za rok. Zmiany zwykle dla niektórych są to korzystne, dla innych nie. Jak się okazało, ja akurat przez to trochę przyhamowałem. Jeśli chodzi o tłumiki, przed sezonem wydawało się, że wszystko się poukłada, ale teraz się z tym gubimy. Mam słabszy sezon, dołek musiał kiedyś nadejść. Jak jest górka, to zawsze za nią będzie jakaś dolina większa lub mniejsza. Szkoda, że mój dołek ma miejsce w roku, kiedy kończy mi się kontrakt w Falubazie.

To prawda, że w kontekście przyszłego sezonu twojej mamie bliżej do Torunia niż do Zielonej Góry?
– Nie wiem, co moja mama kombinuje. Ja z nikim z Torunia nie rozmawiałem, więc nic więcej nie mogę powiedzieć. Trzeba by było o to zapytać moją mamę. Może te doniesienia wynikają z pomysłu samej przeprowadzki do domu rodzinnego mojej mamy pod Toruń? Wydaje mi się, że to jednak niczego nie zmienia, bo gdyby tak się stało, to po prostu musiałbym dojeżdżać na W69 i tyle.

Pozostałą część wywiadu z Patrykiem Dudkiem znajdziecie w kolejnym numerze nieregularnika Tylko Falubaz, który można zakupić już 13 sierpnia.