Jest tylko jeden problem z ustanawianiem najlepszego debiutanckiego sezonu w historii Speedway Grand Prix – pobicie tego osiągnięcia. To problem, z jakim w 2018 roku mierzy się polski żużlowiec Patryk Dudek, którego zeszłoroczny, pierwszy sezon w serii GP był fenomenalny i zakończył się srebrnym medalem. To był naprawdę wyjątkowy rok.

Nie ma nic złego w zdobyciu medalu mistrzostw świata w debiutanckim sezonie, jednak w konsekwencji wzrastają oczekiwania. Gdy zdobywasz drugie miejsce w pierwszym roku, możesz tylko poprawiać swojej wyniki. Obecny sezon stanowi większe wyzwanie dla tego zawodnika, który jednak stawia mu czoła w typowym dla siebie stylu: z uśmiechem na twarzy i wzruszając ramionami. Powiedzieć, że Patryk jest spokojny, to zupełne niedomówienie – on jest całkowicie wyluzowany.  Teraz znajduje się na szóstym miejscu w klasyfikacji generalnej i zdaje się, że wraca do świetnej formy. W ogóle nie przejął się trudnym startem i skupia się na czterech ostatnich rundach sezonu.

- Zdecydowanie ten rok jest trudniejszy od ubiegłego, ale tego się spodziewałem. Zeszłoroczne GP było dla mnie czymś nowym, a sukces, jaki odniosłem, zaskoczył mnie. Nie spodziewałem się srebrnego medalu w pierwszym roku. Wiedziałem, że trudniej będzie powtórzyć zeszłoroczne wyniki w tym sezonie. Moim celem na ten sezon jest ukończenie w top 8 i zapewnienie sobie startu w kolejnym. Póki co mam to, więc mam nadzieję utrzymać pozycję przez resztę sezonu i powrócić w przyszłym roku.

Choć żużlowcy polegają wyłącznie na samych sobie – są szefami własnych teamów – zdają się także na grupę ludzi wkoło nich, by być możliwie jak najbardziej konkurencyjnymi. Od mechaników po tunery silnika, wszystko jest skomplikowaną układanką, którą trzeba złożyć do kupy – tego Patryk uczy się każdego dnia.

- W żużlu jest wiele innych spraw, które nie dotyczą zawodnika. Trzeba w tym samym czasie wspólnie działać, a ja w ciągu kilku rund miałem z tym problemy i byłem rozczarowany tym, jak się wszystko potoczyło. Jedną z rzeczy, której nie da się kontrolować jest losowanie miejsca startowego. Dużo zależy od tego, jaki ma się numer i jak przygotowany jest tor. Na przykład w Pradze tor trzeci był najlepszy, a zawodnik, który startował z niego dwa razy miał szczęście. W pozostałych rundach miałem tor trzeci dwa razy i nie poszło zbyt dobrze – trzeba mieć trochę farta. To jest trudne w GP – jest tak wiele rzeczy, które należy wziąć pod uwagę. Moim celem zawsze jest zdobycie 10 punktów i dostanie się do półfinałów. Jeśli mi się to udaje, jestem szczęśliwy. W tym sezonie było kilka rund, kiedy nie byłem w stanie tego dokonać. Będę jednak cisnął dalej.

Patryk  jest bohaterem w swoim drugim domu, Zielonej Górze, gdzie żużel to bardziej sposób na życie niż sport. Setki „ultra fanów” witało go banerami, flagami i flarami po tym, jak wrócił z ostatniej rundy tamtego sezonu, która odbyła się w Australii. Teraz jednak muszą przetrwać trudny sezon ligowy, walcząc o pozostanie w PGE Ekstralidze. Patryk wie o tym, jednak jest zdeterminowany do walki.

- Pozycję drużyny z Zielonej Góry można porównać trochę do mojej. Gdy znajdziesz się w top 3, każdy oczekuje od ciebie więcej. Od dekady byliśmy w top 4, więc nikt się nie spodziewał trudnego roku. Mamy dobrych zawodników, ale nie jesteśmy tym samym teamem, którym byliśmy. Teraz musimy więc walczyć o pozostanie w lidze. Fani zasługują na dobry zespół, więc będziemy cisnąć. Naszym celem jest teraz utrzymanie zespołu w Ekstralidze – wierzę, że nam się to uda.

Pomimo lekko trudniejszego drugiego sezonu – nie zapominajcie, że cały czas znajduje się w top 6 – "Duzers" jest z siebie zadowolony i zdeterminowany, by się tego trzymać. Można by się spodziewać, że zapytany o ulubiony event Grand Prix, odpowie: Warszawa – gdzie ponad 55 000 polskich fanów tworzy niesamowitą, elektryzującą atmosferę na Stadionie Narodowym.  Jego odpowiedź? - Praga. Uwielbiam starówkę, zawsze też fajnie jest pojechać do Czech na smażony ser! Uwielbiam go. Prawie tam wygrałem, ale drugie miejsce było w porządku. Naprawdę lubię Pragę.

 To prawdopodobnie powie wam wszystko o charakterze Patryka. 55 000 fanów skandujących jego imię? E tam. Smażony ser na praskiej starówce! O to chodzi…