W sobotni wieczór RM Solar Falubaz Zielona Góra pokonał MRGarden GKM Grudziądz w stosunku 48:42. Jednym z liderem "Myszy" był Patryk Dudek - zdobywca 11 punktów z jednym bonusem. Zielonogórzanin był bohaterem 15 biegu, który zdecydował o zwycięstwie gospodarzy.

Tego dnia zawodnikom przyszło walczyć również ze skutkami opadów deszczu, które przeszły nad stadionem w Zielonej Górze przed rozpoczęciem spotkania. Mecz nie należał do łatwych. Obydwie drużyny walczły o punkty do samego końca. O trudnych warunkach torowych po spotkaniu mówił Patryk Dudek: - Ten mecz był wyrównany. Do końca trzymał w emocjach kibiców. Był ciężki ze względu na warunki atmosferyczne, ponieważ tor nie był w ogóle równany przez całe zawody, a myślę że można było wyjechać raz może dwa nawet po zewnętrznej ściąć, ponieważ nie dało się jechać szeroko. Każdy jechał tą wyślizganą ścieżką, gdzie były dziury i trzeba było gdzieś tam cyrklować żeby w nie nie wpaść, ale to nie są szachy więc każdy jechał tak, jak potrafił. Najważniejsze, że udało się wygrać ten mecz, bo wiadomo, że kolejne mecze będą ciężkie.

Bohater spotkania, mimo dwócyfrowego wyniku nie jest do końca zadowolony ze swojej postawy. Zawodnik dalej walczy o lepsze starty. : -Było okej, jednak nadal szukam gdzieś tam momentu startowego, bo z tym mam problem od jakiegoś czasu. Czuje, że motocykle jadą, ale nie mam pierwszych 5 metrów ze startu i to jest problem. Pomimo, że w jednym z biegów próbowałem gdzieś tam za Nickim (Pedersenem) jechać, jak się dało po tej zewnętrznej,ale nie dało się minąć. Start jest bardzo ważny w żużlu i nad tym muszę popracować.

Kibicom z pewnością w pamięci zapadnie ostatni bieg wieczoru. Przed jego rozpoczęciem na tablicy widniał wynik 43:41 dla Falubazu. 15 wyścig miał więc zadecydować, kto dopisze w tabeli 2 punkty meczowe. Początek ostatniej gonityw nie był jednak dla gospodarzy optymistyczny. : - Plan z Michaelem (Jepsenem Jensenem) był inny. On miał wygrać start z czwartego pola, a ja z drugiego. Mieliśmy popatrzeć na siebie i dojechać tak, ale oczywiście po 3 metrach wszystko się pozmieniało i liczyłem na to, że ja jadę do końca w pierwszym łuku i czekam na to, że gdzieś tam może Nickiego pociągnie w dziurkę, czy Kenneth Bjerre zetnie mi przednie koło żeby była powtórka i żeby w powtórce coś poprawić. Było ciasno, jechaliśmy wszyscy twardo i my to wykorzystaliśmy po prostu z wyjścia z łuku, gdzie krawężnik nie był tak korzystny w ostatnich zawodach, a dzisiaj można było fajnie tam złapać prędkości. Mnie się udało tak minąć Kennetha Bjerre, a po tym jak Nicki wpadł w koleinę wiedziałem, że będzie gdzieś szeroko krążył Michael, bo takie było założenie jak rozmawialiśmy. Wszystko się dobrze potoczyło na pierwszym łuku, bo ułożyliśmy się w gęsiego i każdy jechał po swoje.