Sezon 2009 był dla Piotra Palucha przełomowym w karierze zawodniczej. Były żużlowiec Stali Gorzów oraz Startu Gniezno zdecydował się zawiesić na hak swój kevlar i podjąć się współpracy z gorzowską młodzieżą. W wywiadzie dla oficjalnej strony klubu Bolo opowiada m.in. o przyczynach rezygnacji z dalszej jazdy.

Zawodnik nie ukrywa, że główną przyczyną rozstania z walką w zmaganiach ligowych były coraz słabsze osiągane wyniki oraz możliwość podjęcia pracy szkoleniowca młodzieży - Jeździłem ponad dwadzieścia trzy lata. Tu otworzyła mi się furtka prowadzenia młodzieży, także nowy etap w życiu jest bliżej, a jazda na żużlu już niestety powoli się kończy. Wyniki sportowe już były coraz gorsze i to głównie zadecydowało o tym, że podjąłem się współpracy z młodzieżą. - przyznaje.

Co zadecydowało, że nie opuścił on gorzowskiego zespołu nawet po degradacji do I ligi w roku 2002? Przede wszystkim tutaj się wychowałem, tutaj mam swój dom, rodzinę, znajomych, sponsorów. Jak to mówią - wszędzie jest dobrze, ale w domu najlepiej. Ponadto miłość do klubu, wspaniali kibice! Przez te dwadzieścia parę lat nie zaznałem żadnej goryczy porażki ze strony kibiców, chociaż ja różnie się spisywałem. Zawsze jednak liczył się dla mnie klub i jazda. Wyniki może nie były najlepsze, indywidualnie nie byłem jakąś wielką osobowością, ale dla drużyny myślę, że zrobiłem wiele i miło było spotykać się cały czas tutaj z tymi ludźmi. Zmieniały się zarządy i władze, a ja byłem cały czas. Cały czas chciałem jeździć w Gorzowie. Nie miałem zamiaru składać innym klubom żadnych ofert. - dodaje były kapitan gorzowskiego zespołu.

Wśród najlepszych partnerów z pary popularny Bolo wymienia Ryszarda Franczyszyna oraz aktualnego Indywidualnego Mistrza Świata, Jasona Crumpa - Generalnie z Ryśkiem Franczyszynem dobrze mi się jeździło. Z Crumpem, gdy tutaj swego czasu jeździł. Jeździłem z nim też w drużynie w Szwecji, w Vetlandzie. Tam też bardzo dobrze parowo jeździł, pomagał mi. Ogólnie to z tymi dwoma zawodnikami dogadywałem się najlepiej.

Zawodnik miło wspomina jazdę na długim torze, jednak nie planuje w najbliższym czasie podjęcia się profesjonalnego uprawiania icespeedwaya. - Trenowałem w Niemczech, a jeździłem na pożyczonym sprzęcie od Roberta Kesslera. Fajne uzupełnienie do tego normalnego speedwaya. To było coś pięknego jak przyjeżdżałem na mecze czy treningi tutaj do Gorzowa. Dla mnie taki żużel, taka prędkość to była normalnie bajka. Tam się osiągało do 140-160 km/h. Ogólnie fajna rzecz, tylko wiadomo, że grono zawodników, którzy się ścigają na długim torze, nie jeździ na klasycznym. Trudno to ogólnie pogodzić, bo tam imprezy są w sobotę i niedzielę. Druga sprawa, to taka, że nie byłem zabezpieczony sprzętowo. Praktycznie miałem pożyczony sprzęt. Raz kupiłem od Wacława Milika ramę a wkładałem silnik żużlowy. Nie za bardzo się sprawdzał na długim. Ze startu było ok, ale na trasie nie był za szybki. - wspomina jazdy na popularnych m.in. w Niemczech longtrackach. Jazdy na lodzie próbował jedynie amatorsko - Próbowałem na normalnych kolcach, wkręcanych do opony żużlowej, jednak była to tylko zabawa. Tak to pojechałem tylko do kolegi, zobaczyć jak to wygląda, jak on się prezentuje. Ale mnie nie ciągnie do tej odmiany żużla. Może kiedyś spróbuję.

Kariera, jak mówi sam zawodnik, ligowego rzemieślnika, powinna zostać uwieńczona turniejem pożegnalnym. I najprawdopodobniej tak też się stanie - Są pewne plany. Bodajże w czerwcu, albo we wrześniu. Zobaczymy jeszcze, ale coś takiego chcę zorganizować. Jeśli chodzi o taki turniej, to raczej chciałbym zaprosić przyjaciół z toru. O tym jeszcze pomyślimy, będę rozmawiał z prezesem bo on też ma swój plan. W każdym bądź razie, na pewno odbędą się takie zawody.