Świetny występ w ostatniej rundzie Speedway Grand Prix zaliczył Niels-Kristian Iversen. Duńczyk w finale w Cardiff okazał się najlepszy, w pokonanym polu zostawiając Chrisa Holdera, Petera Kildemanda i Tai’a Woffindena. Dzięki takiemu obrotowi sprawy udało mu się wskoczyć na czwarte miejsce klasyfikacji przejściowej.

Do finału podchodził on wybierając pole startowe jako trzeci, nie był więc faworytem tego wyścigu. W nim jednak popisał się skutecznym atakiem na Holdera i to jemu na koniec SGP Wielkiej Brytanii odegrano duński hymn. – Wiedziałem, że mam odpowiednią szybkość już po półfinale, gdy przeszedłem z ostatniej pozycji na drugą. W finale po wyjściu spod taśmy i następnie po pierwszym wirażu znalazłem się w dobrej pozycji do ataku, miałem swoją szansę. To była sytuacja typu „wszystko albo nic”. Po tym, jak wyglądał ten wieczór, byłbym zadowolony z miejsca na podium, dlatego zwycięstwo cieszy jeszcze bardziej. Gdy znalazłem się z przodu, wiedziałem, że mogę wygrać, miałem dobrą szybkość. To było fantastyczne, świetne uczucie – mówił niezwykle szczęśliwy Iversen po zawodach w Cardiff.

Do tej pory Duńczyk nie mógł odnaleźć swojej wysokiej dyspozycji, którą imponował choćby w roku 2013 i w pierwszej połowie ubiegłego sezonu. Ostatni triumf w stolicy Walii z pewnością może dodać mu tylko motywacji do osiągania dobrych wyników w kolejnych turniejach. – Nie występowałem w wielu finałach Grand Prix, jednak mam już na koncie cztery zwycięstwa. Gdy to już się udaje, to daje mi dodatkowego kopa. Ogólnie w ważniejszych zawodach i wyścigach daję z siebie wszystko i potrafię pokazać na torze, to co najlepsze. Jednak być może w tegorocznym Drużynowym Pucharze Świata było tego nawet za dużo (uśmiech).

Od feralnego występu w Vojens  z 14 czerwca mija dokładnie miesiąc. Wówczas to w decydującym o złotych medalach biegu Iversen upadł na tor, a triumf w Drużynowym Pucharze Świata padł łupem Szwedów. Zawodnik na pewno długo nie wymaże z pamięci tamtych wydarzeń. – Myślę, że ten bieg z finału Drużynowego Pucharu Świata w Vojens będzie mnie już zawsze prześladował. Niemniej jednak tak to wygląda – raz się wygrywa, raz się przegrywa. Trzeba dawać z siebie po prostu wszystko, co najlepsze i tyle tylko można zrobić. W moim przypadku to zadziałało w Cardiff i to po prostu świetne uczucie. Należy umieć znaleźć się w różnych sytuacjach. W speedwayu detale decydują o tym, czy się wygrywa, czy przegrywa. Czasami trzeba być sprytnym, nie zawsze to wychodzi, jednak czasami się udaje – zauważył.

Po pierwszych trzech odsłonach tegorocznego cyklu popularny PUK zajmował nieco odległe miejsce w klasyfikacji generalnej cyklu. Dzięki fenomenalnemu występowi w Cardiff i zdobyciu 14 punktów, udało mu się przesunąć w klasyfikacji na 4. miejsce i do trzeciego Grega Hancocka traci on już tylko 4 punkty. – Jestem na czwartej pozycji, jednak przed nami kolejnych osiem rund. Rozegranych zostało dopiero cztery turnieje. Przed nami jeszcze daleka droga. Należy jechać dobrze w każdych zawodach, aby liczyć się w rywalizacji pod koniec sezonu. Nie widzę jednak siebie jako faworyta, ponieważ wygrałem ten turniej. Muszę być nieco bardziej konsekwentny i poprawić swoją jazdę, jeśli chciałbym się liczyć jeszcze w walce o tytuł. W tej chwili jest kilku bardziej stabilnych zawodników ode mnie. To jednak z pewnością krok w dobrym kierunku. Mam nadzieję, że to da mi takiego dodatkowego kopa i więcej pewności siebie. Wiem, że teraz mam kilka motocykli, które pracują naprawdę dobrze. Gdy ma się to uczucie i odpowiednią szybkość, tempo i możliwości, niektóre rzeczy przychodzą łatwiej. Mam nadzieję, że dzięki temu odnajdę właściwą drogę na dalszą część sezonu – powiedział z nadzieją.

Nie należy zapominać, że Duńczyk w sierpniu ubiegłego roku doznał poważnej kontuzji kolana, przez co był zmuszony opuścić drugą część rozgrywek. Przygotowania do sezonu prowadził jednak odpowiednio, a poprzednie, nieco słabsze występy, mogły być spowodowane nieodpowiednim nastawieniem mentalnym. – Po ubiegłorocznej kontuzji było ciężko. Czułem się naprawdę dobre, gdy zacząłem starty na początku sezonu w różnych testimonialach i spotkaniach ligowych w marcu. Jednak, gdy przyszła poważniejsza rywalizacja, poczułem małą utratę wiary w to, że będę mógł dobrze jeździć i czuć się swobodnie na motocyklu. To naprawdę robi różnicę w speedway’u – trzeba czuć się odpowiednio, aby jeździć dobrze. Jeśli ktoś jest pewnym siebie na 95%, wówczas nie uda mu się to, w przypadku zawodów o takim poziomie – słusznie podkreślił.

Karuzela Speedway Grand Prix nabiera tempa, w lipcu rozegrane zostaną jeszcze turnieje w Daugavpils i Malilli, a na początku sierpnia seria zawita do ojczyzny Duńczyka, na CASA Arena w Horsens. Zwycięstwo w stolicy Walii pozwoli mu z pewnością podejść do kolejnych odsłon w odpowiedni sposób. – Wygrałem ten turniej i cokolwiek stanie się w kolejnym, będę miał to zwycięstwo na swoim koncie. To świetne uczucie. Kolejny turniej trzeba będzie zacząć od nowa. Trzeba utrzymywać wysoki poziom przez cały czas, w innym wypadku wróci się do domu z niczym. Jestem gotowy na kolejne imprezy.

Do tej pory zawody w Cardiff obfitowały niekiedy w niemiłe niespodzianki, związane z przygotowaniem toru. Po wpadce w Warszawie nawierzchnię na Millennium Stadium ułożono już dwa tygodnie wcześniej, dzięki czemu była jedną z najbezpieczniejszych, na których w tym miejscu rozgrywano zawody. Sam zainteresowany uważa jednak, że tym samym była ona nieco zbyt przewidywalna. – Tor był łagodny, być może nawet zbytnio. Został świetnie przygotowany, jednak ciężko było na nim wyprzedzić. Jeśli było się z tyłu, to zawodnicy nie popełniali na nim wielu błędów. Był łagodny, jechało się na nim pewnie. Przeważnie na torze jest kilka dziur, pułapek i kolein. Czasami zawodnicy w nie wpadają, popełniają niewielkie błędy i można ich wyprzedzić. W tym turnieju to było bardzo ciężkie i trzeba się było na tym torze naprawdę napracować, aby dobrze pojechać – zakończył Niels-Kristian Iversen.