Czerwonograd jedno z typowych miast zachodniej Ukrainy.W tym właśnie mieście odbyły się zawody indywidualne o mistrzostwo Ukrainy. Stadion nie należy do zbyt okazałych. Tor żużlowy jest na dobrym poziomie. Natomiast nie ma na czym siedzieć, ławki nadają się do wymiany – naprawy, podobnie jak na stadionie w Równem.Mer Czerwonogradu w przemowie przed rozpoczęciem zawodów powiedział, że miasto bierze stadion pod swoją opiekę i będzie go doprowadzać lepszego stanu. Kiedyś na tym stadionie można było kupić coś do jedzenia i napoje, a teraz tylko lody i sucharki. Kibice byli z tego niezadowoleni, tym bardziej, że 2 października był świętem miasta Czerwonogradu i mieszkańcy przyszli na stadion nieomal całymi rodzinami. Stadion wypełniony był tylko do połowy, kibice komentowali, że zawody żużlowe za mało były rozreklamowane i trochę bilety za drogie (8 hrywien). Stąd wiele osób nie wchodziło na stadion tylko oglądało zawody z okolicznych drzew, pagórków i balkonów. Na zawodach można było zauważyć dwie kategorie widzów. Pierwsi to ci, co siedzieli na drzewach i głośno dopingowali swoich zawodników. Drudzy przyjechali samochodami, zajęli miejsce na nasypie stadionu, rozpalili ogniska, piekli szaszłyki, zrobili sobie piknik i równocześnie oglądali zawody. Zawody rozpoczęły się z pół godzinnym opóźnieniem, zamiast o 14.00 rozpoczęły się o 14:30. Może nawet i lepiej, bo gdy pojawił się program zawodów był już nieaktualny. Ze względu na małą ilość żużlowców mogło odbyć się tylko 13 biegów, zamiast 20. W Czerwonogradie, podobnie jak w Równem, na trybunach lokalni „bukmacherzy” przyjmowali zakłady na poszczególnych zawodników. Zawodnicy z Równego zanotowali dużo defektów, urwały się łańcuchy. Doprowadzało to do tego, że Poljuchowicz półtora (!) okrążenia biegł z motocyklem, by przywieźć dwa punkty. A Trofimow biegł z motocyklem całe okrążenie. Też za dwa punkty. Były też i niesportowe zachowania, nie kibiców tym razem, a zawodników. Bójka. Tak postępować na oczach kibiców nie wypada. Niemczuk na wirażu upadł. Bez uzasadnienia miał pretensje o to do Mironowa i ostro go zaatakował. Na tor wybiegł mechanik Mironowa i zaczął machać nogami, próbował kopać Niemczuka. Sędzia stojący na wiżaru w ogóle na to nie reagował, tylko stał i patrzył jak zamurowany. Mógł od razu wtrącić się i nie pozwolić Niemczukowi dokonać swoistego „samosądu”. W porę i rozważnie wmieszał się w całe zajście Igor Borisenko, który uspokoił sytuację i rozdzielił zawodników. Zapewne na innych stadionach za takie zachowanie Niemczuk został by zdyskwalifikowany do końca zawodów, dostałby jakąś karę a może i dyskwalifikację do końca sezonu. Mironow i jego mechanik też powinni dostać jakąś karę. Odnośnie samych zawodów można stwierdzić, że tylko cztery biegi przedstawiały jakąkolwiek walkę na torze, pozostałe były statyczne, zawodnicy jeździli jeden za drugim bez zaangażowania w walkę. Tak wyglądały, wg nieoficjalnej relacji, zawody o mistrzostwo Ukrainy w 2005 r.