Dokładnie rok temu, 22 czerwca ekipa Startu Gniezno miała rozegrać mecz ligowy z Ukrainą Równe. Gnieźnianie udali się optymistycznie nastawieni wierząc w sukces zespołu. Niestety czterdzieści kilometrów po przekroczeniu granicy czerwono - czarnych spotkał dramat... W pewnej chwili w płomieniach stanął bus wiozący sprzęt zawodników Startu na to spotkanie.

Czterdzieści kilometrów za granicą rozpoczął się bowiem dramat. - (...) zatrzymaliśmy się na stacji benzynowej, aby kupić napoje. Z samochodem nic się nie działo. Dopiero po kilku kilometrach po raz pierwszy poczuliśmy ten złowrogi zapach. Myśleliśmy, że to problem dmuchawy w aucie, bo smród dobywał się z wlotów powietrza. Przewietrzyliśmy samochód i jechaliśmy dalej. Kiedy po raz drugi zapach ten do nas dotarł, zatrzymaliśmy się i skontrolowaliśmy wszystko - silnik, podwozie, przedział bagażowy. Nigdzie nic nie zdradzało jakichkolwiek objawów sugerujących to, co wydarzyło się później. Dlatego jechaliśmy dalej. Niestety, po kilku minutach do kabiny wdarł się dym wydobywający się z tyłu, czyli miejsca, gdzie przewoziliśmy cały sprzęt. Wybiegliśmy z samochodu. Gdy otworzyliśmy drzwi, buchnęły płomienie. Zaczęliśmy ratować dobytek. Gasiliśmy, czym popadło - gaśnicą samochodową, napojami, po prostu wszystkim. Niestety, ogień rozprzestrzeniał się błyskawicznie. W zasadzie po dwóch, może pięciu minutach od zatrzymania samochodu nie dało się już do niego podejść, bo cały stał w płomieniach. Uratowaliśmy tylko to, co było pod ręką - paszporty, dwie małe torby i kask Mirka Jabłońskiego, który wieźliśmy w kabinie. Mogliśmy tylko uciekać. Baliśmy się cały czas, że eksploduje zbiornik z ropą. Nie mogliśmy się dodzwonić do służb ratunkowych, a kiedy nam się to wreszcie udało, nie mogliśmy się dogadać ani po angielsku, ani po polsku, ani nawet łamanym rosyjskim. Kiedy na miejsce wypadku dotarła straż pożarna, nie było już w zasadzie co gasić. Zostały zgliszcza... - wspominał kilka dni po dramatycznych wydarzeniach Arkadiusz Rusiecki.

Wówczas zawodnicy stracili praktycznie cały dorobek swojego życia. Spłonęło jedenaście motocykli (po dwa Dawida Cieślewicza, Piotra Palucha, Mirosława Jabłońskiego, Sławomira Musielaka oraz po jednym Tomasza Cieślewicza, Marcina Kozdrasia i Linusa Eklofa), a także cały osprzęt. Wóczas wielka, żużlowa rodzina zjednoczyła siły i dzięki temu żużel nadal może cieszyć kibiców w Grodzie Lecha.