Marek Cieślak jest zadowolony z przełożenia półfinału na niedzielę. Gdyby półfinał w Gorzowie Wielkopolskim odbył się w sobotę, to w środę odbyłby się trening. Dzięki temu Polacy będą mogli nabrać świeżości. Teraz trener reprezentacji Polski chce obserwować baraże w Vojens.

- Gdyby półfinał w Gorzowie Wielkopolskim odbył się w sobotę, to w środę przeprowadzilibyśmy trening. Zorganizowałbym go, żeby zawodnicy nie mieli zbyt długiej przerwy, by znów „poczuli" motocykle. Kiedy są w ligowym rytmie, wsiadają na nie co dwa dni, a teraz, z powodu Drużynowego Pucharu Świata, nie mogą nigdzie jeździć. Podczas DPŚ wszystkie rozgrywki ligowe są zawieszone. Na szczęście los sprawił, że półfinał musiał zostać przełożony na niedzielę i to jest plus dla nas. Treningu nie robimy, bo skróciła się przerwa między imprezami. Teraz stawiamy na świeżość. Trzy dni siedzenia na tyłku na pewno nam nie zaszkodzi - mówi Marek Cieślak.

PS: Kiedy wyjeżdżacie do Vojens? - W środę. W czwartek idziemy na stadion zobaczyć baraż. Nie wiem, czy wybierze się cała kadra, ale ja na pewno. W barażu pojadą Duńczycy, więc będzie można uzyskać wiele informacji na temat toru. Przecież gospodarze nie zrobią innej nawierzchni na finał, bo strzeliliby sobie w stopę. W piątek jest oficjalny trening, no a w sobotę ruszamy do akcji.

PS: W trakcie zgrupowania w Gorzowie cała drużyna spała w jednym hotelu. Cała, z wyjątkiem Jarosława Hampela. - W ciągu dnia Jarek był z nami, a tylko na noc jechał do domu. Nie miałem nic przeciwko temu, bo on mieszka sto kilometrów od Gorzowa. Gdyby Tomek Gollob chciał spać gdzie indziej, też bym mu nie zabronił. Ja również wolałbym spać w swoim łóżku.

PS: Wiadomo jednak, że gdy zawodnicy przebywają razem, to tworzy się między nimi więź. Poznają się, docierają i potem łatwiej o współpracę w trakcie zawodów. - Współpracy nie będzie, bo w każdym biegu jedzie tylko jeden żużlowiec z danego kraju. Poza tym nie chcę tworzyć sztucznych sytuacji. Mógłbym powiedzieć, że wszyscy jemy razem kolację, potem robimy siusiu i na komendę idziemy spać. I nie ma wyjątków. Jednak trzeba popatrzeć na specyfikę speedwaya. To nie jest taki sam sport jak futbol, gdzie faktycznie musi być odpowiednia atmosfera, bo jeden zawodnik jest zależny od drugiego. U nas to, że Gollob będzie spał w pokoju numer 210, a Hampel w 211 niczego nie daje. Kadra żużlowców to nie reprezentacja sztangistów, którzy przebywają razem przez większą część roku. Moi zawodnicy są przyzwyczajeni do samotności. Ich rytm to przemieszczanie się z jednego miejsca do drugiego i ciągłe starty. Cały czas żyją więc oderwani od siebie. To jest dla nich naturalne i dobre. Mógłbym próbować to zmienić, ale chcę, żeby każdy z nich robił to co zwykle.

PS: Obawa przed finałem chyba jednak jest. W przeszłości Polacy na obcych torach tracili wiele na swojej wartości. Doskonale pamięta pan, jak fatalnie kończyły się w latach 70. nasze starty w Londynie, zwłaszcza na Wembley. - Tam był płacz, bo nie umieliśmy wtedy startować na krótkich torach. Na takich trzeba jechać blisko krawężnika, a nie krążyć szeroko, po orbicie. Poza tym nie mieliśmy wtedy dostępu do dobrego sprzętu. Do tego trzeba dodać, że bardzo rzadko pojawialiśmy się w ligach zagranicznych. Teraz to się zmieniło. Rune Holta jest numerem jeden w Szwecji. Janusz Kołodziej jest tam drugi, a Hampel i Gollob też są w czołówce. Opanowaliśmy też naszą ligę, co wcale nie jest takie łatwe. Proszę też pamiętać, że rok temu wygraliśmy półfinał w Peterborough. Przed wyjazdem mówiono, że nie mamy prawa wygrać, a okazało się, że jednak jest inaczej.

Więcej o DPŚ znajdziesz w poniedziałkowym „Przeglądzie Sportowym"