W niedzielę w Rzeszowie poznamy medalistów cyklu Indywidualnych Mistrzostw Europy. Po kontuzji Tomasza Golloba z Polaków już tylko Maciej Janowski może walczyć o miejsce na podium mistrzostw Europy. W klasyfikacji generalnej zawodnik Unii Tarnów zajmuje dopiero siódme miejsce, lecz do trzeciego Golloba, który z powodu kontuzji w Rzeszowie nie wystartuje, traci tylko 7 punktów. Do czwartego Martina Vaculika - zaledwie 4.

- Nie trzeba być wybitnym matematykiem, żeby stwierdzić, że to niewiele - zauważa przytomnie Maciek. - Chcę tak ustawić silniki, aby jak najszybciej ruszać ze startu. Muszę od początku uciekać rywalom, bo na torze w Rzeszowie nie jest łatwo wyprzedzać. Jak przeciwnik jadący przed tobą dobrze wybiera ścieżki szybkiej jazdy i potrafi przewidzieć twój ruch, przy nowych tłumikach nie masz żadnych szans. Mój idol Greg Hancock jest w tym dobry. Może kiedyś też się tego nauczę. Na razie wciąż wiele pracy przede mną - stwierdza zawodnik.

Tegorocznych występów w IME Maciek wstydzić się jednak nie musi. Zapamiętamy go przede wszystkim ze znakomitej walki z Nickim Pedersenem. Duńczyk nie przebiera w środkach, często rozpycha się łokciami, ale w inauguracyjnym turnieju w Gdańsku znalazł w Janowskim rywala godnego siebie. - Byłem ostry jak brzytwa - wspomina Janowski. - W niedzielę nie nastawiam się na tak ostre akcje. Motocykle mają być mocne na starcie, więc wielu punktów na trasie nie uzbieram - zapowiada.

Po tym sezonie jego kontrakt z Unią Tarnów wygasa. - Propozycji podpisania nowego jeszcze nie dostałem - przyznaje. - Może w tym roku zrobię tak, że zaraz po ostatnim występie wyjadę na wakacje, a dopiero po nich na spokojnie zdecyduję o przyszłości.

Pozostaje pytanie, czy brak oferty z Unii to zła wiadomość. Wielu ekspertów podkreśla, że tarnowski tor spowodował, iż Janowski zatrzymał się w rozwoju. - Tor jest długi i twardy, a ja raczej wolę krótsze i techniczne. Ale na długim też trzeba umieć jeździć. Nie do końca zgadzam się z teorią, że dwa lata w Unii zostały stracone. Nie żałuję decyzji, że trafiłem do Tarnowa. W końcu w tym roku coś udało się wygrać. Zdobyłem Złoty Kask, z reprezentacją sięgnąłem po złoty medal Drużynowego Pucharu Świata, a z Unią do ubiegłorocznego złota dorzuciłem brąz. Trzeba przy tym pamiętać, że dopiero pierwszy rok jeździłem jako senior, a to jednak spore wyzwanie - kończy.