Mamy połowę października. Zazwyczaj, właściwie odkąd pamiętam, to o tej porze wszyscy dywagowali już: „Kto?” „Gdzie?”  i „Za ile?” W tym sezonie nie wiemy jeszcze nawet kto będzie Drużynowym Mistrzem Polski, ani kto w ekstralidze żużlowej jeździć będzie. Mało tego, nie znamy też mistrza świata, choć z dużym prawdopodobieństwem możemy określić kto nim będzie.

Nie znaczy to jednak, że nasz żużlowy światek nie dostarczył nam wrażeń, które z rywalizacją sportową mają jednak niewiele wspólnego. Oto proszę! Żużel, jak żaden inny sport łączy narody. Tak, tak, drodzy Państwo, jeszcze zupełnie niedawno, w czasie czerwcowego Euro 2008, walczyliśmy z Niemcami na śmierć i życie, a tu się okazuje, że żużlowy sport sprawia nie lada psikusa. Grand Prix Niemiec odbędzie się w Polsce. I nic to, że nazwę się zmieni, że to teraz nagle staje się wielkim finałem całego cyklu Grand Prix. Nie jest ważne też, że najpierw miało być Grand Prix Niemiec, a teraz Polska dorobiła się trzeciego w tym roku turnieju. Najbardziej głupio mi, że ten cały galimatias to przez moją skromną osobę. W ostatnim swoim felietonie, wychwalałem pod niebiosa turniej w Bydgoszczy, czy szerzej na naturalnych torach, no i okazało się, że mam posłuch nawet u samego Ole Olsena i jego spółki. Panowie ci, rozważywszy głos polskiego felietonisty, postanowili dokonać rzeczy wydawało sie niemożliwej i odwołać turniej, który pod dachem miał być rozgrywany. I to dlaczego? Bo tor był za bardzo nasiąknięty wodą. No przepraszam bardzo, gdzie jak gdzie, ale w mistrzostwach świata, to powinno chyba dbać się o pełen profesjonalizm, a zamoczenie toru w trakcie transportu, trąca trochę, przepraszam za słownictwo, wiochą. To jakby odwołać przyłoroczne Mistrzostwa Europy w naszym kraju, w koszykówce oczywiście, bo w trakcie transportu parkiet się zamoczył i przed samymi mistrzostwami we wszsytkich halach popękał.
 
 Ale nie żebym był takim wpływowym znawcą speedway’a. Troszkę wcześniej niż nad Grand Prix na naturalnych torach, zachwycałem się nad formą Włókniarza Częstochowa. Porównałem nawet jeźdźców spod Jasnej Góry do Mike’a Tysona i co się okazało? Żużlowy Tyson wcale taki odporny na ciosy nie był. Wystarczył jeden solidny nokaut na torze w Lesznie i marzenia o medalu trzeba będzie odłożyć na przyszły sezon. Trudno, taki jest sport i taka też organizacja naszego rodzimego żużla. W wielu rozmowach w trakcie sezonu mówiono, że nie liczy się runda zasadnicza, że wszystko rozstrzygnie się w play-off. I okazało się to prawdą, dla kibiców i żużlowców Włókniarza, okrutną. Bo po cóż były te wspaniałe zwycięstwa w rundzie zasadniczej? Jaką korzyść przyniosło upokorzenie Unibaxu i to na jego terenie? Ano żadną, wystarczył jeden solidny sierpowy w Lesznie, drugi solidny cios w Zielonej Górze i Częstochowianie z ciężkiego KO już się nie podnieśli. Niestety, ale wszystko to o czym pisze wiąże się ze starym dylematem zarządzających sportem. Czy ma być on sprawiedliwy, czy widowiskowy? W tym sezonie nasi rodzimi żużlowi włodarze wybrali to drugie i postanowili, że żużlowy sezon rozpocznie się na dobra sprawę w sierpniu. Cóż, należy ich jednak pochwalić, wszak liga startowała bez sponsora, potem znalazł się jeden darczyńca, by sezon kończyć ze sponsorem, który nawet nazwę naszej ligi zmienił. Ale jak już wspomniałem żużel łączy, nie tylko narody, ale też biznesowych rywali, którzy w nazwie magiczne słowo „mobil(e)” mają.
 
 Włodarze ekstraligi nie byliby jednak sobą, gdyby nie zgotowali nam kolejnych niespodzianek. I oto okazuje się, że być może już w przyszłym sezonie czeka nas kolejna rewolucja w rozgrywkach. Wedle nowych założeń, o których możemy dowiedzieć się z doniesień prasowych, w przyszłym sezonie nie będzie już obowiązkowego startu juniorów, a system rozgrywek pozostanie bez zmian. Kolejnym etapem reformy ma być sezon 2010 i rozszerzenie ekstraligi do 10 zespołów oraz wprowadzenie KSM. Problemem jednak nie jest treść wprowadzanych reform, ale forma tych działań. O tym czy pozostawić miejsce juniorowi, czy wprowadzić KSM, czy poszerzyć ligę można dyskutować. Taka dyskusja jest wręcz konieczna zanim wprowadzi się jakiekolwiek zmiany, długa debata, w której wszystkie strony będą mogły się wypowiedzieć. Niczego takiego jednak nie ma. Koło wzajemnej adoracji w postaci członków spółki spotkało się ot tak w Warszawie i zdecydowało, że wbrew wcześniejszym ustaleniom, play-off w przyszłym roku będzie rozgrywane według tego samego schematu co obecnie. Jaki sens miały wcześniejsze ustalenia, po cóż w ogóle spotykać się w trakcie sezonu, ustalmy po zakończeniu sezonu jak ma wyglądać następny i jazda! Wcale nie wygląda to na załatwianie partykularnych interesów poszczególnych klubów! Jako kibic chcę, żeby liga była jak najbardziej przejrzysta, a obecny sposób podejmowania decyzji nie pomaga jej w tym. Ciągłe wracanie do starych pomysłów, permanentne zmienianie ustaleń, a co za tym idzie podważanie własnych decyzji; oto co charakteryzuje naszych działaczy. Zadajmy sobie pytanie: czy takie cechy powinny być charakterystyczne dla prężnych biznesmenów?