Ligowa karuzela ruszyła już na dobre, tempa nabiera także cykl Grand Prix. W najbliższą sobotę na przepięknie położonym Ullevi Stadium w Goeteborgu zostanie rozegrana druga runda Mistrzostw Świata. Czy Jason Crump utrzyma kurs obrany w Lesznie? Czy Tomasz Gollob obudzi się po słabym początku? W końcu, czy Jarosław Hampel potwierdzi przynależność do światowej czołówki? O tym wszystkim przekonamy się w sobotni wieczór.

Trochę historii…
Przez lata Ullevi Stadium był dla kibiców szwedzkich  tym, czym dla fanów angielskich legendarne Wembley.  Jeszcze nim nastała era Grand Prix, Ullevi dziewięciokrotnie gościło najlepszych żużlowców świata. Pierwszy Finał Indywidualnych Mistrzostw Świata odbył się tam w 1964 roku. Zwyciężył wówczas legendarny Nowozelandczyk Barry Briggs. Dwa lata później powtórzył on sukces na tym samym torze. Pałeczkę po Briggsie przejął inny nowozelandzki internacjonał – Ivan Mauger. On także dwukrotnie zwyciężał na Ullevi w 1968 i 1977 roku. Na najwyższym stopniu podium stawali również  Ole Olsen (1971 r.), Michael Lee (1980 r.) i Erik Gundersen (1984 r.). Jedynym Szwedem, który zdołał „odczarować szwedzkie Wembley” był Anders Michanek, uczynił to w 1974 roku. Ostatni finał jednodniowy na Ullevi Stadium rozegrano w 1991 roku. W asyście 25 487 widzów zwyciężył Jan Osvald Pedersen, który w pokonanym polu pozostawił m.in. Hansa Nielsena. Co ciekawe, właśnie na tym magicznym obiekcie rozpoczęła się wielka międzynarodowa kariera Tony Rickardssona. To podczas tego pamiętnego finału Szwed po raz pierwszy stanął na podium IMŚ. Niestety po remoncie stadionu zlikwidowano tor żużlowy. Wydawało się, że Ullevi na dobre zamknęło już swoje wrota dla najlepszych żużlowców świata. Pomysł rozgrywania zawodów żużlowych na tym obiekcie powrócił wraz z działaniami firmy BSI. Brytyjczycy dążyli do wprowadzenia Grand Prix „na salony”. To co jeszcze kilka lat wcześniej wydawało się mrzonką stało się faktem! W 2002 roku speedway powrócił do Goeteborga. Ten pierwszy turniej po długiej przerwie szczególnie miło wspomina Leigh Adams, który zwyciężył w tamtych zawodach. To była jego pierwsza wygrana w pojedynczym turnieju Grand Prix. Rok później rywalizacja żużlowców została zepchnięta na drugi plan, a wszystko za sprawą fatalnie przygotowanej nawierzchni. Po raz drugi w historii Grand Prix zawody musiano przełożyć na inny termin. W powtórzonym turnieju zwyciężył Ryan Sullivan przed Scottem Nichollsem i Leigh Adamsem. W 2004 roku najlepszy okazał się Hans Andersen. Po tym sezonie Goeteborg znów zniknął z mapy Grand Prix. Kolejny „come back” Ullevi zaliczyło w 2008 roku. Na dziurawej i niebezpiecznej nawierzchni najlepiej radził sobie Fredrik Lindgren, jednak to nie on cieszył się ze zwycięstwa w tamtych zawodach. W finale fantastyczną szarżą popisał się Rune Holta i to on okazał się zwycięzcą Grand Prix Szwecji 2008. Przed rokiem znów organizatorzy mieli problemy z nawierzchnią - kilku żużlowców zanotowało niebezpieczne upadki. Nie mniej kontrowersji wzbudził wyścig finałowy, w którym sędzia niesłusznie wykluczył Nicki Pedersena.  W powtórce zwyciężył Emil Sajfutdinow, który w pokonanym polu zostawił Jasona Crumpa i Antonio Lindbaecka.

Finał Grand Prix Szwecji z ubiegłego roku na długo zapisze się w historii speedway'a.

Faworyci jadą w kratkę
Grand Prix Szwecji jest dopiero drugim turniejem w tegorocznej batalii o Mistrzostwo Świata. Nic więc dziwnego, że większość zawodników nie ustabilizowała jeszcze swojej formy. Obok dobrych występów zdarzają się im wpadki. Lider cyklu Grand Prix, Jason Crump mocno zawodzi włodarzy Betardu Wrocław. Dopiero w ostatnim meczu z Falubazem pojechał na swoim poziomie. Pierwszy turniej w Lesznie pokazał, że Crumpie, inaczej niż w poprzednich latach, po zdobyciu złotego krążka konsekwentnie dąży do obrony tytułu. Pytanie tylko, jakiego Jasona zobaczymy na Ullevi. Czy będzie to dominator z poprzedniego sezonu? Czy też zawodnik, który przegrywa cztery wyścigi podwójnie na własnym torze?
Odwrotnie jest z Tomaszem Gollobem. Polak błyszczy w rozgrywkach CenterNet Mobile Speedweay Ekstraligi, natomiast kompletnie się pogubił podczas premierowych zawodów w Lesznie. Zawodnik eSpeedway Team ma sporą stratę do odrobienia i musi się mocno napracować, aby utrzymać dystans do czołówki. Problem tylko w tym, że Ullevi nigdy specjalnie nie leżało Gollobowi. Największym sukcesem był awans do półfinału w 2003 i w 2008 roku. Najwyższa już więc pora aby to zmienić!

Nicki Pedersen dobrze rozpoczął tegoroczny sezon. W zasadzie w każdych zawodach jedzie na dobrym poziomie. No właśnie – na dobrym. Pedersen przez ostatnie lata przyzwyczaił wszystkich do kosmicznej wręcz dyspozycji, potrafił seryjnie wygrywać kolejne wyścigi i zawsze był o jeden krok przed pozostałą grupą. W ubiegłym sezonie padł mit niepokonanego Duńczyka. Problemy finansowe i zdrowotne mocno odbiły się na jego dyspozycji. Praktycznie do ostatniego turnieju walczył o utrzymanie w cyklu Grand Prix. W tym roku ma być inaczej, jednak już na starcie Pedersen otrzymał olbrzymi cios od swojego największego sponsora, który wycofał się ze współpracy. Trzykrotnego Mistrza Świata opuścił także jeden z jego najbliższych współpracowników, John Jorgensen. Te zdarzenia nie mogły pozostać bez wpływu na postawę Duńczyka. W Lesznie Power do końca drżał o miejsce w półfinale. Co prawda znalazł się w pierwszej ósemce, jednak to wszystko, na co było go stać tamtego wieczoru. Jak sobie poradzi na Ullevi?

Emil Sajfutdinow był rewelacją ubiegłorocznego cyklu Grand Prix. Niewielu dawało mu szansę na miejsce w pierwszej ósemce, a tymczasem wywalczył brązowy medal. Skoro w debiutanckim sezonie zajmuje się trzecie miejsce to naturalne, że następnym krokiem musi być Mistrzostwo Świata! W tym też kierunku zmierza Rosjanin. W pierwszym turnieju w Lesznie Emil zajął trzecie miejsce, co jest doskonałą pozycją wyjściową. Nadal imponuje niezwykłą walecznością i świetnie przygotowanymi motocyklami. Jeśli nie popełni większych błędów, być może w Goeteborgu będziemy mieli powtórkę z ubiegłego roku. 

Goeteborg lubi niespodzianki
Odkąd cykl Grand Prix powrócił na Ullevi Stadium każdy z turniejów kończył się jakąś niespodzianką. Zazwyczaj na najwyższym stopniu podium stają zawodnicy, którzy nie należą do faworytów imprezy. Wystarczy choćby spojrzeć na listę triumfatorów: Leigh Adams (2002), Ryan Sullivan (2003), Hans Andersen (2004), Rune Holta (2008), Emil Sajfutdinow (2009). Czy tym razem będzie podobnie? Jest wielu zawodników, którzy mogą w sobotę sprawić niespodziankę. Polacy mocno liczą na Jarosława Hampela. "Mały" znakomicie wypadł podczas Grand Prix Europy, pora więc, aby potwierdził swoją wysoką formę na obcym torze. Tylko czy zwycięstwo Hampela byłoby tak dużą niespodzianką? W 2008 roku znakomicie spisywał się Fredrik Lindgren. Szwed wygrał wszystkie wyścigi… poza tym najważniejszym. Jeśli zachował silnik z tamtego turnieju, może być groźny dla najlepszych. Nie bez szans są także triumfatorzy z lat poprzednich czyli Hans Andersen i Rune Holta. Może aktualna dyspozycja nie stawia ich w gronie faworytów, jednak doskonale znają smak zwycięstwa na Ullevi. Gospodarze mocno liczą na wspominanego wcześniej Lindgrena i Andreasa Jonssona. "AJ" będzie chciał się zrehabilitować za słaby występ w Lesznie, a jak sam mów,i nic tak nie motywuje jak jazda przed własną publicznością. Dziką kartę na turniej w Goeteborgu otrzymał – podobnie jak przed rokiem – Antonio Lindbaeck. Trudno jednak oczekiwać, aby Szwed włączył się do rywalizacji o zwycięstwo skoro do ostatnich dni nie wiadomo było czy wystartuje w sobotnim turnieju.

Miejmy nadzieję, że Grand Prix Szwecji będzie prawdziwą ucztą dla kibiców speedway’a. Oby tylko organizatorzy, wzorem ubiegłych lat, nie popsuli widowiska kiepskim przygotowaniem nawierzchni. To będzie dobry egzamin dla nowego dyrektora cyklu Grand Prix - notabene Szweda,Tony Olssona. Relację LIVE z tych zawodów przeprowadzi jak zwykle portal eSpeedway.pl. Początek tradycyjnie o godzinie 19:00. Serdecznie zapraszamy!

Lista startowa Grand Prix Szwecji:
1. Hans Andersen (Dania)
2. Tai Woffinden (Wielka Brytania)
3. Antonio Lindback (Szwecja)
4. Fredrik Lindgren (Szwecja)
5. Rune Holta (Polska)
6. Kenneth Bjerre (Dania)
7. Jarosław Hampel (Polska)
8. Greg Hancock (USA)
9. Jason Crump (Australia)
10. Andreas Jonsson (Szwecja)
11. Emil Sajfutdinow (Rosja)
12. Magnus Zetterstroem (Szwecja)
13. Nicki Pedersen (Dania)
14. Tomasz Gollob (Polska)
15. Chris Harris (Wielka Brytania)
16. Chris Holder (Australia)

17. Simon Gustafsson (Szwecja)
18. Dennis Andersson (Szwecja)

Układ torów – od lewej kask czerwony, niebieski, biały, żółty:
1. H.Andersen, T.Woffinden, A.Lindback, F.Lindgren
2. R.Holta, .Hampel, K.Bjerre, G.Hancock
3. A.Jonsson, E.Sajfutdinow, J.Crump, M.Zetterstrom
4. C.Harris, T.Gollob, C.Holder, N.Pedersen
5. N.Pedersen, H.Andersen, R.Holta, J.Crump
6. T.Gollob, A.Jonsson, T.Woffinden, K.Bjerre
7. E.Sajfutdinow, C.Harris, J.Hampel, A.Lindback
8. F.Lindgren, G.Hancock, M.Zetterstrom, C.Holder
9. K.Bjerre, C.Holder, H.Andersen, E.Sajfutdinow
10. M.Zetterstrom, R.Holta, C.Harris, T.Woffinden
11. G.Hancock, J.Crump, A.Lindback, T.Gollob
12. N.Pedersen, F.Lindgren, A.Jonsson, J.Hampel
13. J.Hampel, M.Zetterstrom, T.Gollob, H.Andersen
14. T.Woffinden, N.Pedersen, G.Hancock, E.Sajfutdinow
15. C.Holder, A.Lindback, A.Jonsson, R.Holta
16. J.Crump, K.Bjerre, F.Lindgren, C.Harris
17. H.Andersen, G.Hancock, C.Harris, A.Jonsson
18. J.Crump, T.Woffinden, J.Hampel, C.Holder
19. A.Lindback, M.Zetterstrom, N.Pedersen, K.Bjerre
20. R.Holta, T.Gollob, E.Sajfutdinow, F.Lindgren

Klasyfikacja po pierwszym turnieju w Lesznie:
1. Jason Crump  19
2. Jarosław Hampel 18
3. Emil Sajfutdinow  14
4. Rune Holta 10
5. Kenneth Bjerre 10
6. Nicki Pedersen 9
7. Chris Harris 8
8. Fredrik Lindgren 8
9. Hans Andersen 8
10. Chris Holder 8
11. Tomasz Gollob 6
12. Andreas Jonsson 5
13. Greg Hancock  4
14. Magnus Zetterstroem 4
15. Tai Woffinden 1