Jesper Monberg to jeden z nowych nabytków Unii Tarnów. Duńczyk jest kreowany na zawodnika drugiej linii. Czy sobie poradzi z tym wyzwaniem? O tym i o wielu innych sprawach dowiedzą się Państwo, z krótkiej rozmowy z Jesperem, którą odbyliśmy tuż po zakończeniu prezentacji Unii Tarnów.

Mijający sezon nie był dla Ciebie tak udany jak poprzedni. Z czego to wynikało?
No cóż, mentalność w Ekstralidze jest zupełnie inna niż w pierwszej lidze. Powiem szczerze nie lubię startować przy takiej presji, kiedy mam więcej luzu spisuję się znacznie lepiej. Jest spora różnica między pierwszą a ekstraligą. Z niecierpliwością czekam już na powrót do niższej ligi, wiem, że tam będę się jeździł znacznie lepiej. Przed rokiem naprawdę dobrze radziłem sobie w I lidze, przez większą część sezonu znajdowałem się w ścisłej czołówce. Wiąże duże oczekiwania z przyszłym sezonem.

Na pewno otrzymałeś kilka intratnych propozycji z innych zespołów. Dlaczego zdecydowałeś się na Tarnów?
Tak, to prawda otrzymałem kilka propozycji, jednak działacze z Tarnowa zaproponowali mi bardzo korzystne warunki, więc nie mogłem im odmówić. Co prawda jest to spore wyzwanie logistyczne jeżdżąc tutaj na południe Polski jednak tak jak wspominałem oferta była naprawdę konkretna więc zaryzykowałem.

Co z innymi ligami?
Podpisałem kontrakt z Indianerną, będę występował w Anglii a także w Danii i Czechach.

No właśnie, co z Anglią? Elite League przeżywa spory kryzys, czy nie myślałeś, aby zrezygnować z występów na Wyspach?
Od około pięciu lat wszyscy to powtarzają, że jest zbyt wiele meczy w Anglii. Czterdzieści pięć spotkań to nie jest mało. Podejrzewam, że jeśli zredukowano by tę liczbę do trzydziestu spotkań wówczas wyglądałoby to znacznie lepiej. W Szwecji czy Polsce tych meczy jest znacznie mniej, więc nie ma takiego problemu. Co do mojej osoby, to nie mam występów w Grand Pric więc tego czasu jest odrobinę więcej. Straty na Wypach mnie nie przerażają. Trzeba pamiętać o tym, iż czym więcej jazdy tym więcej pieniędzy, kariera żużlowca trwa naprawdę krótko dlatego trzeba zarobić najwięcej ile się da.

Twój nowy kolega klubowy Sebastian Ułamek powrócił do cyklu Grand Prix po pięciu latach przerwy. Ty także miałeś przygodę ze startami wśród najlepszych. Nie planujesz powrotu do Grand Prix?
Prawdę mówiąc już w tym roku próbowałem. Przecież wystąpiłem w Grand Prix Challenge w Zielonej Górze. Jednak ciężko jest rywalizować w tym cyklu, jeśli nie jesteś w ścisłej piątce - szóstce zawodników. To naprawdę trudne wyzwanie, jeśli nie należysz do czołówki wówczas lepiej sobie odpuścić.

Byłeś Mistrzem Świata Juniorów, dlaczego nie udało Ci się odnieść większych sukcesów w gronie seniorów?
No cóż, odniosłem czternaście złamań. Miałem trzy zwichnięcia. Dotknęła mnie ciężką kontuzję kręgosłupa, która wiązała się z wieloma powikłaniami. Mówiąc po prostu, odniosłem zbyt wiele kontuzji. Jeśli wziąć pod uwagę najlepszych żużlowców Świata jak Tony Richardsson, Hans Nielsen czy Tomasz Gollob, oni nie mieli aż tylu urazów. Ja miałem ich około, dwudziestu, więc to znaczna różnica.

Spore oczekiwanie wiązane są z Unią Tarnów. Czy uważasz, że ten zespół stać na powrót do Ekstraligi?
Hmm... odpowiem na to pytanie po zakończeniu sezonu.

Dziękuję za rozmowę.
Ja również.