Afrodyta Antczak jest pierwszą kobietą, która postanowiła zapisać się do zielonogórskiej szkółki żużlowej. Była to niewątpliwe ogromna sensacja, o której mówiły praktycznie wszystkie lokalne media. Nie od dziś wiadomo, iż w Zielonej Górze głównie króluje żużel. Zapraszamy do przeczytania rozmowy z młodą podopieczną Andrzeja Huszczy.

Adrian Zygmunt: Na początku powiedz skąd wziął się pomysł, by zapisać się do szkółki żużlowej?
- To nie był pomysł, który narodził się jednego dnia, a następnego już biegłam do szkółki. To było marzenie, które we mnie dojrzewało, ale dopiero w tym roku zmiana regulaminu umożliwiła mi jego realizację.

Ponoć pewne rzeczy są tylko dla prawdziwych facetów. Niewątpliwie do niedawna tak można było określić żużel. Długo zastanawiałaś się nad tym by zostać żużlowcem?
- Nie było mowy o podejmowaniu decyzji - ja wiedziałam, że muszę spróbować. Od zawsze, pozostawała jedynie kwestia - jak przekonać rodziców, że nic mi się nie stanie. Skoro pewne rzeczy są "tylko" dla prawdziwych facetów, to kobiety nie powinny mieć trudności, by sobie z nimi poradzić. Jestem przekonana, że to raczej w przeciwną stronę mogłoby się nie udać!

Próżno szukać w zielonogórskiej szkółce innej kobiety. Czy masz jakieś specjalne względy czy jesteś traktowana na równi z innymi?
- Zostałam cudownie przyjęta i jeżeli miałoby być tak, że traktuje się mnie inaczej to tylko z dobrej strony. W szkółce panuje świetna atmosfera i wszyscy traktują się tak samo.
Przecież wszyscy kochamy jedno- Falubaz!

Ponoć od dziecka fascynowały Cię motocykle. Przyznasz, że to dość oryginalne hobby…
- To nie tak, że już w kołysce zamiast misiami czy lalkami bawiłam się motorami. Jednak już od najmłodszych lat zajmowałam swoje miejsce na stadionie. Odkąd nauczyłam się jazdy na rowerku, płynnie przesiadałam się na inne pojazdy, rolki, hulajnogi, skutery mniejsze, większe... Zawsze ciągnęło mnie do coraz szybszych maszyn. Próbowałam różnych sportów, ale wszystko to było namiastką pasji i adrenaliny, która mną rządzi, kiedy w grę wchodzi motor.

Jesteś pierwszą kobietą, która spróbowała swoich sił w zielonogórskiej szkółce. Czy uważasz, ze jesteś w stanie wystąpić kiedyś w barwach Falubazu?
- Marzę o tym! Jestem świadoma tego, ile pracy będę musiała w to włożyć, ale skoro udaje się innym, to nie widzę przeszkód, bym i ja osiągnęła ten cel. Mam zamiar naprawdę ciężko pracować i wierzę, że to się uda.

Jak układa Ci się współpraca z trenerem Andrzejem Huszczą?
- Wspaniale! To niesamowite, że ktoś, kto całe życie był mistrzem, twoim idolem, nagle staje się twoim trenerem i do tego okazuje się fenomenalnym człowiekiem. Oby tylko miał do mnie tyle cierpliwości, by zagonić mnie na szczyt kariery. Mam nadzieję, że wyszkoli mnie na dobrego żużlowca i wpoi wszystkie zasady.

Pewnie jak każdy początkujący zawodnik masz swojego sportowego idola?
- Ciężko tu wyłonić jednego zawodnika. Na sukces drużyny pracują wszyscy. I jakby zawsze jest tak, że "kocha się" tych, którzy zdobywają najwięcej punktów, ale należy pamiętać, że zawodnik to tylko człowiek, a motor to tylko maszyna.

Jesteś rozpoznawalna w mieście czy wszystko jest tak, jak było na początku, zanim zapisałaś się do szkółki?
- Wielokrotnie zauważam, że nie pozostaję obojętna dla niektórych mijających mnie ludzi. Nie można się jednak dziwić. Zapisałam się do rodzinnego, ukochanego klubu, który ma najlepszych kibiców w Polsce, którzy trzymają rękę na pulsie i doskonale wiedzą o wszystkim co dzieje się w parku maszyn. Media także zadbały o to, żeby nawet Ci, którzy na co dzień nie zajmują się kibicowaniem poznali moje imię i to bardzo miłe kiedy odbieram wiadomości z gratulacjami czy życzeniami.

Dziękuję za rozmowę!