26. kwietnia w Lesznie odbędzie się 59. już Memoriał Alfreda Smoczyka. eSpeedway.pl jest jednym z patronów medialnych tego turnieju. Na naszym portalu znajdą Państwo najświeższe informacje dotyczące tych zawodów. Dziś przypominamy historię turnieju Wielkiego Freda. Zapraszamy również na oficjalną stronę memoriałową, która znajduje się pod adresem: www.memorialsmoczyka.espeedway.pl.

MEMORIAL REWANŻEM ZA IMP

W kilku edycjach Memoriały Alfreda Smoczyka był integralną częścią - jedną z eliminacji - indywidualnych mistrzostw Polski. Memorał, jako jeden z kilku turniejów, zaliczanych do końcowej klasyfikacji IMP, obsadzany był przez Polski Związek Motorowy najlepszymi żużlowcami w naszym kraju. Gdy odstąpiono od tej zasady, a memoriałowe turnieje stały się oddzielną, ważną, ale nie objętą centralnym kalendarzem żużlowym, imprezą, coraz częściej mówiono o niej, jako o rewanżu za finał indywidualnych mistrzostw Polski.

Rozgrywany późną jesienią Memoriał Alfreda Smoczka przez wiele lat odbywał się zwykle w kilka tygodni po finałowym turnieju IMP. Ambicją mistrzów Polski stało się udowodnienie swej wyższości także w silnie obsadzonym Memoriale. Zaś ci, którym się w mistrzostwach nie powiodło, szukali w memoriałowych zmaganiach okazji do rewanżu, do pokazania, że porażka w mistrzowskim finale była dziełem przypadku.

Już podczas drugiej edycji Memoriału, w 1952 roku, drugą lokatę wywalczył wicemistrz Polski z tego sezonu, Tadeusz Fijałkowski. Rok później srebrny medalista IMP Bolesław Bonin stanął na najwyższym stopniu trzeciego memoriałowego turnieju, wspomniany wyżej Tadeusz Fijałkowski, brązowy medalista IMP na rok 1953 wywalczył w Memoriale drugą lokatę. W 1954 roku Janusz Suchecki w 0obu imprezach zajął drugie miejsce, zaś w następnym sezonie mistrz Polski Włodzimierz Szwendrowski stanął na drugim stopniu podium Memoriału.

W 1956 roku po raz pierwszy jeden zawodnik wygrał finał IMP i Memoriał Alfreda Smoczyka. Dokonał tej sztuki jeżdżący wówczas w barwach Kolejarza Rawicz Florian Kapała, otwierając jednocześnie krótką, jak na trwające pół wieku tradycje Memoriału, siedmioosobową listę triumfatorów obu imprez w tym samym sezonie. W tymże 1956 roku cała trójka medalistów mistrzostw Polski stanęła na podium Memoriału, z tym, że Stanisław Tkocz - trzeci w finale IMP i Edward Kupczyński - wicemistrz kraju, w memoriałowych zawodach zamienili się miejscami.

Edward Kupczyński (w 1958 roku) oraz Marian Kaiser (w sezonie 1961) zajmowali w finałach IMP drugie lokaty, w turniejach memoriałowych stawali na trzecim stopniu podium. Takie przykłady można cytować niemal z każdego roku, choć bywały oczywiście lata, w których medaliści mistrzostw Polski w ogóle na Memoriał nie przyjeżdżali, a ci którym udało się znaleźć w czołówce memoriałowych zmagań, nie zdołali awansować do finału IMP.

Drugi przypadek, gdy mistrz Polski wygrał w tym samym sezonie Memoriał Alfreda Smoczyka, miał miejsce w 1963 roku. Autorem tego wyczynu był Henryk Żyto, mający już wcześniej na koncie cztery wygrane w Memoriale oraz brązowy i srebrny medal IMP, wywalczone rok po roku w lalach 1961 i 1962. Dziewięć lat później, w ramach tego samego roku na listę triumfatorów obu imprez wpisał się wchodzący właśnie do krajowej elity Zenon Plech. Lata siedemdziesiąte w tym względzie były skądinąd bardzo owocne. Oto w sezonach 1976, 1977i 1979 tytuły mistrzów Polski wywalczone na torze w Gorzowie, "potwierdzali" zwycięstwami w leszczyńskim Memoriale kolejno: Zdzisław Dobrucki, Bogusław Nowak, Zenon Plech. "Super-Zenon" jest jak dotąd jedynym, któremu taka sztuka udała się dwukrotnie (1972, 1979).

Po jedenastoletniej przerwie, w 1990 roku triumfator finału IMP w Lublinie Zenon Kasprzak, wygrał także jubileuszowy, czterdziesty Memoriał Alfreda Smoczyka. Pięć lat później, po raz ósmy mistrzostwo kraju "obronił" wygraną w memoriałowym turnieju Tomasz Gollob. Bydgoszczanin był jednocześnie siódmym żużlowcem, któremu się to w historii memoriałowych zmagań udało.

 ŹRÓDŁO:
"Pół wieku memoriału Alfreda Smoczyka 1951-2000" - W. Dobruszek, A. Podsiadły