Nie ma mocnych na Jasona Crumpa w tegorocznym Grand Prix! Australijczyk zwyciężył po raz trzeci w tym sezonie. Tym razem łupem ‘Crumpiego” stało się Grand Prix Wielkiej Brytanii. Australijczyk wyjeżdżał na tor siedmiokrotnie i tyleż razy zdobywał trzy punkty! Polacy zakończyli rywalizacje na półfinałach.

Crump przechodzi do historii, tak jak pojedynek bokserski…
Grand Prix Wielkiej Brytanii 2009 z pewnością na trwałe zapisze się w historii światowego speedwaya. Po pierwsze ze względu na fantastyczny występ Jasona Crumpa. Australijczyk siedmiokrotnie przecinał linie mety jako pierwszy i zdobył maksymalną ilość 24 punktów. Dotychczas ta szuka udała się tylko Tony’emu Rickardssonowi, Niki’emu Pedersenowi i właśnie Crumpowi. Dzięki zwycięstwu na Millenium Stadium „Crumpie” wyprzedził w klasyfikacji wszechczasów legendarnego Szweda. Obecnie, Jason ma 21 zwycięstw w turniejach Grand Prix, podczas gdy Rickardsson wygrywał 20-krotnie. Trzecim powodem dla, którego ten turniej wpisze się na trwałe do annałów żużla jest… pojedynek bokserski! Oczywiście nie chodzi tutaj o jakaś pokazową walkę jaka mogłaby się odbyć przed zawodami, ale o regularną bitwę jaką stoczyli ze sobą, po wyścigu piątym, Scott Nicholls i Emil Sayfutdinov. Po piątym wyścigu, Rosjanin, miał spore pretensje do Brytyjczyka o zbyt ostrą(?) jego zdaniem jazdę. Tuż po zakończeniu biegu Panowie zaczęli sobie „wyjaśniać” całe zdarzenie. Wszystko zakończyło się na bramie od parkingu, wówczas żużlowcy postanowili zakończyć spór pojedynkiem na pięści. Nieoficjalnym zwycięzcom można ogłosić Rosjanina, który jednym z ciosów omal nie powalił Scotta na tor. Całe zamieszanie wyglądało bardzo poważnie, na szczęście do akcji wkroczyły służby porządkowe, które rozdzieliły krewkich żużlowców.

Biało-Czerwoni poza Finałem
Niestety w wielkim Finale zabrakło Polaków. Nasi reprezentanci nieźle radzili sobie podczas turnieju zasadniczego. W pierwszej fazie zawodów imponował zwłaszcza Sebastian Ułamek, który po dwóch startach miał na swoim koncie komplet sześciu punktów. Niestety im dalej tym… gorzej. „Seba” wyraźnie spuścił z tonu w drugiej połowie turnieju. Punkty wywalczone w sesji zasadniczej wystarczyły jednak na start w Półfinale. Do tej samej fazy turnieju dotarł Tomasz Gollob. Zawodnik Speedway Team, w przeciwieństwie do Ułamka słabo rozpoczął te zawody. Po dwóch pierwszych startach Gollob miał zaledwie jeden punkt! Później jednak zaczął gonić czołówkę i ostatecznie wszedł do Półfinału z ośmioma oczkami. Pozostała dwójka naszych reprezentantów nie miała już tego szczęścia. Bardzo blisko ‘najlepszej ósemki” był Rune Holta. Gorzowianin wywalczył siedem punktów i można tylko gdybać co by był gdyby nie dwa upadki… Znacznie słabiej spisał się Walasek. Zielonogórzanin był najsłabszy w całej stawce i zakończył zawody z jednym oczkiem. We wspomnianym już wcześniej półfinale spotkali się Gollob i Ułamek, stawkę uzupełniali Lindgren i Crump. Polacy słabiej wystartowali i walczyli już tylko miedzy sobą o jedno oczko. Ostatecznie to bardziej doświadczony Gollob przyjechał jako trzeci.

Taktyczne upadki czyli zmora współczesnego speedwaya!
W ostatnich kilku sezonach można zaobserwować pewna prawidłowość na żużlowych torach. Otóż współczesny speedway to nie jest sport dla twardzieli tylko… dla kombinatorów. Przy każdym niemal kontakcie zawodników jeden z nich upada. Najczęściej ma to miejsce w pierwszym łuku. Tak tez było podczas Grand Prix Wielkiej Brytanii. Drugi z półfinałów był powtarzany dwukrotnie ze względu na tego typu zdarzenia. Nie popisał się sędzia zawodów. Przy pierwszym podejściu wykluczył Harrisa. Brytyjczyk na wyjściu z pierwszego łuku lekko trącił Andersena. Duńczyk oczywiście upadł na tor. W powtórce, w niemal analogicznej sytuacji, arbiter wykluczył tego, który zanotował upadek. Tym razem był to Nicki Pedersen. Wcześniej podobna sytuacja miała miejsce w biegu siedemnastym, wówczas sędzia wykluczył Jonssona. Niestety, arbiter zawodów nie wykazał się konsekwencją w podejmowaniu decyzji i raz wykluczał tych którzy wg jego opinii atakowali, a raz tych którzy upadali na tor. Pomijając już decyzje sędziego, nie sposób się oprzeć wrażeniu, iż zawodnicy nader często korzystają z możliwości położenia motocyklu po ataku rywala..

Do końca sześć turniejów czyli walka o srebro ciągle trwa!
Tegoroczny cykl Grand Prix powoli zmierza do półmetku. Niestety powoli możemy już skupić się na rywalizacji o… srebrny medal. Wszystko za sprawą „kosmicznego” Crumpa. Australijczyk po pięciu turniejach ma 31 punktów przewagi nad drugim w klasyfikacji Emilem Sayfutdinovem! Trudno więc przypuszczać aby w takim układzie Jason dał sobie odebrać złoty medal. ‘Crumpie” całkowicie zdominował tegoroczne rozgrywki i podobnie jak wcześniej Rickardsson czy Pedersen jest absolutnie poza zasięgiem rywali i pewnie zmierza po swój trzeci tytuł. Ciekawie robi się za plecami Australijczyka. Otwarta pozostaje kwestia pozostałych dwóch miejsc na podium. Obecnie, drugi jest Sayfutdinov, który ma tylko osiem punktów przewagi nad Hancockiem. Za prowadzącą trójką utworzyła się prawdziwa grupa pościgowa, którą otwiera Tomasz Gollob. Polak ma 53 punkty, za nim są kolejno Pedersen 52 punkty, Jonsson 51 punktów i Lindgren 49 punktów. Praktycznie każdy z tej czwórki ma szansę nawet na srebrny medal. To sprawia, że kolejne turnieje z cyklu Grand Prix będą równie emocjonujące jak ten w Cardiff.

Opis kolejnych wyścigów podczas Grand Prix Wielkiej Brytanii.

Wyniki:
1. J. Crump (3,3,3,3,3,3,6) 24
2. F. Lindgren (1,3,3,2,1,2,4) 16
3. H. Andersen (3,3,3,1,1,2,2) 15
4. G. Hancock (2,2,2,2,3,3,0) 14
5. T. Gollob (0,1,2,3,2,1) 9
6. C. Harris (2,2,0,2,3,W) 9
7. S. Ułamek (3,3,1,1,0,0) 8
8. N. Pedersen (2,2,2,0,2,W) 8
9. R. Holta (W,1,3,W,3) 7
10. K. Bjerre (3,0,2,0,2) 7
11. E. Sayfutdinov (1,0,1,3,2) 7
12. S. Nicholls (0,1,0,3,1) 5
13. A. Jonsson (2,0,1,2,W) 5
14. E. Kennett (1,2,1,1,0) 5
15. L. Adams (1,0,0,1,1) 3
16. G. Walasek (0,1,0,0,0) 1
17. T. Woffinden ns
18. S. Stead ns

Bieg po biegu:
1. K. Bjerre , N. Pedersen, E. Sayfutdinov, R. Holta (W)
2. H. Andersen , G. Hancock , F. Lindgren, S. Nicholls
3. S. Ułamek , A. Jonsson , E. Kennett, T. Gollob
4. J. Crump , C. Harris, L. Adams, G. Walasek
5. S. Ułamek , C. Harris, S. Nicholls, E. Sayfutdinov
6. F. Lindgren, N. Pedersen, G. Walasek, A. Jonsson
7. J. Crump , G. Hancock , T. Gollob, K. Bjerre
8. H. Andersen , E. Kennett, R. Holta, L. Adams
9. F. Lindgren, T. Gollob, E. Sayfutdinov, L. Adams
10. J. Crump , N. Pedersen, E. Kennett, S. Nicholls
11. H. Andersen , K. Bjerre , S. Ułamek , G. Walasek
12. R. Holta, G. Hancock , A. Jonsson , C. Harris
13. E. Sayfutdinov, G. Hancock , E. Kennett, G. Walasek
14. T. Gollob, C. Harris, H. Andersen , N. Pedersen
15. S. Nicholls, A. Jonsson , L. Adams, K. Bjerre
16. J. Crump , F. Lindgren, S. Ułamek , R. Holta (W)
17. J. Crump , E. Sayfutdinov, H. Andersen , A. Jonsson (W)
18. G. Hancock , N. Pedersen, L. Adams, S. Ułamek
19. C. Harris, K. Bjerre , F. Lindgren, E. Kennett
20. R. Holta, T. Gollob, S. Nicholls, G. Walasek

Półfinaly:
21. J. Crump , F. Lindgren, T. Gollob, S. Ułamek
22. G. Hancock , H. Andersen , C. Harris (W), N. Pedersen (W)
Finał:
23. J. Crump , F. Lindgren, H. Andersen , G. Hancock

Klasyfikacja po pięciu turniejach:
1. Jason Crump 98
2. Emil Sayfutdinov 67
3. Greg Hancock 59
4. Tomasz Gollob 53
5. Nicki Pedersen 52
6. Andreas Jonsson 51
7. Fredrik Lindgren 49
8.  Hans Andersen 38
9. Kenneth Bjerre 38
10. Sebastian Ulamek 35
11. Rune Holta 34
12. Leigh Adams 31
13. Chris Harris 30
14. Grzegorz Walasek 25
15. Scott Nicholls 17
16. Antonio Lindback 17
17. Niels-Kristian Iversen 11
18. Jaroslaw Hampel 9
19. Edward Kennett 4
20. Matej Kus 1