Wracają przelotowe tłumiki, więc mamy przetasowania u tunerów. Do łask wraca Brian Karger, ostro rozpycha się łokciami Fleming Graversen. Silniki u Kargera zamówił Tomasz Gollob. Duńczyk przygotowuje też sprzęt swoim rodakom - Nickiemu Pedersenowi i Nielsowi Kristianowi Iversenowi.

Jeśli w pierwszych meczach sezonu wymieniona trójka będzie szybka to u Kargera natychmiast ustawi się kolejka chętnych. Przypomnijmy, że Gollob i Pedersen współpracowali z Kargerem w erze przelotowych tłumików. Nicki korzystając z silników tego tunera zdobył dwa złote medale. Tomasz zaliczył udaną przesiadkę z Jawy na GM-a i w 2008 zdobył brąz. Testy wskazują, że Karger znowu może być dobry.

Mnóstwo pracy ma znowu Graversen, którego klientami jest aż siedmiu zawodników startujących w Grand Prix. Nie u każdego Fleming jest pierwszym wyborem, ale generalnie ma wzięcie. Wielu czołowych polskich żużlowców ma choć jeden silnik od Graversena. Na tej liście są Piotr Protasiewicz, Bartosz Zmarzlik czy bracia Pawliccy. Zawodnicy mówią, że już rok temu duński tuner robił szybkie silniki i nic nie wskazuje na to, by miało się to zmienić. Potencjał silników Graversena zobaczyliśmy w trakcie finałowej rundy Speedway European Championship 2014 w Częstochowie, kiedy to Grigorij Łaguta jadąc piekielnie szybko i odbijając się od bandy wygrał zawody. Także Artiom Łaguta, kapitalny sezon 2014, miał Graversena. Rosyjscy bracia mają też ciągle silniki od Siergieja Mikułowa (odkrycie sezonu 2010), ale ten generalnie stracił zapał do pracy. Nie eksperymentuje, nie szuka nowych rozwiązań i jego jednostki napędowe nie są już tak dobre jak kiedyś.

A co z wielką dwójką Peter Johns, Jan Andersson? Anglik z zawodników Grand Prix nadal ma w swojej stajni Grega Hancocka, Krzysztofa Kasprzaka, Chrisa Holdera, Taia Woffindena i Macieja Janowskiego (na pewno jednak nie traktuje go priorytetowo, co znaczy, że Maciek musi dłużej czekać na silniki i serwis). Doszedł mu Jason Doyle. Andersson ma Jarka Hampela, Andreasa Jonssona, Tomasa H. Jonassona czy Troya Batchelora, choć robi też pojedyncze sztuki dla kilku innych żużlowców. Woffinden korzysta z jego silników w lidze szwedzkiej. Generalnie każdy zawodnik czerpie z kilku źródeł, ale w Grand Prix zasadniczo używa sprzętu tunera, z którym ma spisaną umowę. Warto też zwrócić uwagę na fakt, że wielu zawodników ma silniki od tych najlepszych, ale serwisy robi, gdzie indziej. Przykładowo Johns ma czas przygotować silnik dla Pawła Przedpełskiego, ale na serwis u tunera junior musiałby czekać długo, więc przeglądy robi u Ashley'a Holloway'a.

Powrót przelotowych tłumików sprawił, że choć wielu zawodników było zadowolonych ze współpracy z dotychczasowymi tunerami to jednak szuka nowych rozwiązań. Nikt nie wie, którzy mechanicy nadal będą mocni, dlatego biorą też silniki od innych. Matej Zagar dotąd korzystał z silników Antona Nischlera, ale podpisał też umowę z Graversenem.

ZAWODNIK I JEGO TUNERZY
Żużlowcy z Grand Prix
Greg Hancock - Peter Johns, Jan Andersson, Fleming Graversen
Krzysztof Kasprzak - Peter Johns, Zenon Kasprzak, Anton Nischler
Nicki Pedersen - Brian Karger, Fleming Graversen, Jan Andersson
Tai Woffinden - Peter Johns, Jan Andersson
Matej Zagar - Anton Nischler, Fleming Graversen
Andreas Jonsson - Jan Andersson, Fleming Graversen
Chris Holder - Peter Johns
Jarosław Hampel - Jan Andersson, Fleming Graversen
Jason Doyle - Peter Johns, Ashley Holloway
Chris Harris - Brian Karger, Brian Andersen