Jarosław Hampel czy Tomasz Gollob? Który z Polaków rzuci w sobotę rękawicę prowadzącemu w klasyfikacji generalnej Gregowi Hancockowi? To najważniejsze pytanie przed turniejem na MotoArenie. Niewiele mniej istotne jest jednak także kolejne – czy wydarzenia na toruńskim torze potwierdzą, że w tegorocznym cyklu Grand Prix karty rozdaje Jan Andersson?

Cel? Złoto Hampela

Na motocyklach z silnikami przygotowanymi przez Szweda Gollob znakomicie spisywał się w poprzednim sezonie i pierwszej części obecnego. W lipcu poprowadził polską reprezentację do zwycięstwa w Drużynowym Pucharze Świata. Właśnie po tych zawodach drogi mistrza świata i Anderssona zaczęły się rozchodzić, a dla Szweda kluczowym klientem stał się Jarosław Hampel.

– Teraz pracuję na jego złoty medal – miał ostatnio powiedzieć mechanikom wicemistrza świata Andersson. A Gollob? Od dawna nie jeździł tak słabo. W dwóch ostatnich turniejach zdobył tylko 8 punktów. – Nie mam na czym jechać – skarżył się po zawodach w Terenzano i Malilli.

Postępowanie Anderssona jest o tyle dziwne, że świetną markę wyrobił sobie właśnie dzięki współpracy z Gollobem. Polak wystawił mu laurkę po zwycięskim ubiegłorocznym turnieju o GP Włoch. – Andersson jest jednym z architektów mojego tytułu mistrzowskiego – mówił po zawodach w Terenzano, w których zapewnił sobie złoty medal.

Miłe złego początki

Jan nie miał prawa narzekać na współpracę z Gollobem. Za znakomite przygotowanie silników po ubiegłym sezonie otrzymał liczoną w tysiącach dolarów premię. Zimą Polak zamówił u niego 10 silników. Za ich przygotowanie zapłacił prawie 400 tys. zł. Kolejne 75 tys. wyłożył na inwestycje sprzętowe przed GP Czech. Zabieg powtórzył przed GP Danii.

– Na sprzęcie nie będę oszczędzał – mówił wówczas Gollob, który kolejne wydatki uzasadniał tym, że po wprowadzeniu tłumików potrzebuje inaczej wyregulowanych silników.

Jednostki napędowe Anderssona znakomicie spisywały się na suchych nawierzchniach w Pradze i Kopenhadze. Gorzej było w Göteborgu i Cardiff, gdzie tory były bardziej przyczepne i mokre. Po pierwszej połowie sezonu sytuacja Golloba była niezła. Miał 12 punktów straty do Hancocka, ale można było mieć nadzieję, że będzie walczył o złoty medal. Na ulubionych obiektach w Terenzano i Malilli miał zacząć odrabiać straty.

Nowe silniki i nadzieje

W tym momencie figla spłatał mu Andersson. Zresztą nie tylko jemu. Szwed, który jeszcze w czerwcu mocno współpracował z Nickim Pedersenem, Chrisem Holderem i Januszem Kołodziejem, nagle odstawił na boczny tor i tych klientów. Efekt? W ostatnich dwóch turniejach zdobyli oni – odpowiednio – zaledwie 6, 13 i 11 punktów. – Na Janusza Andersson obraził się rzekomo za to, że ten zerwał plombę z silnika i zajrzał do środka – mówi nam osoba z najbliższego otoczenia Kołodzieja.

Czym Szwedowi narazili się Pedersen i Holder nie wiemy. W każdym razie Gollob, który zimą zrezygnował z pozyskania Anderssona na wyłączność (mechanik dostaje za to od 500 do 700 tys. zł rocznie, ale tak płacącego klienta traktuje priorytetowo), szuka nowych rozwiązań.

– Tomek właśnie do mnie dzwonił i chwalił się, że ma nowe silniki. Twierdzi, że spisują się świetnie. Chciał żebym przyjechał na zawody do Torunia, ale nie mogę. Usiądę jednak przed telewizorem z nadziejami na dobry wynik – mówi nam w piątek Władysław Gollob, ojciec mistrza świata.

Zmiana tunera w trakcie sezonu to ryzykowany zabieg. W przypadku Golloba był on jednak konieczny, bo dalsze trzymanie się Anderssona było drogą donikąd. – Po kilku koszmarnych turniejach mamy nadzieję, że w sobotę karta się odwróci – mówi menadżer polskiego mistrza świata Tomasz Gaszyński.