To już dziewiąta edycja Drużynowego Pucharu Świata na żużlu, który w 2001 roku zastąpił Drużynowe Mistrzostwa Świata. Zastąpił z powodzeniem, bo impreza obok cyklu Grand Prix jest wizytówką żużla i firmy Benefield Sports International, która wykupując prawa do speedway'a na światowym poziomie, zrobiła świetny interes. Już dziś w Lesznie odbędzie się finał tegorocznej edycji SWC, w gronie faworytów są gospodarze.

Premierowe zawody nowej imprezy w kalendarzu żużlowym, podobnie, jak pierwszy turniej Speedway Grand Prix odbył się w Polsce. W szranki o złoto stanęło łącznie aż szesnaście nacji, z tego cztery w eliminacjach w Lubljanie, wygranych przez gospodarzy z ilością 48 punktów. Na drugim miejscu uplasowali się wówczas Rosjanie (45), na trzecim Włosi (25) i na ostatnim Ukraincy, którzy do tej pory są dumnymi nosicielami miana najsłabszej ekipy w Pucharze Świata. W turnieju eliminacyjnym cyklu zdobyli w dwudziestu pięciu wyścigach zaledwie jedno oczko. Drugie zawody, które podobnie do Lubljany premiowały dwie najlepsze reprezentacje awansem do cyklu, odbyły się w węgierskim Debreczynie. Tam z kolei najlepsi okazali się Finowie, którzy gromadząc 48 punktów o jeden wyprzedzili gospodarzy i aż o 34 Norwegów, w składzie których wystąpił Rune Holta. Na ostatnim miejscu uplasowali się Łotysze z dziesięcioma oczkami.

Czas wielkiego ścigania zacząć. 1. lipca 2001 roku w Gdańsku na tor wyjechały ekipy Polski, Wielkiej Brytanii, Finlandii i Niemiec. Bezapelacyjnie zwyciężyli biało-czerwoni, którzy na swym koncie zapisali 62 punkty, mając liderów w osobach Tomasza Golloba, Sebastiana Ułamka i Krzysztofa Cegielskiego. Drugie miejsce zajęli Anglicy (49) i to oni wespół z Danią, Stanami Zjednoczonymi, Czechami i Rosją zmuszeni byli o awans do finału walczyć w turnieju barażowym, który odbył się 5. lipca we Wrocławiu. Przedostatnie zawody mistrzostw w 2001 roku zgodnie z oczekiwaniemi wygrali reprezentanci Kraju Hamleta, z 66 punktami. Wyprzedzili oni jednak tylko o punkt USA i Wielką Brytanię, które inkasując po 65 oczek musiały stoczyć bieg dodatkowy między sobą o awans do wielkiego finału. Tę próbę nerwów lepiej wytrzymał Greg Hancock, który w 26. wyścigu barażu pokonał Marka Lorama i zapewnił swojej reprezentacji awans.
 
Finał pierwszego, historycznego Pucharu Świata odbył się we Wrocławiu 7. lipca 2001 roku. Zmierzyły się w nim armady Australii, Polski, Stanów Zjednoczonych, Danii i Szwecji. Zabrakło faworyzowanych Synów Albionu, ale Amerykanie nie pełnili w ostatecznej rozgrywce roli statystów, głównie za sprawą kapitalnie spisującego się Hancocka. Herbie w półfinale imprezy zgromadził 10 oczek, w barażu 19 a finale 9, walnie przyczyniając się do piątej lokaty Amerykanów w turnieju. Finał był istnym creme de la creme żużla. Do ostatnich biegów nie wiadomo było, kto zgarnie pierwszy Puchar Ove Fundina, zaprojektowany przez tych samych ludzi, co statuetka dla najlepszej piłkarskiej reprezentacji Świata. Ostatecznie po imprezie pełnej dramaturgii zwyciężyli Australijczycy, mający lidera w osobie Jasona Crumpa, zdobywcy kompletu 20 punktów (4,4,4,4,4). Druga lokata i srebrne medale dla Polaków, co przyjęto z ogromnym entuzjazmem, trzecie miejsce zajęli Szwedzi a czwarte Duńczycy, na końcu uplasowali się zawodnicy z USA. 

Tegoroczne zmagania będą równie emocjonujące. Po ostatnim finale w Lesznie w 2007 roku, trudno wyobrazić sobie jeszcze bardziej dramatyczne zakończenie i lepszy scenariusz, którego z całą pewnością, nie powstydziłby się sam Alfred Hitchcock. W finale zabraknie borykającej się z ogromnymi problemami natury zdrowotnej, uznawanej za najsilniejsza drużynę narodową Świata- Danii. Wystąpią za to Australijczycy, który w barażu, do którego być może jednak chcieli awansować, pojechali koncertowo, deklasując pozostałych rywali. Jak zawsze w Lesznie zapowiadają się niesamowite emocje. Oprócz gospodarzy i Australii w turnieju ujrzymy także Szwecję i niesamowitych Rosjan, którzy utarli nosa wszystkim i wygrali półfinał SWC w duńskim Vojens, pozostawiając w pokonanym polu m.in. Duńczyków.

Klory kasków na finał:

Szwecja (czerwony): 
1. Jonas Davidsson 
2. Fredrik Lindgren 
3. Antonio Lindback 
4. Andreas Jonsson 
5. David Ruud

Australia (niebieski): 
1. Davey Watt 
2. Troy Batchelor 
3. Leigh Adams 
4. Chris Holder 
5. Jason Crump

Rosja (biały): 
1. Renat Gafurov 
2. Emil Sayfutdinov 
3. Roman Povazhny 
4. Denis Gizatullin 
5. Grigory Laguta

Polska (żółty): 
1. Krzysztof Kasprzak 
2. Piotr Protasiewicz 
3. Jarosław Hampel 
4. Tomasz Gollob 
5. Adrian Miedziński

Dotychczasowi finaliści imprezy (2001-2008): 
2001 (Wrocław) - 1. Australia (68), 2. Polska (65), 3. Szwecja (51), 4. Dania (44), 5. Stany Zjednoczone (30)
2002 (Peterborough) - 1. Australia (64), 2. Dania (58), 3. Szwecja (54), 4. Polska (48), 5. Czechy (36)
2003 (Vojens) - 1. Szwecja (62), 2. Australia (57), 3. Dania (53), 4. Polska (49), 5. Wielka Brytania (44)
2004 (Poole) - 1. Szwecja (49), 2. Wielka Brytania (48), 3. Dania (32), 4. Polska (22)
2005 (Wrocław) - 1. Polska (62), 2. Szwecja (34), 3. Dania (31), 4. Wielka Brytania (27)
2006 (Reading) - 1. Dania (45), 2. Szwecja (37), 3. Wielka Brytania (36), 4. Australia (35)
2007 (Leszno) - 1. Polska (55), 2. Dania (52), 3. Australia (29), 4. Wielka Brytania (15)
2008 (Vojens) - 1. Dania (49), 2. Polska (46), 3. Szwecja (39), 4. Australia (21) 

Klasyfikacja medalowa:
1. Dania (2-2-3) 7
2. Szwecja (2-2-3) 7
3. Polska (2-2-0) 4
4. Australia (2-1-1) 4
5. Wielka Brytania (0-1-1) 2

Klasyfikacja punktowa:
1. Dania 361 punktów w 8-miu finałach, średnio: 45,125 pkt
2. Polska 347 punktów w 7-miu finałach, średnio: 49,571 pkt
3. Szwecja 326 punktów w 7-miu finałach, średnio: 46, 571 pkt
4. Australia 274 punkty w 6-ciu finałach, średnio: 45, 667 pkt
5. Wielka Brytania 170 punktów w 5-ciu finałach, średnio: 34 pkt
6. Czechy 36 punktów w 1-nym finale
7. Stany Zjednoczone 30 punktów w 1-nym finale