Reprezentacja Szwecji to nie ta sama drużyna, która w 2004 roku wywalczyła trofeum Ove Fundina podczas finału Drużynowego Pucharu ¦wiata, jaki odbył się na torze w Coventry. Co prawda, jeszcze w 2005 i 2006 roku Szwedzi wywalczyli srebro, jednak już w minionym roku nie zdołali nawet awansować do finału, rozgrywanego na leszczyńskim stadionie im. Alfreda Smoczyka. Czy w jutrzejszym półfinale Szwedzi pokażą, że wciąż stać ich na to, by zasłużyć sobie na awans do najlepszej czwórki drużyn na świecie?Napędem drużyny z pewnością będzie kapitan reprezentacji, Andreas Jonsson, który od kilku lat utrzymuje się w czołowej ósemce Indywidualnych Mistrzostw ¦wiata. Popularny Adrenalina charakteryzuje się niezwykłą wolą walki na torze, co często przekłada się na akcje, które kibice oglądają z zapartym tchem. Po odejściu wielkiego Toney’ego Rickardssona, to właśnie Jonsson miał być tym, który poprowadzi drużynę Trzech Koron do kolejnych mistrzowskich tytułów. Póki co, tak się jeszcze nie stało. Może więc tym razem AJ zachowa się tak, jak na prawdziwego kapitana przystało i przysłuży się do wywalczenia miejsca w duńskim finale?



Tym, na którego tak bardzo liczą szwedzcy kibice jest Fredrik Lindgren, który znakomicie spisuje się na specyficznych angielskich torach. Niejednokrotnie udowodnił też, że i w walce na międzynarodowej arenie, nie ma dla niego rzeczy niemożliwych. Popularny Freddie, niemal zdeklasował rywali przy okazji szwedzkiej rundy Grand Prix, gdzie aż do finału był jedynym niepokonanym zawodnikiem. Dopiero w biegu o zwycięstwo, Szwed musiał uznać wyższość Rune Holty, jednak za swoimi plecami przywiózł nie byle kogo- Nicki Pedersena i Jasona Crumpa. Tym samym, Lindgren udowodnił, że potrafi walczyć z każdym, bez względu na to, jak utytułowanym zawodnikiem jest przeciwnik. Czy także w angielskim półfinale Freddie po raz kolejny pokaże plecy swoim rywalom?



O ile dwójka wspomnianych wcześniej reprezentantów Trzech Koron może nawiązać równorzędną walkę z Duńczykami i Anglikami, stawianymi w roli faworyta jutrzejszego półfinału, o tyle nie można być pewnym co do pozostałej trójki. Jonas Davidsson, Peter Ljung i Daniel Nermark nie są na tyle doświadczonymi zawodnikami, by uważać ich za pewne punkty drużyny. Każdego z nich stać jednka na uzyskanie naprawdę dobrego wyniku, ale i na porażkę na całej linii. Pewnie każdy z nich ma świadomość tego, jak wielka ciąży na nich odpowiedzialność za końcowy wynik i być może będzie to dobrą motywacją do tego, by wspomóc AJ-a i Lindgrena.



Jeśli Szwedzi skomponują się w jedną całość, mogą sprawić niespodziankę i awansować bezpośrednio do finału. Jeśli jednak będą musieli uznać wyższość rywali, z pewnością będą starać się o udział w barażu, z którego łatwiej będzie im się przedostać do Vojens. Na co będzie stać żółto- niebieskich? Okaże się już jutro!