Piotr Rusiecki, ambitny prezes Fogo Unii Leszno, w pierwszym roku swoich rządów zdobył z drużyną srebrny medal. Teraz celuje w złoto. Przedłużenie kontraktów z braćmi Pawlickimi, Nickim Pedersenem oraz wzmocnienie w postaci Emila Sajfutdinowa sprawia, że mamy uczucie deja vu.

Równie mocny zestaw nazwisk mieliśmy w tym sezonie w dream-teamie zbudowanym przez Romana Karkosika w Toruniu. Tam jednak byli żużlowcy po przejściach, a Leszno ma jednak głównie młodych i głodnych sukcesu żużlowców. Na plan pierwszy wybija się Piotr Pawlicki. Mistrz świata juniorów zapowiada walkę o bycie liderem drużyny i to nie są czcze przechwałki. Piotr już ma duże umiejętności, ale chętnie się uczy i naprawdę zależy mu na tym, żeby być jeszcze lepszym zawodnikiem. Gorzej wygląda sytuacja jego brata Przemysława, który już drugi rok z rzędu ustępuje mu średnią. Ale Przemek ma potencjał. Idźmy jednak dalej. Przed Tobiaszem Musielakiem pierwszy sezon w gronie seniorów. Jeśli nasze przewidywania się sprawdzą to Tobiasz będzie musiał walczyć o miejsce w składzie z Grzegorzem Zengotą. Wychowanek Falubazu Zielona Góra zanotował świetną dyspozycję w końcówce sezonu. Taka rywalizacja powinna obu żużlowcom przynieść wiele dobrego. Nicki Pedersen w 2015 roku będzie chciał się odgryźć za jeden z najsłabszych sezonów. Obniżenie kontraktu o 20 procent powinno podziałać na Duńczyka mobilizująco. W Fogo Unii pojawią się też nowe twarze. Sajfutdinow to obecny mistrz Europy i gdziekolwiek będzie jeździł zawsze jest gwarantem pokaźnych zdobyczy punktowych. Z kolei Thomas H. Jonasson zdobył w 2014 roku tytuł Indywidualnego Mistrza Szwecji a na stadionie im. Smoczyka zawsze notował dobre występy. Menedżer Adam Skórnicki bardzo w niego wierzy. Skład uzupełniają utalentowani juniorzy z leszczyńskiej szkółki, z których zdecydowanie wyróżnia się Bartosz Smektała. To kolejny diament Unii. Przy pomyślnych wiatrach w Lesznie nie będą płakać po przejściu Musielaka w wiek seniora.

Pierwsze, co nasuwa się na myśl patrząc na tę analizę to fakt, że Fogo Unia Leszno będzie posiadać w przyszłym sezonie dwóch-trzech solidnych liderów. Mocna druga linia, z której każdy zawodnik w pojedynczych meczach może zapunktować na poziomie liderów też jest olbrzymim atutem. W formacji juniorskiej nie powinno być problemów. Jeśli do tego dorzucić charyzmę i znakomitą atmosferę, jaką w parkingu robi Adam Skórnicki możemy mieć do czynienia z "drużyną marzeń" przez duże D.

Zawsze jednak pojawia się jakieś ale. W Lesznie do momentu angażu Skórnickiego był problem z przygotowaniem toru. Praktycznie na każdych zawodach komisarze mieli zastrzeżenia do nawierzchni. Po przyjściu Skórnickiego problem zniknął i wiele wskazuje na to, że szybko nie powróci.  Z drugiej strony nie wiadomo jak będą podchodzić komisarze do leszczyńskiego owalu w 2015 roku. Ciekawe też jak menedżer okiełzna temperament Nickiego Pedersena, teamu Pawlickich oraz teamu Sajfutdinowa. Zwłaszcza menedżer Emila, Tomasz Suskiewicz nie należy do ludzi, którzy dają sobie w kaszę dmuchać. Czy dla tego trójkąta park maszyn nie zrobi się za ciasny? Nie ulega wątpliwości, że Skórnicki będzie musiał wykonać sporo pracy, szczególnie w sytuacjach kryzysowych. A taka jedna sporna sytuacja na torze może zadziałać jak detonator i spowoduje efekt domina. Rywalizacja o miejsce w składzie też może być przyczynkiem problemów. Nikt nie lubi grzać ławy, więc teoretyczny komfort wynikający z posiadania szóstego zawodnika szybko może się przerodzić w problem. Skórnicki z pewnością będzie balansował na cienkiej linii. Jeśli któraś z części tej układanki się posypie to niewykluczone, że Adam wsiądzie na swój motor i odjedzie w niesławie.

Fogo Unia Leszno w sezonie 2014 zdobyła srebro, w przyszłym roku chce wywalczyć złoto