Skąd się biorą u człowieka wątpliwości? Z przemyśleń? Z analizy faktów? Z obserwacji? Trudno powiedzieć. Ja mam wątpliwości wiele. Wiele do potęgi „n-tej”. Skupie się jednak na żużlu, bo jak nietrudno zauważyć nasz kochany portal zajmuje się tylko tą dziedziną.Do przodu, czy do tyłu?
No właśnie. W którą stronę „jedzie” polski żużel? Oto jest pytanie! Jedno z wielu, które siedzi we mnie. Nie ma się czego bać. Nie będę nikogo oskarżał, nie będę negował decyzji, nie będę się wyśmiewał. Obiecuje… Prawdopodobnie większość kibiców jest zdania, iż polski żużel zmierza w złym kierunku. Można dawać argumenty „za” i „przeciw” ale po co? Nic nie zmienimy. Dla mnie jedno jest pewne – kierunek polskiego speedway’a co roku jest inny. Rok po roku zmiana regulaminu, zmiana zasad. Od kiedy pokochałem żużel, nie przypominam sobie, by rozgrywki ligowe w Polsce przez dwa lata z rzędu były rozegrane w identyczny sposób. Tłumacze to sobie tym, że celem jest uatrakcyjnienie rozgrywek. No dobra niech będzie, tyle tylko, że w piłce nożnej nic się nie zmienia, a to najpopularniejszy sport. Atrakcyjne rozgrywki to nie „kombinatorstwo” i sztuczne „podkręcanie” walki o drużynowe mistrzostwo kraju. Problem tkwi oczywiście w mediach, które nie chcą pokazywać żużla. Jak już jestem przy piłce nożnej… polskiej oczywiście, to spójrzmy na jej kondycje. Im dłużej na nią patrzę, tym bardziej cieszę się, że zajmuję się żużlem. Żużel nie jest taki zły. Czyż to nie piękne?

Sezon 2007.
Wielu kibiców zastanawia się pewnie ile drużyn zobaczymy w przyszłym sezonie w Ekstralidze. Osiem, dziesięć, a może dwanaście? Mnie jest wszystko jedno, byle tylko nie było fazy play-off. Zakładając, że będzie dziesięć drużyn, zobaczymy pewnie play-off z półfinałami i finałem. Czy o Drużynowym Mistrzostwie Polski może decydować końcówka sezonu? Wątpię. Najlepszą ekipą jest ta drużyna, która w przekroju całego sezonu spisywała się najlepiej. Wystarczy jakaś kontuzja i jak to się mówi… „po zawodach”. Wątpię w to, iż ludzie kierującym naszym krajowym speedway’em mnie zadowolą. Ale mniejsza z tym. Ważne, żeby większość kibiców była szczęśliwa.

Gdzie się podziali tamci juniorzy?
Jako, że jestem z Leszna, nie sposób napisać czegoś o moim kochanym mieście. A właściwie o klubie, który się w nim znajduje. Leszczyńska Unia słynęła ze szkolenia młodzieży. ¦miem twierdzić, że dalej tak jest. Przeciw wszystkim i wbrew wszystkiemu. Ostatnio mieliśmy falę krytyki kierowaną w stronę trenera Zbigniewa Jądera. Powód? Oczywiście fatalna postawa juniorów Unii Leszno. Nie bardzo rozumiem tą krytykę. Młodzieżowcy, którzy teraz bronią barw biało-niebieskich w Ekstralidze nie mają doświadczenia (być może również talentu im brak). Gdy oni rozpoczynali swoje kariery, rządzili: Krzysztof Kasprzak, czy £ukasz Jankowski. Ten pierwszy startował w lidze, jak tylko uzyskał licencję. Dlaczego? Nie dlatego, że ma tatę – byłego żużlowca, tylko dlatego że nie miał rywali wśród juniorów w klubie. Kasprzak miał pewne miejsce w składzie jako młodzieżowiec. Najlepszą nauką żużla jest jazda w lidze. Fakt – „Kasper” spisywał się o niebo lepiej niż Kajoch, czy Jurga, ale czy ja pisałem że ta dwójka ma talent? Brak smykałki = brak punktów. Pisząc nieco przewrotnie – nie da się zrobić czegoś z niczego. Co do Roberta Kasprzaka, to nie napiszę nic, bo przez większość sezonu był kontuzjowany. Jeśli nie będzie lepiej, to do boju wyruszy utalentowany Sławomir Musielak. Sukces gwarantowany.

Eh ta zdrada.
Ostatnio słyszałem, że w Grand Prix będziemy mieli kolejnego Polaka. Mowa tu oczywiście o Rune Holcie. O zdradę oskarżyli go Norwegowie. Trudno się dziwić – to jedyny jeździec norweski światowej klasy. Swoją drogą ciekawe co teraz będą myśleć o Holcie Polacy. Procent ludzi lubiących go w Polsce zapewne wzrośnie. Czy dużo? Wątpię. Szczególnie w Lesznie, gdzie Pan Holta nazywany jest „jeleniem”. Ciekaw jestem co kierowało tym przesympatycznym żużlowcem. Może to, aby zwiększyć szanse na znalezienie się w gronie reprezentantów Polski na Drużynowy Puchar ¦wiata?

Zaspokoiłem swój głod.
Wracam do Was po przerwie spowodowanej obiadem. Obiad był niedobry, bo gotowałem sam. Nie ma to jak obiadek żonki…mmm. Ale cóż… czasami trzeba sobie radzić samemu. Oby jak najrzadziej. W podziękowaniu za męki, które przeszliście czytając ten felieton życzę Wam dobrych dań obiadowych. Sobie natomiast, aby nikt nie powiedział zaraz, że pisze tak dobrze jak gotuje.