Zagraniczni tunerzy: Peter Johns, Jan Andersson i Anton Nischler opanowali rynek. Polskim mechanikom pozostaje rola serwisantów sprzętu. Parę lat temu Greg Hancock jeździł w Grand Prix korzystając z silnika Ryszarda Kowalskiego, tunera spod Torunia. Mówiło się również, że Jason Crump zamawia silniki u Krzysztofa Jabłońskiego.

O ile pierwsza informacja jest w 100 procentach prawdziwa, o tyle w drugą trudno uwierzyć. Jabłoński ma dobrze wyposażony warsztat, ale chyba ciągle nie potrafi zrobić dobrego silnika. W końcu on sam próbował na nich jeździć, ale wyniki miał marne. Dopiero jak zaczął korzystać z jednostek napędowych Anderssona poprawił rezultaty.

O polskich tunerach mówi się, że to II liga. Cała technologia wykorzystywana do budowy silnika pochodzi z zachodu. Nasi mechanicy nie znają dobrze języka angielskiego, więc nie czytają fachowych pism, ani też nie mają dojścia do zagranicznych firm zajmujących się produkcją części. Jedyną szansą na zdobycie wiedzy jest dla nich wykonanie serwisu silnika pochodzącego od jednego z tunerów wielkiej trójki. A to się zdarza, bo Johns może zrobić silnik przykładowo dla Krzysztofa Buczkowskiego, ale już nie zawsze znajduje czas na serwis. Wtedy taki sprzęt trafia do garażu polskiego mechanika i może on zobaczyć jakie części zostały wykorzystane do budowy silnika. Może je nawet z dobrym skutkiem skopiować.

Zdarzało się, w różnych okresach, że ten czy inny tuner znad Wisły miał dobrą passę. To mogło być związane właśnie z serwisem silnika zagranicznego tunera. Jednak, jako że technologia idzie cały czas do przodu, dobra passa zawsze się kiedyś kończyła. Części, które kiedyś były dobre zostały zastąpione innymi, a polski mechanik ciągle bazował na tych starych i świat mu uciekał.

Zenon Kasprzak sprzęt robi głównie dla swojego syna Krzysztofa

Oczywiście można kupić silnik od polskiego tunera. Cena wynosi około 15 tysięcy złotych. O połowę mniej niż u zagranicznego tunera. Jakość jest jednak również dużo gorsza. Nic dziwnego, że nawet nasi zawodnicy koniecznie chcą kupować silniki na zachodzie. Wspomniany Buczkowski przesiadł się z Kowalskiego na Johnsa, a na przykład Tomasz Gapiński z Pieli na Nischlera.

POLSCY TUNERZY I ICH KLIENCI

Jacek Filip. Kiedyś terminował u Otto Weissa. Teraz głównie serwisant. Obsługuje zawodników z Częstochowy i okolic.

Ryszard Kowalski. Mówi się o nim, że jest najlepszym z polskich tunerów. Ostatnio w małej defensywie, ale to może mieć związek z tym, że miał kłopoty zdrowotne i wymienił hamownię. Sprzęt robią u niego (głównie serwisują) Tomasz Gollob, Adrian Miedziński, Krzysztof Buczkowski, Martin Vaculik, Bartosz Zmarzlik, Łukasz Sówka i Oskar Fajfer.

Andrzej Krawczyk, Jarosław Krawczyk. Ojciec i syn. Obecnie interesu pilnuje Krawczyk junior, czyli Jarosław. Przeglądy robią u niego Gollob, Jarosław Hampel, Piotr Protasiewicz, Patryk Dudek, Sebastian Ułamek, Tomasz Jędrzejak, Tobiasz Musielak, Zmarzlik, Kacper Gomólski.

Ryszard Piela, Dariusz Piela. Kolejna rodzinna spółka. Niemal wszystko spoczywa na barkach syna Dariusza. Robi silniki dla Tomasza Gapińskiego i zawodników z terenu wschodniej Polski.

Ryszard Małecki. Serwisant Antonio Lindbacka, braci Pawlickich, Rafała Szombierskiego i żużlowców ROW-u Rybnik.

Zenon Kasprzak. Sprzęt robi głównie dla syna Krzysztofa, który korzystając z silnika taty wygrał w ubiegłym roku rundę mistrzostw Europy w Gorican.

Jacek Filip w przeszłości współpracował m.in. Tomaszem Gollobem