Coroczny turniej Ice Racing Sanok Cup, a szczególnie jego pierwsza edycja, była bezsprzecznie motorem napędowym reaktywacji wyścigów motocyklowych na lodzie nad Wisłą. Zawody pod patronatem burmistrza Wojciecha Blecharczyka rozgrywane były w każdego stycznia nieprzerwanie od 2007 roku. Niestety, siódma edycja będzie musiała poczekać co najmniej rok.

Odkąd Sanokowi przyznano organizację DMŚ nie było tajemnicą, że podtrzymanie tradycji będzie  dla organizatorów wyzwaniem. Ostatecznie podjęto decyzję o zrezygnowaniu z rozgrywania w tym roku VII edycji Pucharu Sanoka - Przepisy FIM mówią, że bieg mógłby być rozegrany dopiero 45 minut po zakończeniu zawodów. Nas na to nie stać, aby czekać - wyjaśnia promotor polskiego ice racingu, Paweł Ruszkiewicz, w rozmowie z eSpeedway.pl.

Przypomnijmy, że pierwszy raz specjaliści od ekscytujących wyścigów na torach lodowych zawitali na tor lodowy Błonie 13 i 14 stycznia 2007 roku. Wówczas niepokonany w dziesięciu swoich startach był Indywidualny Wicemistrz Świata z 2000 roku, Franz Zorn. Austriak od razu został okrzyknięty „Królem Sanoka”. Drugie miejsce zajął jego rodak, Harald Simon, a trzecie Czech Jan Klatovský. Jedynym Polakiem, który wziął udział w turnieju był Zdzisław Żerdziński, który uplasował się na ostatnim, siedemnastym miejscu.

Rok później w stawce zadebiutowali Rosjanie. Będący na Podkarpaciu głównie z myślą o rywalizacji w Indywidualnych Mistrzostwach Europy poprzedzonych Pucharem Sanoka, Roman Akimienko, Nikołaj Riabokoń i Nikita Aleksiejew nie byli jednak w stanie pokonać fenomenalnego Franza Zorna. Na podium obok Austriaka stanął Fin Antti Aakko i wspomniany wcześniej Akimienko.

W 2009 roku do Sanoka nie dotarł awizowany wcześniej w składzie dwukrotny triumfator turnieju. Pod nieobecność Zorna dzielili i rządzili bracia z Milevska – na najwyższym stopniu podium stanął Antonín Klatovský jr. Drugie miejsce zajął jego młodszy brat Jan, a trzecie Holender Sven Holstein.

Następne lata to kolejne wielkie nazwiska dopisane do listy uczestników coraz bardziej prestiżowego Ice Racing Sanok Cup. W 2010 roku przy ulicy Królowej Bony 4 pojawili się tacy zawodnicy jak bracia Daniił i Iwan Iwanow, Andriej Szyszegow czy sam Nikołaj Krasnikow. Tym razem nasi wschodni sąsiedzi nie mieli sobie równych. Najlepszy okazał się Daniił Iwanow przed Krasnikowem i Szyszegowem.

Rok później triumf święcił wówczas „zaledwie” piętnastokrotny Mistrz Świata, Nikołaj Krasnikow. Drugie miejsce wywalczył Igor Kononow, a tym razem trzeci był Daniił Iwanow. Warto zwrócić uwagę na zawodnika, który uplasował się na szóstej pozycji. Był nim dwukrotny Indywidualny Mistrz Świata, wtedy sześćdziesięciotrzyletni Per-Olof Serenius.

W ostatniej, szóstej edycji najlepszy okazał się ponownie Nikołaj Krasnikow, który dołączył do samotnego do tej pory Franza Zorna na listę zawodników mających na koncie więcej niż jedno zwycięstwo w Pucharze Sanoka. Drugie miejsce zajął Dmitrij Kołtakow, a trzecie znów Daniił Iwanow. Wśród uczestników nie zabrakło także Dmitrija i Witalija Chomicewiczów, którzy zajęli odpowiednio czwartą i piątą pozycję. Odnotować należy siódme miejsce Grzegorza Knappa, które jest najlepszym rezultatem Polaka w sześcioletniej historii turnieju.

Przez sześć lat kibice mogli oglądać różne tabele biegowe według których był rozgrywany Ice Racing Sanok Cup. Od znanego z IMŚ programu czterdziestobiegowego, poprzez stosowaną w żużlowej Grand Prix formułę z „eliminatorami” aż po schemat dla dwudziestu zawodników z dodatkowymi półfinałami i biegiem finałowym. Pod taśmą przez minione sześć lat stanęło 71 zawodników: Antti Aakko, Roman Akimienko, Nikita Aleksiejew, Stanisław Archipow, Günther Bauer, Junir Baziejew, Martin Behal, Johan Brückner, Thomas Cavigelli, Dmitrij Chomicewicz, Witalij Chomicewicz, Mirosław Daniszewski, Andrey Divis, Oleg Dosajew, Tommy Flyktmann, Florian Fürst, Claude Gadeyne, Simon Gartmann, Heinz Goldi, Graham Halsall, Ronny Harring, Piotr Hejnowski, Robert Henderson, Sven Holstein, Radek Hutla, Daniił Iwanow, Iwan Iwanow, Peter Jansson, Fredrik Johansson, Siergiej Karaczincew, Christoph Kirchner, Antonín Klatovský jr, Jan Klatovský, Petr Klauz, Grzegorz Knapp, Peter Koij, Dmitrij Kołtakow, Igor Kononow, Tomasz Kopik, Nikołaj Krasnikow, Marian Kreklau, Jozsef Krezuberger, Kai Lehtinen, Martin Leitner, Per-Anders Lindström, Johan Lundqvist, Henri Malinen, Fredrik Olsson, Jan Pečina, Stefan Pletschacher, Martin Posch, Simon Reitsma, Nikołaj Riabokoń, Lukas Rosti, Jo Sætre, Mario Schwaigner, Jouni Seppänen, Per-Olof Serenius, Harald Simon, René Stellingwerf, Paweł Strugała, Stefan Svensson, Andriej Szyszegow, Dmitri Tschatschin, Johnny Tuinstra, Mark Uzzel, René Verhoef, Johan Webber, Michał Widera, Franz Zorn i Zdzisław Żerdziński.

Nikołaj Krasnikow dwukrotnie zdobywał Puchar Sanoka...


... podobnie jak Franz Zorn, który triumfował w dwóch pierwszych edycjach.