Bartosz Zmarzlik był kluczową postacią Stali Gorzów w marszu po ósmy w historii klubu mistrzowski tytuł. W niedzielnym finałowowym spotkaniu z Fogo Unią Leszno zdobył 10 punktów i bonus. -  Ze Stali nie zamierzam się ruszać - mówi Zmarzlik, młodzieżowiec mistrza Polski i bohater fazy play-off tegorocznego sezonu.

Jak bohater Stali w play-off uczcił złoty medal?
- Na słodko. Zjadłem Liona i Snickersa. To wystarczy. Nie wolno dać się zwariować. Przecież złoto Stali to nie jest wyłącznie moja zasługa. Wygraliśmy, bo tworzyliśmy drużynę. Byliśmy kolegami, którzy pomagają sobie w parkingu, żeby osiągnąć cel.

Jest pan jedynym polskim zawodnikiem, który w tym roku zdobył złoto w lidze szwedzkiej i polskiej.
- Widocznie jeżdżę w superklubach. I od razu powiem, że chciałbym w nich zostać na kolejny sezon. To znaczy w Stali zostanę na pewno, a z Vetlandą się dopiero okaże. Ale odejścia sobie nie wyobrażam.

Pana niesamowity skok formy na finiszu to także zasługa szwedzkiego tunera Jana Anderssona, który przygotował złoty silnik.
- Na tym silniku zdobyłem 46 punktów i bonus w trzech ostatnich meczach ligi polskiej. Andersson w ostatnim czasie robił jakieś poprawki przy głowicy i przez to te jego silniki są zdecydowanie lepsze jak na początku sezonu. Mnie one wyjątkowo pasują. Poza tym jednym wystrzałowym mam jeszcze dwa inne zrobione według tego samego schematu.

Wielu zawodników marzy o tym, żeby przyjść do Stali. Mówią, że na trudnym technicznie gorzowskim torze można się odbudować.
- Nie zamierzam się stąd nigdzie ruszać. Nawet nie myślę, żeby stąd odejść, bo i po co. Jest dobrze, rozwijam się i ten rok byłby kompletnie udany, gdyby nie brak awansu do finałów mistrzostw świata juniorów. Tam mnie zabrakło i nad tym ubolewam.

Powetował pan sobie straty znakomitą rundą Grand Prix w Gorzowie. Od tamtego czasu mówią, że Zmarzlik to F16. Padło już także hasło, że takiego zawodnika Stal nie miała od czasów Zenona Plecha.
- To wszystko jest bardzo miłe, ale nie można zwariować. Co do Grand Prix to skupiam się na tym, żeby za rok powalczyć o awans do GP Challange. Będę próbował, a nuż się uda. Co do komplementów to chyba jednak dla mnie lepiej będzie jak skoncentruję się nad tym, by jak najlepiej jechać w każdym kolejnym biegu. Na razie ciągle jest mała huśtawka, bo raz jest lepiej, raz gorzej i trzeba to ustabilizować.