Tegoroczny sezon jest bezsprzecznie najlepszym w karierze Adriana Miedzińskiego. Wychowanek toruńskiego klubu znakomicie prezentował się w rozgrywkach ligowych w Szwecji i Polsce. Wspólnie z kolegami z reprezentacji wywalczył złoty medal DPŚ. W nagrodę otrzymał dziką kartę na Grand Prix Polski. Tuż po zawodach zgodził się na krótką rozmowę z naszym portalem.

Adrian zająłeś jedenaste miejsce w Grand Prix Polski. To chyba dobre przetarcie przed... nazwijmy to przyszłością.
- Tak to prawda, dobrze to ująłeś przed przyszłością. Szkoda dwóch pierwszych biegów. Mieliśmy złe ustawienia, motocykle były zbyt mocne i brakowało mi szybkości. Później było już lepiej. Wiedziałem, że chcąc awansować do półfinałów muszę wygrać w ostatnim biegu. Jechałem jako drugi i zaryzykowałem wyjeżdżając z tego pasa przy krawężniku skorzystał na tym Lindgren. Jednak to już nie miało większego znaczenia, siedem czy sześć oczek – to bez różnicy. Podsumowując to były całkiem niezłe zawody, a gdyby nie dwa pierwsze biegi mogłoby być jeszcze lepiej.

W jednym z wyścigów ostro rywalizowałeś z Nicki Pedersenem. Duńczyk nie szczędził łokci.
- Podjeżdżał i do tego miał jeszcze jakieś pretensje. Ja tym się jednak nie przejmuje. Tym bardziej, że on tak jeździ. A czemu nie można mu przeszkadzać? Bo to jest Nicki Pedersen? Mniejsza z tym ja staram się jechać jak najlepiej, troszeczkę byłem za wolny w tym biegu.

Po tak udanym sezonie i niezłym występie w Grand Prix chyba jest spora szansa na dziką kartę od organizatorów cyklu?
- Myślę, że teraz te szanse nie są zbyt duże, gdyż Rune Holta utrzymał się w cyklu.

Tak to prawda, jednak Rune zapowiada, iż wcale nie jest pewny czy chce nadal ścigać się w Grand Prix.
- Wydaje mi się, że to jest tylko takie zwodzenie. Z tego co wiem to Rune już od trzech lat mówi, że nie wie czy chce nadal jeździć. Dlatego nie robię sobie wielkich nadziei.

Ale chyba chciałbyś w końcu wystartować wśród najlepszych na prawach pełnoprawnego członka cyklu?
- Na pewno bym chciał. Nie ma sensu już dalej czekać, bo i po co? Dziś pokazałem, że jestem w stanie walczyć z najlepszymi i jestem w stanie jeździć w Grand Prix. Problem tylko w tym, że eliminacje są piekielnie trudne. Spójrzmy choćby na przykład Jarka Hampela z przed roku. Najpierw odpadł na etapie krajowym, a później gdy dostał jeszcze jedną szansę odpadł w ćwierćfinale. Dopiero w tym sezonie dopiął swego. Jeśli nie dostanę dzikiej karty na pewno będę walczył o awans, nic innego mi nie pozostaje. Prędzej czy później się tu znajdę. Szkoda tylko bo ucieka czas można było już teraz nabrać trochę doświadczenia i rutyny w Grand Prix.

Sezon 2009 był bezsprzecznie najlepszym w Twojej karierze. Walnie przyczyniłeś się do złotego medalu polskiej reprezentacji w DPŚ, wspólnie ze swoim szwedzkim klubem Vargarną Norrkoping wywalczyłeś wicemistrzostwo Elitserien, a przed Tobą jeszcze Finał Speedway Ekstraligi. Czego chcieć więcej?
- Jeszcze Grand Prix. Utrzymać to co jest i dostać się do tego elitarnego grona, wówczas byłbym zadowolony. Wiem, że mnie stać na to.

Celem Adriana są starty w cyklu Grand Prix.

Powiedz jednak co było kluczem do twoich sukcesów w tym roku?
- Ujmę to w ten sposób, jedni zawodnicy mają to szczęście, że trafią do odpowiednich mechaników, dostaną dobre silniki i od razu są na topie. Wtedy ich kariera rozwija się inaczej. Mój sprzęt także przygotowuje bardzo dobry mechanik, tyle że w moim przypadku zabrało mi to trochę czasu nim dopasowałem je do swojej jazdy. Dlatego też to wszystko działo się stopniowo, z roku na rok była lekka progresja, nabywałem doświadczenia, wprowadzałem pewne korekty i to zaczęło teraz procentować. Oczywiście nie można też powiedzieć, że wcześniej było źle. W końcu w tamtym sezonie wywalczyliśmy złoto DMP, dwa lata temu srebro. Więc też były pewne sukcesy. Wpływ na moją obecną jazdę mają też doświadczenia jakie zebrałem w ciągu tych wszystkich sezonów. Już jako junior miałem okazję startować w jednym zespole z Tony Rickardssonem i Jasonem Crumpem. To naprawdę sporo mi pomogło. Teraz to wszystko zaskoczyło i stąd takie wyniki.

Mamy końcówkę października, a Wy wciąż jeszcze nie odjechaliście żadnego spotkania finałowego. Czy będzie tak jak mówią co niektórzy, że pojeździcie o złoto w Sanoku na lodzie?
- Nie. Z tego co wiem w tym tygodniu ma być już lepsza pogoda. Myślę, że decyzja o odwołaniu niedzielnego spotkania była słuszna. Warunki były niesprzyjające i tylko pojechalibyśmy do Zielonej Góry na wycieczkę. Oszczędzono nas i kibiców, którzy nie musieli po raz kolejny wyjeżdżać do Grodu Bachusa.

Tak długa przerwa z pewnością nie wpływa korzystnie na utrzymanie wysokiej formy.
- No tak to prawda. Zaliczyłem co prawda występ w Grand Prix Polski, jednak tydzień wcześniej w ogóle na motocyklu nie siedziałem. Gdy są takie długie przerwy ucieka gdzieś ta pewność siebie szczególnie jeśli pierwszy bieg nie pójdzie po Twojej myśli. Czekamy z utęsknieniem na ten finał bo nic innego nam nie pozostaje. Mam tylko nadzieję, że w przyszłym roku kalendarz zostanie ułożony nieco lepiej i nie będzie już takich problemów.