Adrian Gomólski nie będzie miło wspominał wyjazdu do Argentyny na tamtejsze Mistrzostwa Kraju. Polak po jednym z turniejów został zaatakowany przez grupę "kibiców", a na skutek groźnego upadku w przedostatniej rundzie był zmuszony wycofać się z udziału w ostatnim turnieju i stracił szansę na medal.

Po powrocie z Argentyny, zawodnik ŻKS Ostrovii Ostrów zdecydował się opowiedzieć na łamach portalu gloswielkopolski.pl o swoim pobycie w Ameryce Południowej. Polak opowiedział także m.in. o zdarzeniu, kiedy to został zaatakowany przez 20-osobową grupę osób, której nie spodobała się jazda Gomólskiego w jednym z biegów. Żużlowiec został aatakowany w swoim boksie. Ochrona ledwo uratowała go z tej sytuacji, a jeden z kibiców próbował zaatakować polskiego żużlowca śrubokrętem, który znajdował się na skrzynce z narzędziami. - Na jednych zawodach dwudziestu gości rzuciło się na mnie ze śrubokrętami w rękach. Bili mnie i kopali, więc było trochę stresu. Można powiedzieć, że na własnej skórze przekonałem się, co to znaczy południowo-amerykański temperament. To, co się zresztą działo podczas mojego pobytu w Argentynie, trudno nawet opisać słowami. Trzeba tam było po prostu być i to zobaczyć. - przyznaje Gomólski.

Była też szansę na medal mistrzostw Argentyny. Niestety, z powodu kontuzji Gomólski nie wziął udziału w ostatnim turnieju i ostatecznie zajął czwarte miejsce, tracąc zaledwie punkt do brązowego medalisty. Pozostał żal z tego powodu? - Cóż, tak wyszło. Ze względów zdrowotnych musiałem sobie odpuścić ostatnie zawody. Gdyby nie to, miałbym duże szanse na trzecie, a może nawet na drugie miejsce. Prawda jest też jednak taka, że wcześniej zawaliłem dwa turnieje. Nie mogłem w nich dopasować swojego sprzętu do nawierzchni i straciłem sporo punktów. Inna sprawa, że zasady, według których rozgrywano tam imprezy żużlowe, były dość dziwne i w dwóch przypadkach bardzo dla mnie krzywdzące. W dwóch turniejach, po rundzie zasadniczej miałem tyle samo punktów co Matej Kus i powinienem jechać w wielkim finale. Tak się jednak nie stało, ponieważ Czech miał niższy numer startowy i to jemu przypadł w udziale start w biegu o podium. Na nic się zdały moje tłumaczenia, że jestem wyżej notowany w klasyfikacji generalnej imprezy. 

Organizacja imprez w Argentynie pozostawia wiele do życzenia, a przypomnijmy, że wkrótce odbędą się tam Indywidualne Mistrzostwa Świata Juniorów. Co jeszcze zaskoczyło Polaka w argentyńskim speedway'u w porównaniu z tym chociażby w Polsce? - Podobne przykłady mógłbym mnożyć. Dziwne było choćby to, że nie przerywano wyścigu po tym, jak zawodnik upadał na tor. Co się wówczas działo? Wybiegali wirażowi z chorągiewkami i nakazywali, by pozostali żużlowcy... jechali wolniej. Coś na wzór Formuły 1. W jednym z wyścigów finałowych tuż przed startem nie zapalono też zielonego światła. To zresztą zdarzało się częściej. Sam podjazd pod taśmę też wyglądał dziwacznie, bo stawaliśmy piętnaście metrów przed linią, po czym podprowadzający dawał sygnał, na który podjeżdżaliśmy bliżej, a po chwili już się ścigaliśmy. 

Adrian przyznaje, że żużel w Argentynie mocno się różni od tego w Europie. - I to mocno. Tamtejszy żużel i federacja to w zasadzie jeden człowiek, który ma sporo pieniędzy i robi na tym sporcie niezły biznes. To on wymyśla przepisy, jest też sędzią na zawodach i o wszystkim decyduje. To sprawia, że zarówno ja, jak i moi koledzy, czyli Rafał Fleger i Andriej Kobrin o wszystko musieliśmy się prosić. Także o pieniądze za starty, które jeśli dostawaliśmy, to wyglądało to tak, jakby ktoś dawał je nam z łaski.